หน้าเว็บ

วันอังคารที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 60



ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 60 “หน้าที่ครั้งแรก!?

...เวลาตีหนึ่งขณะที่บอลกำลังหลับสบายแต่ในห้องฝั่งตรงข้ามยังมีการสนทนาลับอยู่!?...
“เอาล่ะทีนี้ก็มาลองสรุปกัน...นั่นคือพี่เซคกับพี่ม่อนจะไม่อยู่เฉยถ้าบอล...”
“แตะต้องคุณป้า”
“แต่ในทางตรงข้ามก็จะปลอดภัยถ้าไม่ยุ่มย่ามกับป้าเอ็ม”
บอลจะไปมีผู้หญิงกี่คนพี่เซคไม่สนใจหรอกแต่อย่ามายุ่งกับแม่ของเธอเท่านั้นและนั่นคือสิ่งที่เราต้องป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น
หนูถามจริงๆเลยนะ...พี่สงสัยบอลใช่มั้ย?”
“...ทุกขณะจิต
“งั้นเราควรทำอะไร?”
“สองปีมันไม่ได้นานจนเกินไป”
“เดี๋ยวค่อยมาคุยกันทีหลังเหอะ...ฝนง่วงนอนแล้วอ่ะ...เอ๋?”
“?”
“คืนนี้หนาวนะ...พี่จะนุ่งลิงตัวเดียวนอนเรอะ?”
“...อืม”
“คนอื่นรู้เข้ารับรองเป็นข่าวครึกโครมแน่ๆ”
“เหรอ?...งั้นคืนก่อนโน้นพี่นอนโดยไม่ใส่อะไรเลยก็จะต้องเป็นข่าวครึกโครมกว่าแน่นอน”
!!!
.....................................................................................................................................

...เมื่อจู่ๆวันหนึ่งคุณก็มีสองหญิงพี่น้องหน้าตาสะสวยเข้ามาอาศัยในบ้านเดียวกันและคอยดูแลเอาใจใส่งานบ้านสารพัดทั้งปัดกวาดเช็ดถู,ทำอาหารแสนอร่อยให้กินทุกมื้อกับรับหน้าที่ซักรีดเสื้อผ้าทุกชุดให้อย่างเรียบร้อยซึ่งหากไม่นับว่าเป็นญาติพี่น้องของตัวเองคุณย่อมคาดฝันถึงเรื่องดีๆน่าตื่นเต้นแต่สำหรับผมมันคือความ “อึดอัด” ที่ค่อยๆก่อตัวควบคู่ไปกับเวลาที่ล่วงเลยไป...สองอาทิตย์หลังจากเหตุการณ์คืน “ผีหลอกวิญญาณหลอน” และอีกไม่นานจะเข้าสู่ปี 2549 ...เช้านี้ก็ยังมีเรื่องวุ่นเกิดขึ้น...
“เป็นเธอใช่มั้ย?”
“อะไรของพี่อีก?”
“เอาคืนมา!!
“ผมเปล่าครับ!
“งั้นไปหาในตู้ซิ”
“น่ารำคาญชะ...อะ!?
“...ว่าแล้วไง”
“ผะ...ผมไม่รู้เรื่อง!!
“ไม่รู้จักดูก่อนเหรอ?...นี่ชักจะไม่แน่ใจแล้วว่าบอลน่ะยังปกติดี”
“ผมไม่มีรสนิยมบ้าๆอย่างนั้น!!!
“แล้วจะคอยดู...หวังว่าจะไม่มีครั้งที่สามที่กางเกงในของพี่ระเห็จมาซ่อนอยู่ในกองเสื้อผ้าของเธอ”
“ตัวก็นิดเดียวยังกะผ้าเช็ดหน้าใครจะไปทันเห็น?”
“มีปัญหากับรสนิยมของฉันเรอะ?”
“...............................................”
...ครั้งแรกกางเกงนอนขาสั้นครั้งที่สองยกทรง...ในบ้านนี้ฝนเป็นคนซักเสื้อผ้าของทุกคนและเอามาพับเก็บซึ่งมันคงจะมีหลงไปอยู่ที่อื่นบ้างแต่โดยรวมแล้วเธอทำงานบ้านได้เรียบร้อยมากแถมยังคอยเอาใจใส่ผมทุกเรื่องเรียกว่าดูแลตั้งแต่ตื่นจนถึงเข้านอน...
(เป็นผู้หญิงในอุดมคติของใครหลายๆคนเลย)
“หนูเผลอเองแหละ...เจ๊อย่าไปว่าบอลเลยน่ะ”
“เข้าข้างกันนักนะ?...รีบแต่งตัวเถอะสายแล้ว...บอลก็อย่าช้า”
“ครับๆๆ”
...ทั้งๆที่เรียนบ่ายแต่ผมก็ต้องไปมหาวิทยาลัยตอนเช้าพร้อมกันแถมพี่แคทยังสั่งให้ไปนั่งรอหน้าห้องที่เธอเรียนห้ามแว่บห้ามหนีเด็ดขาด...
“ฝน”
“จ๋า~~
“พี่ขอซักทีเถอะไอ้การแอบมานอนกับบอล...เลิกซะ”
“เอ๋?...ก็คนเขารักกันอ่ะ!
“พูดฝ่ายเดียวทั้งนั้น...ถ้ายังทำอีกพี่จะจับใส่กุญแจมือ”
“โฮ่!?...ฝนก็สะเดาะออกได้อยู่ดีค่า~~...คั่กๆๆ”
“...จะดื้อกับพี่ใช่มั้ย?”
“แค่นอนด้วยกันเฉยๆมันจะเสียหายตรงไหน?...เจ๊นั่นแหละที่คิดเลยเถิดเอาเอง”
“ฝน!!
“ทั้งสองคน...”
“อย่ายุ่ง!!!
“...ครับ”
“ฮึ!!...ทีพี่เหอะล่อแหลมกว่าหนูซะอีก...จะให้พูดเรอะ?”
“พี่ทำอะไร?”
“ชอบนอนแก้ผ้า”
“ฮ้า!!?
(ตกลงมันเป็นความจริงที่เวลานอนพี่แคทมักจะไม่ใส่เสื้อผ้า!!!!...มิน่าตอนเราออกมาเข้าห้องน้ำกลางคืนเคยเห็นหล่อนนุ่งผ้าเช็ดตัวด้วย!?)
“พี่จะใส่หรือจะถอดมันก็ในที่ส่วนตัวไม่ได้ออกมาเดินทอดน่องข้างนอกแต่น้องเล่นย่องเงียบข้ามห้องเข้าไปนอนกับผู้ชาย...แบบไหนมันแย่กว่ากัน?”
“ก็แค่นอนเฉยๆไม่มีอะไรอื่น”
“ใครจะไปรับประกันได้กับความเป็นสุภาพบุรุษของตานี่?”
“เออ!!...สุดท้ายก็หาเรื่องหลอกด่าผมอีก”
“ใช่เจ๊นี่ล่ะก็...บอลไม่เกี่ยวน๊ะ!
“ไม่เกี่ยวได้ไง?”
“พี่”
“อะไร?”
“ถึงแล้ว”
“...............................................”
“คืนนี้ฝนก็จะแอบไปนอนกับบอลอีก...ฮิๆ”
“ลองดูสิ!!...พี่จะจับเธอล่ามโซ่ติดกับเตียงด้วย”
“นึกรึว่าเจ๊จะทำได้?...หนูไม่อ่อนขนาดนั้นร้อก!!...อย่ามาเอาเปรียบกันดีกว่า”
“...............................................”
(เอาเปรียบ?)
“แล้วเจอกันนะจ๊ะ”
...มีส่งจูบให้ด้วยแต่ฝนลองว่าตัดสินใจอยากทำแล้วก็ยากที่ใครจะห้าม...ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมาเธอจะแอบออกจากห้องตรงข้ามเข้ามานอนกับผมซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นช่วงตีสองถึงตีสาม...เหตุผลก็คือเป็นเวลาที่พี่แคทหลับสนิท...
(แต่เราไม่ได้ทำอะไรเกินเลยนะอย่างมากก็แค่กอดกันในช่วงเคลิ้มหลับ)
“ฉันไม่ยอมให้จบแค่นี้หรอก”
“พี่”
“หือ?”
(ค้อนตาขวางเชียววุ้ย!!!...อูย~~...จะเตือนว่าขับรถเร็วไปหน่อยมั้ยเพราะนี่มันในสถานศึกษานะเจ๊!?)
“มีอะไร?”
“วัน...วันนี้สิบโมงเช้าผมจะต้องไปธุระ...ป้าเอ็มสั่งให้ผมไปพบคนๆหนึ่ง”
“ใคร?”
“ยังไม่ได้บอกแต่ใกล้ถึงเวลาศุกร์กับศิจะมารับ”
“...ไปในฐานะอะไร?”
(นายหญิงสั่งให้ศิมาบอกว่าถึงเวลาที่นายท่านจะต้องทำหน้าที่ผู้นำรุ่นที่สามแล้วค่ะ
ให้ไปพบกับคนๆนี้?”
พูดง่ายๆก็คือไปแนะนำตัวให้เขารู้จักน่ะค่ะ)
“ฐานะว่าที่ผู้นำรุ่นที่สามครับ”
“โอ--...พี่ไปด้วยได้ไหม?”
“ผมตอบไม่ได้...พี่ต้องถามป้าเอ็มเอาเอง”
“................................................”
“................................................”
“ท่านคงจะไม่ค่อยชอบใจแน่ถ้าฉันไปกับเธอด้วย...งั้นเชิญตามสบาย”
...หลังจากส่งฝนที่ตึกใหญ่พี่แคทก็พาผมมาตึกคณะและระหว่างที่เดินไปห้องเรียน...
“พี่แคท...ผมเรียนฝนก็คอยมานั่งเฝ้าพี่เรียนผมก็ต้องมานั่งคอย...ถามจริงๆ...ไม่กลัวคนอื่นเข้าใจผิดหรือไง?”
“ใครอยากจะพูดก็ปล่อยให้พูดไป”
“ไม่รู้สึกเบื่อบ้างเหรอครับ?”
“ไม่...เพราะฉันทำเพื่อพี่กุนกับน้องสา”
“พี่กับฝนต้องมีเวลาส่วนตัวไปโน่นไปนี่และผมก็เหมือนกัน”
“เธอจะได้แอบไปหาหญิงอื่นใช่มั้ย?...สองอาทิตย์แล้วนี่ที่เธอห่างหายจากกิจวัตรประจำวันโดยไม่ได้ปลดปล่อยให้สมอยาก...คงจะทรมานมากสิ?”
“เสียดสีกันดีเหลือเกินแต่มันใช่เรื่องพรรค์นั้นอย่างเดียวซะเมื่อไหร่?”
“...เหรอ?”
“ผมอึดอัดที่จะขยับตัวไปไหนก็อยู่ในสายตาของพี่กับฝนตลอดเวลา”
“ช่วยไม่ได้เธอทำตัวเองทั้งนั้น...เอ๊ะ?...มีผู้หญิงน่ารักติดตามตั้งสองคนเธอควรจะภูมิใจนะ?”
“ติดตามอะไรกันภูมิใจอะไรกัน?”
“พอ!!
!?
“ไม่ต้องถามอีก...สองคนนั่นมาเมื่อไหร่ให้ไปคุยกับพี่”
...กรรมชัดๆเลย!!...พอพี่แคทกับฝนมาอยู่ด้วยผมก็โดนล็อค “ชีวิต” ไปไหนมาไหนตามใจคนเดียวไม่ได้เหมือนแต่ก่อน...ฮึ่ย!!...อยู่กับสาวสวยน่ะใครๆก็ชอบแต่มันไม่ใช่อย่างนี้!!!...
“แย่เลยนะบอล”
“พี่นัน”
“ถึงแคทไม่เคยพูดอะไรแต่พี่ก็มองออก...อย่างนี้ลำบากเลยบอลจะมาหาพี่ก็ไม่ได้”
“คงยากครับและผมก็ไม่อยากมีปัญหาด้วย”
“แก้วก็บ่นถึงอยู่นะจ๊ะ”
“จริงเหรอครับ?”
“ยังไงก็อย่าลืมพวกพี่ล่ะ”
...ผมไม่ลืมอยู่แล้วแต่ปลีกตัวไปไม่ได้...ขนาดในบ้านตัวเองแท้ๆยังอยู่ในสายตาของสองลูกพี่ลูกน้องตลอดเลยจะบอกให้และเพราะถูกคุมแจไม่เว้นว่างผมจึงรู้สึกเครียดเนื่องจากหาที่ปลดปล่อยไม่ได้สักที...
(แค่เล่นว่าวมันไม่สะใจเอาซะเลย!!!)
....................................................................................................................................

(“นึกว่าใคร...คุณพัตรานี่ฉันก็รู้จัก...คุณป้าไปด้วยหรือเปล่า?”
“ไม่ค่ะ...นายหญิงอยู่ที่โยนกบูรพา”
“...เมื่อวันก่อนไม่เห็นพูดอะไรเลย”
“ศิเพิ่งจะได้รับคำสั่งเมื่อเช้านี้ค่ะคุณสุรีย์พรรณ”
“เธอก็ไม่ทราบรึ?”
“ค่ะ”
“อืม--...คุณป้าคงไม่อยากบอกฉันเพราะเห็นเป็นพวกเดียวกับพี่เซคและกลัวจะไปขัดขวางหลานชายคนโปรดกระมัง?”
“...............................................”
“อ่ะ!!...แล้วก็พาว่าที่ผู้นำรุ่นที่สามกลับมาให้ทันเรียนช่วงบ่ายด้วย...อย่าชวนกันเถลไถล”)
“ฟังก็รู้ว่าประชดฉัน...น่าเบื่อจริงๆตั้งแต่สองคนนั้นมาอยู่ด้วย”
“...............................................”
“แต่เรื่องดีมันก็ใช่ว่าจะไม่มี”
“ผมได้ยินว่าคุณหยาดฝนเอาใจใส่นายท่านดีมาก?”
“...แทบไม่ต้องทำอะไรเลยล่ะ”
“นายหญิงก็ปฏิเสธยากซะด้วยค่ะเพราะเป็นหลานสาวแท้ๆแถมคุณอรนิภายังฝากฝังให้ช่วยดูแล”
“ฉันเข้าใจ...ว่าแต่มีใครแอบติดตามเรามาหรือเปล่า?”
“ไม่มีหรอกครับ”
“คือฉันระแวงยัยหมอตัวแสบนั่น”
“ความจริงเราสองคนนี่แหละครับคือผู้ที่คุณหนูใหญ่ส่งมาจึงไม่ต้องส่งใครสะกดรอย”
“เห?”
“หมายถึงเราต้องกลับไปรายงานให้คุณหนูทราบว่านายท่านทำอะไรบ้าง”
“ให้มันได้อย่างนี้สิ!!
“ต้องขออภัยค่ะ...หากศิกับพี่ไม่ทำก็อาจจะเดือดร้อนไปด้วย”
“แต่เราจะไม่นำแผนการที่เป็นความลับหรือเรื่องที่สำคัญต่อนายท่านกับนายหญิงไปบอกคุณหนูใหญ่แน่นอน”
“เออ--...พวกนายก็ทำตามที่เขาสั่งมาเถอะ...รู้อะไรเห็นอะไรก็เอาไปรายงานแม่ตัวดีนั่นตามความเป็นจริง”
“ขอบพระคุณนายท่านมากค่ะ”
“นั่นไงครับ”
“เจ้าของบริษัทนำเข้ายารักษาโรคจากต่างประเทศ...แล้วทำไมขับผ่านไปล่ะ?”
“ยังไม่ถึงเวลานัดค่ะ...จริงๆต้องเป็นห้าโมงเช้า”
!?”
“ที่ให้นายท่านออกมาก่อนเพราะอยากให้รู้สึกผ่อนคลาย...ศิจะช่วยนายท่านเอง”
...พูดจบสาวน้อยก็ค่อยๆทรุดนอนตะแคงยื่นใบหน้าเข้าหาเป้าของผมพลางปลดเข็มขัดกางเกงกับรูดซิปลงจากนั้นเอื้อมมือลูบกางเกงใน...ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอจึงมานั่งคู่ที่เบาะหลังเพราะตั้งใจจะทำอย่างนี้มาแต่แรกนี่เอง!?...
“เฮ่!!...จะดีหรือ?”
“แต่ในรถมันไม่สะดวกเท่าไหร่...ศิจะใช้ปากทำให้นายท่านนะคะ”
“นายหญิงรู้ใจนายท่านเป็นอย่างดีครับว่ากำลังเก็บกดเลยสั่งให้ศิมาช่วย”
“ว้าว!!!...แข็งเร็วจัง”
“โอออออออออออ”
“ถ้านายท่านไม่มีเรียนบ่ายผมว่าเสร็จธุระแล้วหาม่านรูดเข้าไปเล่นแบบสองรุมหนึ่งน่าจะดีนะครับ”
“หนูไม่มีปัญหาหรอกพี่แต่นายหญิงรู้จะโกรธเอาน่ะสิ”
“โออออออออออออ...ฉะ...ฉันชอบที่ศิเอาปากเม้มกะโปกจริงๆนะ...อืมมมมมมมมมมม...ลิ้นก็ไวด้วย...สม...สมแล้วที่ป้าเอ็มสอนมาดี”
...ศิเงยหน้ายิ้มรับพลางดึงกางเกงทั้งนอกทั้งในแล้วควักไอ้หนูผมออกมารูดจนแข็งปั๋งและค่อยแลบลิ้นแตะที่หัวหยักกับละเลงเลียไปรอบๆลำอยู่สามสี่รอบเจอแบบนี้เข้าไปผมก็เสียวแทบเป็นบ้าเพราะไม่โดนใครเอาลิ้นมาเล่นกับควยหลายวันแล้ว...ศุกร์ที่ขับรถแต่ก็คอยชำเลืองมองกระจกหลังศิจึงแกล้งดักคอ...
“พี่~~...ขับรถดีๆนะอย่ามัวแต่ดู”
“เอ้ย!?...เปล่า”
“อย่าๆๆ...คนทะลึ่งอย่างพี่มีรึศิจะไม่รู้?...ตอนนี้ให้นายท่านมีความสุขซะก่อนส่วนเรื่องของเราไว้ทีหลังได้”
“ข้าเข้าใจน่า--”
...ศิคุยกับพี่ชายก็จริงแต่มือเธอง่วนอยู่กับท่อนควยผมไม่เว้นวาง...พอดูดเลียหัวควยจนพอใจเธอก็ใช้ลิ้นละเลงลงไปที่โคนและพวงสวรรค์แล้วเอาฟันงับหนัง...
“โอ้ววววววว!!!
“นายท่านยังจำตอนที่เย็ดศิครั้งแรกได้มั้ยคะ?”
“ได้ซี่~~...ไม่นึกว่าป้าเอ็มจะเล่นแผลงๆ”
...ย้อนความทรงจำไปที่บ้านพักตากอากาศกลางภูเขาหลังจากที่ผมเสร็จศึกทะลวงประตูหลังป้าเอ็มๆก็จับได้ว่าศิไม่ได้ไปกับสองพี่ชายเพื่อรับพี่สะใภ้มาร่วมวงสวิงด้วยกัน...
(“สองคนไปที่ห้องฉันเลย”
“จะไม่ให้ผมพักหน่อยเหรอครับ?”
“โอดครวญอะไร?...ยาที่ให้กินน่ะมันออกฤทธิ์แล้วให้ศิดูดสักหน่อยก็ลุกตั้งพร้อมเย็ด...ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆใจกล้าเข้าไว้”
“ในที่สุดหนูก็จะได้สมหวัง”
“พวกเธอถอดเสื้อผ้าออกให้หมด...ต่อไปนี้ฉันจะตั้งกติกาว่าตลอดเวลาที่อยู่นี่เราจะไม่ใส่อะไรเลย”
“เอาจริงเหรอครับ?”
“แน่นอน...เห็นป้าเป็นคนชอบพูดเล่นรึ?”
...ขาดคำป้าเอ็มก็ดึงผ้าเช็ดตัวออกแล้วเดินเปลือยโทงๆนำพวกเราไปที่ห้อง...ผมเห็นอะไรขาวๆเนียนๆแล้วมันอดใจไม่ไหวจึงเอาควยไปถูกับบั้นท้ายพี่สาวพ่อ...
“อ๊ะ!!...อย่าเพิ่งลูก...ป้าเสียว”
“ผมชอบจัง”
“เห็นม๊า?...ควยแข็งปั๊งเชียว”
“..............................................”
“อ๊า!!...หัว...หัวควยมัน...อูยยยยยยยย”
“นายท่าน...จะเย็ดนายหญิงอีกหรือคะ?”
“มัน...มันเข้าไปเอง...ก็...ก็ป้าเอ็มแหกขาเปิดทางสะดวก...โอออออออออ...ลื่นจังเลย”
...แค่หัวควยเข้ารูหีร่างของป้าเอ็มก็อ่อนระทวยอย่างง่ายดาย...เมื่อกี้มันคืออุบัติเหตุนะผมไม่ได้ตั้งใจ...
“อึ๊!!...พอ...พอก่อนจ้ะ”
“โออออออ”
“ศิ...ศิมองตาเยิ้มแย่แล้ว~~
(น่าเสียดายชะมัด!!...อีกนิดเดียวไฟราคะในใจป้าเอ็มก็จะจุดติด)
“ความบังเอิญนี่อันตรายจัง”
“แหม~~...แน่ใจหรือจ๊ะว่าบังเอิญ?...มานั่งตรงนี้”
“ครับ”
“..............................................”
“เอะ...เอ๊ะ!?...ทำอะไรผมครับ?”
“อยู่นิ่งๆสิจ๊ะเด็กดี”
“ศิ...เธอ?”
“นายหญิงบอกว่าถ้าทำอย่างนี้ก็จะให้ศิได้เย็ดกับนายท่านค่ะ”
“ฮ้า!?
“ใช่นี่คือการเล่นสนุก...เตรียมใจไว้ได้เลยย่ะ!!
...ผมโดนป้าเอ็มหลอกมานั่งเก้าอี้แล้วสั่งให้ศิเอาเชือกมัดมือไพล่หลัง...ที่พูดว่าจะแก้เผ็ดผมก็คือเจ้านี่เอง...
(เอ้ย!!!...เราเกี่ยวซะที่ไหนกัน?)
“มัวช้าอยู่ทำไมศิ?...ถอดเสื้อผ้าออก”
“คะ...ค่ะ”
“.............................................”
“โอ้ว!?
“มองตาค้างเชียวนะหลานฉัน”
“เซพบ๊ะกว่าที่เห็นในห้องน้ำซะอีก”
“ศิยังสู้นายหญิงไม่ได้หรอกค่ะ”
“เหอๆ...ปากพูดแต่ตาจ้องควยผัวฉันแทบจะไม่กระพริบ”
“.............................................”
“เริ่มเลย...ฉันจะนั่งดู”
“หนูไม่เกรงใจแล้วนะคะ”
...ศิคุกเข่ามองจู๋ผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาพลางยื่นมือซ้ายอุ้มพวงสวรรค์ส่วนมือขวาเริ่มรูดเจ้าท่อนเอ็นที่ลื่นเป็นมันเพราะเมื่อกี้เพิ่งมุดหีป้าเอ็มคนสวยมาหมาดๆ...ศิมือเบามากอย่างคาดไม่ถึงถอกควยจนผมนั่งเกร็งตัวแข็งทื่อฝ่ายป้าเอ็มนั่งไขว่ห้างบนเตียงฝั่งตรงข้ามเอียงคอมองกับยิ้มที่มุมปากซึ่งเดาไม่ออกจริงๆว่าเธอคิดจะทำอะไรต่อไป..
“ยิ่งชักก็ยิ่งแข็ง...ดีจัง”
“อมให้หน่อยสิ”
“ค่ะ...ศิอยากดูดควยนายท่านมานานเหลือเกินแล้ว”
“โอออออออออออ”
“อืออออออออออออออออ”
“ไม่เสียแรงที่ฉันสอนเธอนะ”
“อูยยยยยยยยยยยย”
“................................................”
...เด็กสาวรับใช้โจมตีผมหนักขึ้นเรื่อยๆแล้ว...เมื่อใช้ลิ้นเลียไปทั่วท่อนลำจนพอใจเธอก็อ้าปากรับควยเข้าไปเกือบหมดทั้งแท่งในครั้งแรกเลยจากนั้นไม่ต้องพูดถึง...เจ้าหล่อนจัดการดูดรูดเลียไล้ไอ้หนูของผมอย่างเมามันส์ให้สาสมกับการรอคอย...
“โอ๊ววววววววววววว...เร็วไปแล้วววววว...ซีดสสสสสสสสสสส”
“................................................”
“อ๊าวววววววววววว...ยอดจริงๆ...อูยยยยยยยยยยยยยย”
“ฮ่า~~...ฉะ...ฉันก็ทนดูเฉยๆ...ไม่ได้แล้วสิ”
...ป้าเอ็มก็มีอารมณ์เอามือลูบนมลูบหีตัวเองแถมแลบลิ้นเลียฝีปากไปด้วย...ศิง่วนกับการใช้ปากและลิ้นเล่นงานควยผมอยู่ครู่หนึ่งก็ลุกขึ้นพลางหันหลังให้ผมจากนั้นพูดกับนายสาว(ใหญ่)ว่า...
“ขอยืมใช้หน่อยนะคะ”
“ตะ...ตามสบายเลย...ฉันยกให้...อือออออออออ”
“อึ๊ย...นายท่านเสียวมั้ยคะ?...ซีดสสสสสสสสสส”
“อะ...อืม”
...เด็กสาวจับควยผมให้ตั้งโด่แล้วเอามาถูกับปากรูหีก่อนจะค่อยๆกดบั้นท้ายลงมา...หีของศิกลืนเอาควยของผมลึกเข้าไปเรื่อยๆ...ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจจริงๆ...
“อืออออออออออ...ฝะ...ฝันเป็นจริงแล้วค่ะ...อูยยยยยยยยยยยย...ควยนายท่านใหญ่คับเต็มรูศิเลย...อ๊าวววววววววววววว”
“นั่งยองๆสิ...ฉันจะได้เห็นชัดๆบ้าง”
“ค่ะนายหญิง...โอ๊ะ...เก้าอี้มันแคบจัง”
“นั่งบนขาฉันก็ได้”
“ขอ...ขออนุญาตนะคะ”
“ยกก้นสูงๆ...ฉันชอบท่านี้”
...ศิหันมาให้ผมหอมแก้มแล้วก็เริ่มกระดกตูดโขยกควยขึ้นลงส่งเสียงร้องครางโดยไม่เกรงใจเจ้านายสาวใหญ่ที่ก็นอนเอนตัวไปข้างหลังเอาข้อศอกยันที่นอนและกำลังใช้นิ้วแยงหีตัวเองอ้าปากครางซี๊ดซ๊าดประสานเสียงกัน...
“อูววววววววววว...ฉันรู้สึกแปลกๆ...อืมมมมมมมมมม...ที่หะ...เห็นหลานตัวเอง...เย็ดกับผู้หญิงอื่น...โอ้ยยยยยยยยยย...ที่ไม่ใช่ฉัน...อึ๊ยยยยยยยยยยย”
“อาาาาาาา...นายท่านขา...ศิเสียวหีจังเลยค่ะ...ซีดสสสสสสสสสสส”
“เธอขย่มควยได้ถูกใจมากๆเลย...โออออออออออออ”
“โอ๊วววววววววววว...แค่...แค่หีมันไม่สะใจฉันแล้ววววววววว...อูยยยยยยยยยยยยยย”
...ขณะที่ศิกัดฟันยกก้นกระเด้าควยผมจนแคมหีปลิ้นเข้าปลิ้นออกนั้นป้าเอ็มก็ยกขาข้างหนึ่งและใช้นิ้วจิ้มเข้าไปในรูตูดตัวเองพร้อมสูดปากหลับตาปี๋ร้องครางลั่นห้อง...ผมเห็นแล้วแทบอยากลุกไปสนองความเงี่ยนให้เธอนักแต่เผอิญโดนมัดซะแถมยังมีเด็กสาวนั่งยองคร่อมเสพสังวาสติดพันอยู่...
“อ๊ายยยยยยยยยยยยยย...หีศิบานแน่ๆ”
“อ๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยย...งะ...เงี่ยนจังเลย...เมื่อไหร่ฉันจะโดนรุมเย็ดรูหน้ารูหลัง...อุ!!...เสียว...เสียวหีเสียวตูดเหลือเกิน...ซีดสสสสสสสสสสส”
“โอ๊วววววววววววววววว...ทะ...ทั้งนายทั้งบ่าวนี่ช่างร่านควยเหมือนกันนัก...คอย...คอยดู...จะจับล่อให้ขาถ่างเชียว”
“อุ๊ย!!...อย่าเก่งแต่ปากจ้ะ...อื๊อออออออออออ...ปะ...ป้าแหกหีแหกตูดรอควยตาหนูทุกเมื่อ”
“ศิก็...พร้อมให้นายท่านเอาตูดเอาหีได้ทุกเวลาค่ะ...อาสสสสสสสสส”
“สะ...สวรรค์หล่อนทับควยฉันแล้วววววววววววว”
“นาย...นายท่าน...สวนควยแรงๆค่ะ...ไม่...ไม่ต้องกลัวศิเจ็บ...อู๊ยยยยยยยยยยยยยยย”
“ไม่...ไม่ต้องท้า!!...อึ๊บบบบบบบบบ...มะ...มีแรงเท่าไหร่...ฉันจะใส่ให้หมดทุกดอก”
“ดี...ดีมากหลานรัก...อะ...เอาให้ดุเดือดเลือดพล่าน...อื๊อออออออออออ...เหมือนที่...ละ...ล่อตูดป้าเมื่อกี้เลย!!!!
...เราสามคนร้องครางแทบไม่เป็นภาษามนุษย์...ป้าเอ็มเอานิ้วแยงหีจนน้ำเมือกไหลเยิ้มออกมาเต็มรูเหมือนกับศิที่มีคราบน้ำรักสีขาวขุ่นอาบท่อนควยส่วนผมเสียวแทบจะน้ำเงี่ยนพุ่งอยู่ร่อมร่อแต่คงเพราะยาเสริมความอึดจึงทำให้มีน้ำอดน้ำทนไม่ยอมทำนบแตกง่ายๆ...
“อะ...อ๊อก...ถึง...มดลูกศิค่ะ...อ๊อยยยยยยยยยยยยย”
“โอ๊ยยยยยยยยยยยยย...ฉัน...ฉันเสร็จแล้ววววววววววววววว...อ๊าววววววววววววว”
“ศิ...ศิก็ใกล้จะ...ออกค่ะนายหญิง...อูววววววววววววว...ควยนายท่านนี่เย็ดมันส์กว่าพี่ๆศิอีก...ซีดสสสสสสสส”
“จริง...จริงรึ?”
“ค่ะ...ทั้งยาวทั้งใหญ่...อย่างนี้รูตูดของศิมีหวังกลวงโบ๋ไปอีกนานแน่”
“ไหนว่าไม่กลัวไง?”
“มะ...แหมนายหญิง~~...หนูก็คุยไปงั้นเองแหละค่ะ”
“เอาน่าฉันยังรับได้เลยแต่...ตอนนี้ก็ยังระบมอยู่เหมือนกัน”
...ป้าเอ็มลุกหยิบทิชชู่เช็ดหีแล้วลุกเดินมาจูบกับศิ...ผมเพิ่งจะเคยเห็นสองคนนี้จูบกันน่าตื่นเต้นเป็นบ้าเลย...
“หียัยศิอร่อยควยมั้ยจ๊ะ?”
“ครับ”
“เอ้า!!...ตามสบายนะป้าขอไปอาบน้ำอีกรอบ...เหนียวตัวไปหมดแถมผมก็ยุ่งเชียว...พวกนั้นกลับมาได้ฮือฮากันสนุกปากแน่”
...ก่อนจะออกจากห้องพี่สาวพ่อคนสวยก็แก้มัดให้ผมด้วย...ต้องแบบนี้ซี่!!!...อยากเล่นนมสาวน้อยคนนี้มานานแล้ว...
“อ๊า~~...อย่าบีบแรงนักสิคะ...ศิใจจะขาดแล้ววววววว...โอ้ยยยยยยยยยย”
“ถึงจะไม่ใหญ่แต่นุ่มหยุ่นมาก...ฉันต้องขอบีบเคล้นให้สะใจละ!!
“ฮิๆๆ...ดีใจจังที่นายท่านชอบหน้าอกศิ...อาาาาาาา...นายท่านขา~~
“หืม?”
“มาเล่นท่าหมากับศิเถอะค่ะ”
“ได้เลย”
...ศิรีบเอาแขนยันที่นอนย่อเข่าก้มตัวโค้งต่ำพลางส่ายก้นยั่วยวนผมไม่รอช้าจัดการต่อท่อเสียบทีเดียวมิดดุ้นแล้วควบเย็ดปั่บๆๆอย่างไม่พูดพล่ามทำเพลง...โอ!!!...ช่างเป็นเด็กสาวที่มีอารมณ์ร้อนแรงผิดกับท่าทางภายนอกที่ดูสงบเสงี่ยมเรียบร้อย...
“อื๊ออออออออออ...นะ...นายท่านของศิ...โอวววววววววววว”
“พอโดนควยเข้าไป...ก็ออกอาการร่านนักนะเธอ”
“อูยยยยยยยยยยย...ศิ...ศิน่ะเห็นควยไม่ได้หรอกค่ะ...ซีดสสสสสสสสสส...เห็นแล้วหีเยิ้มทุกที”
“มิน่า...แม้แต่พี่ตัวเอง...เธอก็เอา...ระ...รู้มั้ยว่านี่?...ปะ...เป็นตัวจุดประกายความกล้าให้ฉัน”
“เอ๋!?...ความกล้า...ที่จะล่อหีนายหญิงเหรอคะ?”
“อืม--...ในเมื่อพี่น้องแท้ๆเอากันได้...แล้ว...แล้วทำไมฉันจะเย็ดป้าตัวเองไม่ได้?...หึๆ...สวยๆแบบนี้ปล่อยไปก็เสียดายแย่”
“ในจัตุรัส...ไม่เป็นที่ยอมรับตะ...แต่ก็ไม่ห้ามค่ะ”
...ศิพยายามจะอธิบายแต่ก็พูดตะกุกตะกักเสียงขาดเป็นช่วงๆผมจึงบอกให้หยุดเพราะนี่เป็นเวลาเย็ดกันไม่ใช่การมาถกเหตุผล...มือผมขยำเต้านมสาวน้อยวัยกระเตาะที่แกว่งกระเพื่อมตามแรงกระเด้าส่วนท่อนหลังก็ควบท่อนลำแทงรูหีไม่ยั้ง...ศิเอี้ยวใบหน้ามาให้ผมจูบสลับกับดูดลิ้นพันกันอย่างเมามันส์...เด็กสาวคนนี้อายุอ่อนกว่าผมไม่มากแต่ลีลาเย็ดนี่ต้องยกนิ้วให้เพราะช่ำชองเกินตัวแถมเร่าร้อนตลอดเวลา...
“อุ๊บ!!...กรอดดดดดดด...แรงดีจริงๆนะเธอ”
“ใกล้...ใกล้จะถึงสวรรค์แล้วค่ะ...โอ้ยยยยยยยยยยยย...นายท่านสุดที่รักของศิ...อื้มมมมมมมมมมมมม”
“คุก...คุกเข่าบนพื้น”
“ค่ะ”
...สาวศิรีบทำตามอย่างว่าง่ายพอสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปเธอก็แอ่นโยกร่อนหีสู้ทุกจังหวะไม่มีถอย...เจอท้าทายกันแบบนี้ผมจะยอมแพ้ได้ยังไงมีลูกเล่นเด็ดพรายก็ต้องงัดออกมาใช้หมดทั้งงัดทั้งเสยกระแทกฐานลับเด็กสาววัย 17 อย่างไม่คิดชีวิต...ทีแรกผมตั้งใจจะกระฉูดน้ำเงี่ยนใส่รูหีแต่ศิระล่ำระลักขอร้องแกมออดอ้อนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า...
“นาย...นายท่านขา~~...ได้โปรด...ออกในรูตูดศินะคะ”
“เอางั้นเหรอ?”
“มาสิคะ!!...ยัดเข้ามาเลย”
“หือ?...เลียนแบบฉัน!...ไหนบ่นว่าเมื่อคืนโดนพี่สองคนผลัดกันเย็ดจนปวดระบมหมดแล้วไง?”
“ฉลองที่ได้ล่อควยของนายท่านค่ะ”
“นั่นแน่!...ฉันว่าแล้ว”
“เร็วๆสิคะนายท่าน”
“ได้~~...ไม่ต้องท้าหรอก”
“อ๊อก!!!...โอ๊ยยยยยยยยยยยย...สุด...สุดยอด...ศึกหนักอย่างที่คิดจริงๆด้วย...อื๊ออออออออออ”
“หึๆ...นี่เหรอที่เมื่อคืนเพิ่งถูกทะลวงตูดมาน่ะ...อูยยยยยยยยยยยย...คับจริงๆเลย”
...เริ่มต้นเข้าประตูหน้าแต่กำลังจะได้ออกทางประตูหลัง...คุ้มค่าจริงๆกับการมาทริปเที่ยวนี้...สรุปผมได้ล่อหีเอาตูดทั้งนายบ่าวครบแล้วล่ะ...เดี๋ยว...ยังเหลือพี่สะใภ้ของศิที่ชื่อดวงอีกคน...
“ไม่...อย่าเพิ่งคาดหวังอะไรมาก”
“วะ...ว่าอะไรนะคะ?”
“เปล่า...เปล่าจ้ะ”
“อืมมมมมมมม...ซอยเข้าสิคะนายท่าน”
“...ฉันจะทำค่อยๆล่ะกัน...เมื่อคืนเธอก็โดนมาหนักนะ”
“อู้!!!...โอออออออออออออ...คับจังค่ะ...อึยยยยยยยยยยยยย”
...ยังดีที่ควยมันเปียกน้ำหล่อลื่นอยู่มากจึงไม่เป็นอุปสรรคมากนักกับการทะลวงรูก้นเด็กสาวรับใช้แต่ก็ลำบากไม่น้อยเพราะความคับของกล้ามเนื้อหูรูดที่บีบรัดท่อนควยตลอดเวลา...ผมเงยหน้าดูป้าเอ็มที่เพิ่งออกจากห้องน้ำมายืนมองพลางเช็ดหน้าเช็ดตาแล้วก็ยิ้มให้กำลังใจผม...
“อึ๊บบบบบบบ...เฮ่ย!?...มันจะคับไปหน่อยมั้ย?...โอววววววววววว”
“ตั้งใจจะออกรูนั้นเหรอ?”
“คะ...ครับ”
“อ๊าวววววววววววววว...นาย...นายท่าน...ดะ...ได้โปรดเร็วอีกนิดค่ะ...อื้ออออออออออออ”
“ทำนบ...ใกล้จะพังอยู่แล้ววววววว”
“ซีดสสสสสสสสสสส...ศิ...ศิจะไม่มีทางลืมวันนี้ค่ะ...โอ๊อออออออออออออ”
...ศิหลับตาปี๋ร้องครางโอยๆโดยบางครั้งก็บอกเจ็บแต่พอพูดว่าจะหยุด(แกล้ง)ก็รีบพูดปากคอสั่นว่ารู้สึกดีมากๆได้โปรดอย่าดึงควยออกเลย...
“โธ่ศิ!...ตาหนูของฉันเค้าแกล้งหล่อนย่ะ!!
“อ๊านายท่านขา~~...นิสัยไม่ดีอ่ะ!!
“ก็ดูเขาสิ...เสียวควยจนหน้าเบี้ยวแบบนั้นมีรึจะยอมหยุดน่ะ”
“โอวววววววววววว...จะ...จะแตกแล้ววววววววว”
...ศิได้ยินก็เอาคืนผมด้วยการขมิบตูดแรงๆด้วยความที่น้ำกามมันปริ่มตั้งแต่ล่อหีแล้วพอมาเข้ารูหลังที่สุดแสนจะฟิตผมก็ทนไม่ไหวพ่นน้ำเงี่ยนใส่ในรูตูดของศิเป็นระลอกๆร้องโหยหวนกับราวจะถูกเชือดฝ่ายเด็กสาวก็สะดุ้งเฮือกอ้าปากค้างจนน้ำลายไหลยืดทิ้งตัวซบที่ขอบเตียงหายใจหอบแฮ่กๆโดยมีร่างของผมทาบบนหลังเธอส่วนป้าเอ็มกำลังคุยโทรศัพท์แต่ก่อนหน้านั้นเจ้าหล่อนออกปากชม...
“ทำดีมากจ้ะ...เย็ดป้ากับยัยศิสองคนติดๆเลย”
“ถ้าไม่เพราะยาที่กินผมคงทำไม่ได้หรอกครับ”
“มันขึ้นอยู่กับร่างกายด้วยว่าจะฟื้นตัวได้เร็วแค่ไหน...ตาหนูยังแข็งแรงพักแค่ไม่กี่อึดใจก็เย็ดศิได้”
“นายท่านเยี่ยมมากค่ะ”
“ไงล่ะเธอ?”
“ยังกับมีอะไรคาอยู่ค่ะ...อูย~~...ไม่อยากขยับตัวเลย”
“เราไปล้างเนื้อล้างตัวด้วยกัน”
“ศิยังลุก...”
“เอาน่า--...ฉันอุ้ม”
“อุ๊ย!!
“หมั่นไส้!!...เขินหน้าแดงก่ำเลยนะยะหล่อน?”
“นายหญิงหึงนายท่านนี่นา?”
“ไม่รุ!!
“ไม่รู้อะไร?...หึงกันเห็นๆ”
“เอ๊~~...ตาหนูนี่!!
“คราวหน้าผมจะอุ้มป้าเอ็มบ้าง...แบบเจ้าบ่าวอุ้มเจ้าสาวเข้าห้องหอดีไหมครับ?”
“...จริงนะ”
“ครับ”
“งั้นจะไม่งอนก็ได้”
“ช่างน่ารักจังเล้ยป้าคนสวยของผม...เมื่อกี้น่ะโทรหาใครครับ?”
“เจ้าเศกจ้ะ...เดี๋ยวก็จะมาถึงแล้ว”
“อ๋อ!?...โทรหาหนุ่มอื่นต่อหน้าผมงั้นเหรอ?”
“ฮะๆๆ...ตายแล้วเด็กคนนี้!!...ทำเป็นมาหึงย้อนรอยป้า”
...พี่สาวพ่อหัวเราะร่วนพลางส่งผ้าเช็ดตัวให้ห่มฝ่ายศิลุกเดินขาถ่างลงไปหยิบเบียร์กระป๋องมาให้ดื่ม...ผมนั่งพักผ่อนแก้เมื่อยขบกับรอให้เรี่ยวแรงฟื้นคืนโดยมีสองสาวนายบ่าวขนาบข้างซ้ายขวาคอยนวดแข้งนวดขา...อ้า!!...มันสุดแสนจะมีความสุขปานขึ้นสวรรค์เสียนี่กระไร?...
“...................................................”
“อะไร?”
“แทบจะแยกไม่ออกแล้ว”
“หืม?”
“เหมือนป้ากับศิเป็นพี่น้องกันเลยล่ะ”
“ฮิ!!...เป็นคำชมที่วิเศษมากๆ”
“งั้นศิก็เป็นน้องสาวของนายหญิงสินะคะ”
“แหม~~...พูดแบบนี้ฉันก็เขินแย่...พี่สาวเรอะ?”
“อายุมันเป็นแค่ตัวเลขครับ...ป้าเอ็มยังสวยใสกระชากใจหนุ่มๆได้อีกนานเชียว...ไม่ว่าจะผิวพรรณหรือหน้าอกคู่นี้...ให้นอนดูดทั้งคืนก็ไม่มีเบื่อ”
“แล้วก็มัวไปหลงแม่พวกนั้นซะ...ฮึ!!
“โธ่~~
“ป้าไม่อยากไปยั่วเสน่ห์ให้ผู้ชายคนอื่นอีกหรอกแค่ตาหนูพอใจคนเดียวก็พอใจล่ะ...เช็ดปากหน่อยสิลูก...เลอะเบียร์หมดแล้ว”
“ใกล้จะเที่ยงแล้ว...ศิไปเตรียมอาหารกลางวันก่อนนะคะ”
“ไปเถอะ”
“ว้าย!!
“ฉันยังตีหม้อเธอไม่หนำใจนะ”
“หนูจะเอาหม้อมาให้นายท่านตีอีกหลายๆทีแน่นอนค่ะ”
“...............................................”
“สงสัยจากนี้คงแทบไม่มีเวลาพักกันแน่ๆ”
“อย่าลืมว่ายังมียัยดวงอีกคน”
“พี่สะใภ้ของศิ?”
“รับรองตาหนูเห็นแล้วต้องชอบ...เจ้าเศกก็การันตีว่าหีใหญ่เย็ดมันส์”)
“ซัดสสสสสสส...หะ...หีใหญ่...เยะ...เย็ดมันส์รึ?...อุ๊!!!...ออกแล้วววววว~~
“อือ--...อืมมมมมมมม”
“โอ๊ววววววววววว...มะ...มันต้อง...ต้องอย่างนี้ซี่!!...มันส์กว่าชักว่าวตั้งเยอะ...โอออออออ”
...ในที่สุดผมก็น้ำแตกคาปากศิจนได้...เด็กสาวสะดุ้งนิดนึงแต่ก็ดูดกลืนน้ำกามลงคอจนหมดและเอาลิ้นเลียทำความสะอาดให้แม้กระทั่งพวงสวรรค์ฝ่ายศุกร์หยิบทิชชู่ส่งให้น้องสาว...
“เร็วเข้า!...ใกล้จะถึงเวลานัดล่ะ”
“อื้ม!!...ขับช้าๆนะพี่”
...หลังจากที่ขับรถวนอยู่สามรอบศุกร์ก็เลี้ยวรถเข้าไปในบริษัท...ผมรีบจัดเครื่องแต่งกายตัวเองให้เข้าที่กับให้ศิช่วยดูอีกที...
“เรียบร้อย...ไปกันเลย”
“เสื้อนอกค่ะนายท่าน”
“เอ้อ!
“สวัสดีครับ...คุณเอกคเชนทร์เจ้านายของผมมีนัดพบกับคุณพัตราตอนสิบเอ็ดโมงครับ”
“กรุณารอสักครู่ครับ”
“................................................”
“ถูกต้องครับ...เชิญทางนี้เลยครับ”
“รีแลกซ์ไว้ค่ะ”
“...อื้อ!
...ต่อไปนี้คือของจริงแล้ว!!!...หน้าที่ครั้งแรกของผมที่จะต้องกระทำ...
...............................................................................................................................

“เธอเองหรือหลานชายของเอ็ม?”
“ครับ...ผมชื่อเอกคเชนทร์ครับ”
“เชิญตามสบายจ้ะ”
“พวกเราจะไปรอข้างนอกนะคะ”
“อืม--”
“สองคนนั้น...ฉันจำได้ว่าเคยมาที่นี่กับเอ็ม?”
“พวกเขาเป็นคนที่ป้าเอ็มไว้วางใจ...เอ่อ--...คุณพัตราเป็นเพื่อนสนิทของป้าเอ็มใช่ไหมครับ?”
“ใช่จ้ะ...เราเป็นเพื่อนเรียนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม”
(งั้นอายุก็น่าจะไล่เลี่ยกันแต่หน้าตาผิวพรรณนี่คนละระดับกันเลย...ป้าเราสาวกว่าสวยกว่าเยอะ)
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ...ถือว่าผมเป็นลูกหลานเข้ามาฝากเนื้อฝากตัวนะครับ”
“...ยิ่งดูก็ยิ่งเหมือนคุณเอกภพตอนหนุ่มมากจะต่างกันก็สีผมเท่านั้นเอง...สมแล้วที่เอ็มทั้งรักทั้งหวง”
“...............................................”
...เราคุยเรื่องทั่วไปกันไม่นานนักก็เข้าเรื่องหลักเพราะคุณพัตราคือนักธุรกิจที่ถือเวลาเป็นเงินเป็นทองดังนั้นจะมัวมาอารัมภบทนานไม่ได้...
“อื้ม!!...ฉันก็ได้ยินเอ็มเล่ามาบ้างว่าจะสนับสนุนเธอขึ้นเป็นรุ่นที่สาม”
“ผมรู้ว่าตัวเองยังมีความสามารถไม่พอแต่ก็จะพยายามเต็มที่ครับ”
“ฉลาดพูดดีนี่นะแต่ฉันขอแนะนำอะไรเธอสักหน่อย”
“เชิญพูดมาได้เลยครับ”
“ก่อนเป็นนายใหญ่...อันดับแรกที่สมควรจะกระทำคือทำให้พี่น้องทุกคนยอมรับเธอให้ได้”
“...ยอมรับผม?”
“ใช่...เริ่มจากคนในตระกูล...ที่จริงฉันจะไม่บอกเธอก็ได้แต่คิดว่ามันคงไม่ยุติธรรมนัก...ก่อนหน้าที่เธอจะมาถึงหนูเซคโทรมาหาฉันน่ะ”
“...พี่ศรเพทายโทรมาหาคุณเพื่อไม่ให้สนับสนุนผมสินะครับ?”
“พูดตรงดีจัง”
“ต้องขอโทษครับที่ถามตรงๆอย่างนี้”
“ไม่...ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรแต่อย่าเพิ่งเข้าใจไปแบบนั้น...เธอต้องรู้ซะก่อนว่าลำพังแค่คำพูดที่เอ็มป่าวประกาศจะหนุนหลังเธอน่ะมันยังไม่เพียงพอเพราะพี่น้องของเธอแต่ล่ะคนไม่ใช่ธรรมดาเลย”
“...............................................”
“ยกตัวอย่างฉันก็ได้รับการสนับสนุนจากหนูเซคทั้งเงินทุนและสิทธิ์ในการเจรจาสัญญาซื้อขายเวชภัณฑ์ยากับอุปกรณ์การแพทย์ที่จะได้เป็นอันดับแรกๆเสมอ...หนูเซครู้จักผู้หลักผู้ใหญ่เยอะจึงทำให้บริษัทของฉันได้รับประโยชน์ไปเต็มๆ”
“ความหมายก็คือคุณเกรงใจใช่ไหมครับ?”
“ปัจจุบันหนูเซคมีอำนาจมากกว่าเอ็มเสียอีก...ช่วงหลังมานี่เธอตัดสินใจแทนท่านเอกบดินทร์เกือบทุกเรื่องจึงพูดได้ว่าเป็นผู้ที่กุมอำนาจของวิษณุมนตรีตัวจริง...ขอให้เธอเข้าใจด้วยนะจ๊ะ”
“ครับ...ผมทราบดีว่าคุณลำบากใจถ้าจะเอาความเสี่ยงของธุรกิจมาเดิมพันกับคนที่เพิ่งเริ่มต้นและยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันอย่างผม”
.................................................................................................................

“ผู้กุมอำนาจตัวจริง...”
“ป้าไม่เคยพูดแท้ๆแต่ยัยนี่ดันรู้แฮะ”
“แต่เรื่องมันยากลำบากกว่าที่คิดไว้มากครับ”
“ป้ารู้จักเพื่อนคนนี้ดีและนี่คือเหตุผลที่ให้ตาหนูไปหาเป็นคนแรกไงล่ะ”
“แสดงว่า?”
“ป้ารู้คำตอบอยู่แล้ว...บริษัทของยัยพัตทำสัญญาซื้อขายยารักษาโรคกับเครื่องมือแพทย์ให้โรงพยาบาลที่เซคทำงานมาตั้งนานแล้ว...นี่คือความสัมพันธ์ที่ดี”
“แล้วทำไม?”
“เพราะเธอเป็นเพื่อนสนิทของป้าไงแต่ตาหนูอย่าเพิ่งยอมแพ้นะจ๊ะ...จะให้บรรลุเป้าหมายมันใช่ว่าจะทำได้ในวันสองวัน...อย่าเพิ่งหมดกำลังใจไปเสียก่อน”
“ครับ”
“อย่างนี้จะไปหาคนอื่นก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ...คำตอบจะไม่ต่างกับของคุณพัต”
“ฉันถึงบอกว่าไม่น่าจะมาเป็นหมอแต่ให้ไปเป็นเจ้าแม่มาเฟียซะ”
“ในโรงพยาบาลก็แทบจะไม่มีใครกล้าหือด้วยแล้ว...ขนาดผอ.ยังเป็นคนที่คุณหนูใหญ่เลือกมาเลยนะครับ”
“หา?”
“ผอ.คนเก่าที่ต้องเด้งออกไปก็เพราะมีเรื่องขัดแย้งกับคุณหนูใหญ่ค่ะ”
“ยิ่งใหญ่ถึงขนาดไล่คนเป็นผอ.ได้เชียวเรอะ!?...รายละเอียดคืออะไร?”
“เมื่อปีที่แล้วเขาไปมีส่วนพัวพันกับการทุจริตค่ะ...น่าจะเรื่องจัดซื้อรถพยาบาลฉุกเฉินซึ่งคุณหนูใหญ่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแต่ก็ส่งคนแอบตามเก็บหลักฐานต่างๆเพื่อไว้เล่นงาน”
“พวกเขาเริ่มเป็นอริกันตอนไหน?”
“น่าจะ...สามปีก่อนใช่มั้ยคะพี่?
“ราวๆนั้น...ผอ.คนก่อนหน้าบริหารงานแบบมุ่งหวังผลกำไรมากเกินไปเพื่อจะเอาใจท่านเอกบดินทร์”
“หวังผลกำไร?”
“ประมาณว่าเอาใจใส่คนไข้ที่มีฐานะดีมากกว่าชาวบ้านตาดำๆน่ะค่ะ”
“พอคุณหนูใหญ่รู้เข้าก็บอกว่าอย่างนี้มันใช้ไม่ได้จึงเกิดเขม็งเกลียวกันและก็ไม่ค่อยจะลงรอยมาตลอด”
“พอมีช่องให้เชือดก็เอามาเล่นปั๊บเลยว่างั้น?...ฮึ!!...แล้วใครจะโต้แย้งอะไรได้เพราะมีเหตุผลชอบธรรมซะด้วยนี่นา?”
“นี่แหละครับคุณหนูใหญ่ที่พวกผมรู้จัก”
...มาถึงตรงนี้ก็ทำให้นึกถึงคำพูดของพี่แคทที่คุยกับฝนไว้เมื่อหลายวันก่อนและเผอิญผมไปได้ยินเข้า...
(“คนที่พี่เซคเกลียดจะไม่มีวันได้เกิดอีก...ต่อให้มีตำแหน่งใหญ่หรือรู้จักคุ้นเคยสักแค่ไหนแต่เธอก็จะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น”
“มีแต่คนสิ้นคิดล่ะเจ๊ที่จะกล้าชนกับพี่เซคซึ่งๆหน้า”
“อือ--”)
...คือต้องการจะสื่อความหมายว่าแม้กระทั่งพวกเธอก็ไม่อยากแข็งขืนพี่ศรเพทายด้วยเช่นกัน...ใช่ไหม?...
......................................................................................................................

“หนูเซค...เอ็มต้องโกรธน้าแน่ๆเลย”
“ไม่ค่ะไม่!!...คุณแม่ก็เข้าใจดีอยู่แล้วถึงส่งหมอนั่นไปพบคุณน้าก่อนใคร...ขอบคุณมากนะคะ”
“อย่างไรน้าก็ไม่ยอมเอาหม้อข้าวหม้อแกงมาส่งให้หนูเซคทุบแตกดื้อๆหรอก”
“หึๆ”
“จะไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอครับหมอเซค?”
“ท่านผอ.ไม่ต้องมากังวลกับเรื่องที่ไม่สมควรกังวลหรอกค่ะ”
“โอเคๆ...ผมจะเชื่อฟังตามที่หมอว่าทุกอย่าง...ไม่ขัดใจหรือโต้เถียงอะไรทั้งนั้น”
“ต้องอย่างนี้สิคะถึงจะมีชีวิตที่เป็นสุขและได้นั่งเก้าอี้ผอ.ไปนานๆ...อย่าเอาอย่างผอ.คนที่แล้วที่บังอาจตั้งตัวเป็นศัตรูกับดิฉัน”
“นั่นก็เคยเป็นคนสนิทของท่านเอกบดินทร์เช่นกันนะครับ?”
“มันคืออดีตแล้วอย่าไปสนใจเลยค่ะ...ว่าแต่...เมื่อไหร่ผอ.จะฟื้นสักทีเนี่ยดิฉันรอมาพักใหญ่แล้วนะ?”
“ขอเวลาให้ผมอีกหน่อยเถอะ...รับรองยกนี้สู้แน่”
“ดิฉันจะเข้าเวรตอนบ่ายโมง...จะแข็งก็รีบแข็งซะเร็วๆไม่งั้นอดไม่รู้ด้วย”
“โธ่~~...ผมอยากเย็ดหมอเซคมานานแล้วแต่ไม่เคยได้แอ้มสักทีแค่หมอเซคดูดควยให้เดี๋ยวเดียวก็น้ำแตกแบบเมื่อครู่...ไม่ไหวเอาซะเลย”
“ถ้าทนปากกับลิ้นดิฉันไม่ได้ก็ยากหน่อยนะคะ...แล้วที่ดิฉันต้องขอโม๊กควยก่อนเพราะไม่อยากให้ผอ.เป็นอย่างคราวนั้น...ควยเข้าหียังไม่ทันถึงสิบวิผอ.ก็จะช็อคหัวใจวายเอา”
“วันนี้ผมฟิตร่างกายมาดีครับ”
“หืม--...ดิฉันแก้ผ้าเดินไปรอบห้องแอ่นหน้าแอ่นหลังก็แล้วนั่งที่เก้าอี้โชว์ท่ายกล้อแหกหีให้ดูก็แล้วแต่ควยผอ.ยังนิ่งสนิท...มั่นใจเหรอคะว่าจะเย็ดดิฉันได้?”
“ผมมั่นใจ...หมอเซคโพสท่าสวยๆปลุกอารมณ์ให้หน่อยสิครับ”
“เรื่องโพสท่านี่ดิฉันถนัดมากค่ะแต่ผอ.ชอบท่าไหนล่ะ?”
“ท่าไหนก็ได้”
“งั้น...เอาโก้งโค้งล่ะกัน”
“.............................................”
“เห็นชัดไหมคะ?”
“ชะ...ชัดครับ...โอ้วววว!!!
“แล้วน่าเย็ดหรือเปล่า?”
“อยาก...อยากเย็ดเป็นที่สุดเลยครับ!!!!
“งั้นก็ทำให้ควยมันแข็งเร็วๆเข้า!!
“อูย~~...หีหมอเซค...ช่างแดงก่ำน่าเลียเหลือเกิน”
“อย่ามัวแต่พูดมากค่ะ...จะลงลิ้นก็รีบๆลง...อื๋อ?”
“..............................................”
อะ...อือออออออออออ...ว่าไงไหม?...อ๋อ!!...กำลังโชว์ของดีให้ใครบางคนดูอยู่”
“..............................................”
“อย่า...อย่ายุ่งน่า!!...แค่...ผะ...ผลประโยชน์ต่างตอบแทนเล็กๆน้อยๆ...อื้อออออออออ...มีอะไรก็รีบๆ...ว่ามา”
“..............................................”
“พา...อืมมมมมมมมม...ไปกินข้าวก่อน...และ...และอย่าบอกม่อนนะว่าฉันทำอะไร...อึ๊ยยยยยยยยย...สัก...สักเที่ยงครึ่งค่อยให้มาหาฉัน”
“..............................................”
“ซีดสสสสสสสส...ก็...ก็พามันไปกินข้าวกระเพราเนื้อของโปรดสิ!...อูยยยยยยยยยยย...ชะ...ชวนไปกินไอติมต่อก็ได้...อื๊อออออออออออ...ถะ...ถ่วงเวลาให้หน่อยแค่นี้ทำไม่ได้รึ?”
“..............................................”
“อะ...เออ!!...ฉันขอขึ้นสวรรค์ก่อน...อุ!!...แล้วให้ไปพบที่ห้องทำงาน...มี...มีอะไรจะคุยด้วย...คะ...แค่นี้นะ”
“..............................................”
“อาาาาาาา~~...ลิ้นผอ.ยังขายได้อยู่นะคะเนี่ย?...ดิ...ดิฉันเสียวหีชะมัดเลย...โอ้ยยยยยยยย”
“.............................................”
“อูวววววววววววววววว...พะ...พร้อมหรือยังคะ?...ควยสู้แล้วใช่มั้ย?...อื้อมมมมมมมมมมมมม”
“ระ...เริ่มแข็งขึ้นเรื่อยๆแล้ว”
“มามะ!...มาทำท่า 69 กันดีกว่าค่ะ”
“โอ้ว!!
“หวังว่ายกนี้ดิฉันคงจะไม่ต้องพึ่งควยปลอมแล้วก็มีผอ.นอนแผ่ควยเหี่ยวหมดสภาพมองตาปริบๆนะ?”
.........................................................................................................................................

...แถมท้ายเป็นพิเศษกับเหตุการณ์ในอีกห้านาทีต่อมา...หญิงสาวผมหยิกสีน้ำตาลแดงทรงพวงองุ่นนุ่งลมห่มฟ้ายืนท้าวเอวมองร่างคู่ขาหนุ่มใหญ่อายุคราวพ่อพร้อมกับส่ายหัวด้วยความสมเพช...
“ฉันนึกแล้วไอ้แก่หัวงูเอ๊ย!!...จะกี่ครั้งก็เหมือนเดิมแล้วยังมาทำอวดเก่งอยากล่อหีสาวๆ!!!...ถ้าไม่เพราะเป็นผอ.และยังมีประโยชน์ให้ใช้งานอยู่ล่ะก็...ฉันเฉือนขาดทั้งพวงแน่!!!!
“............................................”
“นอนตาเหลือกหอบแฮ่กๆเชียว?... เชอะ!!...ก็ยังมีดีที่ลิ้นเลียให้ฉันเสร็จได้!!!
...จากนั้นศัลยแพทย์สาววัย 26 ก็จัดแจงแต่งตัวแล้วปิดประตูดังโครมเดินฉับๆออกไปจากห้องผอ.ด้วยความหัวเสียระคนผิดหวังพลางบ่นพึมพำไม่หยุด...
“ผู้ชายไม่ว่าหนุ่มหรือแก่ที่ฉันเคยเจอมันก็เป็นเหมือนกันหมดคือห่วยแตกสิ้นดีโว้ย!!!!
.........................................................................................................................................

...ตัวอย่างในตอนหน้า...

“หากยังมิเลิกข้องเกี่ยวกับเฒ่าหัวงูผู้นั้นอีกก็อย่าหาว่าน้องใจร้ายล่ะกัน”
“เฮ่!!
...................................................
“วิธีพิสูจน์บ้าๆแบบนี้มันไม่ได้ผลหรอก”
“เอ--...มันก็น่าจะช่วยสันนิษฐานเบื้องต้นได้ไม่ใช่รึ?”
“นี่ไม่รู้จริงหรือว่าแกล้งโง่กันแน่?...งั้นผมทำกับพี่บ้างจะเป็นยังไงล่ะ?”
...................................................
“ขอโทษที...ผมไม่ค่อยเชื่อถือพวกหมอดูหมอเดาเท่าไหร่นักหรอก”
“...คุณ...กำลังมีเรื่องกลุ้มใจอยู่สินะขอรับ?”
(ฮะ!...มามุกนี้จริงๆด้วย)
“แลก็น่าจะเกิดจากญาติพี่น้องของคุณเอง...ถูกต้องหรือไม่ขอรับ?”
(เฮ้ย!?)
.......................................................................................................................................

...ผิดถูกชอบไม่ชอบหรืออยากแนะนำอะไรก็ติชมมาได้ยินดีรับฟังทุกความเห็นครับ...เผลอแป๊บเดียวแตะหลักเลข 6 แล้วน่ายินดีๆๆ...

วันพุธที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2556

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 59

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 59 “หนึ่งเดียวแยกเป็นสอง!?...ผีหลอกวิญญาณหลอน!!!!”

“................................................”
“พันผ้าเสร็จและแผลก็แห้งดีแล้ว...ทีนี้จนกว่าจะหายพวกฉันจะคอยดูพ่อไม่ให้คลาดสายตา”
“แม่จ๊ะ...ถ้าพ่อไม่เชื่อก็งับขาโลด!!”
“ไม่ต้องร้อง!!...ชอบทำให้พวกฉันเป็นห่วงอยู่เรื่อย...พ่อน่ะอายุมากแล้วต่อไปอย่าไปเดินแถวเนินหินเข้าใจไหม?”
“ป้อมขอตีสักทีเหอะข้อหาดื้อไม่ฟัง...นี่แน่ะ!”
“...............................................”
“ยังจะฮื่อใส่หนูอีก!?...ที่ตีนี่ก็เพราะเป็นห่วงหรอกนะรู้หรือเปล่าคะ?...คิดว่าหนูตกใจมากแค่ไหน?”
“...............................................”
“ต้องอย่างนี้สิจ๊ะ...ฮิๆ...รักพ่อจังเลยขอกอดที...ตัวพ่อเนี่ยอุ่นดีจริงจริ๊ง”
“แต่ จะว่าไปพวกเราก็ผิดที่ไปโดยไม่บอกงั้นขอให้สัญญาว่าคราวหน้าถ้าออกไปนอกหมู่ บ้านก็จะบอกพ่อแม่ก่อน...คือว่า...คือฉันกับป้อมไปพบว่าที่สามีน่ะและอีก หน่อยก็จะพาเขามาอยู่ที่นี่”
“เสียดายที่ยังไม่ทันเจอแต่ก็ช่างเถอะโอกาส หน้ายังมีอีก...หึๆ...พ่อกับแม่ต้องชอบเขาแน่เลยหนูรับรองได้แต่พอเห็นหน้า ก็อย่าไปขู่พี่ชายซะล่ะ?...เขาไม่เหมือนหนูกับพี่อ๋อมที่จะไม่กลัวพ่อ”
“...............................................”
“พวกฉันไปก่อนนะ”
“หายเร็วๆจ้ะพ่อ”
“...............................................”
“ฮ่า--...โล่งอกที่ไม่เจ็บหนักอะไรแค่ถูกหินคมๆบาดข้อเท้าเท่านั้น...หยกก็พูดซะทำเอาตกอกตกใจ”
“ช่วย ไม่ได้...หยกเห็นรอยเลือดเป็นทางก็คงคิดว่าต้องหนักแน่และพ่อก็ไม่ยอมให้ใคร เข้าใกล้แถมแม่กับเจ้าสามตัวพี่น้องยังคอยเฝ้าอยู่หน้าถ้ำด้วย”
“พอเห็นพวกเราก็รีบลุกมาหาแสดงว่ารออยู่ตลอดเลย”
“...พ่อที่เป็นเสือยังรักใคร่ห่วงใยมากกว่าพ่อที่เป็นคน”
“พี่คิดแบบนั้น?”
“ปีๆหนึ่งเห็นหน้ากันไม่กี่ครั้งยิ่งเอ่ยปากคุยก็แทบนับจำนวนคำได้...น้องว่าจริงไหม?”
“................................................”
“แล้วนี่คือเหตุผลสำคัญที่พี่ไม่ชอบคบค้าสมาคมกับมนุษย์ที่มีทั้งเล่ห์เหลี่ยมและกลอุบายสารพัด”
“เห--...นึกถึงใครเป็นพิเศษรึเปล่า?”
“...ยัยหมอสติเพี้ยนที่ว่างงานเมื่อไหร่ก็เอาแต่แดกเหล้ากับเที่ยวป้อจีบผู้หญิงไปทั่วนั่นไง?”
“เห็นด้วยๆ...พี่เซคน่ะเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นจะยิ้มแย้มตลอดเลยแต่ในใจเนี่ยสิ”
“หนึ่งเดียวแยกเป็นสอง...รอยยิ้มของแม่นั่นจะมอบให้กัลยาณมิตรและมอบให้กับผู้ที่เป็นศัตรู”
..........................................................................................................................................

“ฮัดเช้ย!!...ใคร...ใครนินทา?”
“..............................................”
“เมื่อกี้...แกว่าไงนะ?”
“รู้ใจผมดีเหลือเกินถึงกับลงทุนส่งรูปตัวเองมาแต่ไม่กลัวผมจะเอาไปให้คนอื่นดูรึ?”
“ฮืม--...อยากตายเร็วขึ้นก็เชิญ”
“พี่คงจะเคยขู่เอาชีวิตคนอื่นมาเยอะ...พูดได้คล่องปากมาก”
“อ๋า!?...คนอย่างฉันไม่ดีแต่ขู่หรอกเฮ้ย!!...แกสนใจจะเป็นเหยื่อรายล่าสุดสิ”
“รายล่าสุด?”
“ก็ บอกไปแล้วว่ายังมีนรกบนดินที่น่ากลัวกว่าความตายอยู่...แน่นอน...เจ้าพวก นั้นล้วนแต่ประพฤติตัวชั่วช้าสามานย์...ไม่แน่สักวันหนึ่งความเลวของแก อาจอยู่ในระดับนั้น”
...ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าคนๆนี้จะประกอบวิชาชีพ “แพทย์” ที่ต้องแบกรับความ “หนักอึ้ง” ของชีวิต...อดีตที่ผ่านมาเธอได้มอบ “บทลงทัณฑ์” ให้กับใครและด้วยวิธีการใดบ้างนะ?...
(หมดข้อสงสัยกับแววตาที่มองเราอย่างหยามหยันคู่นั้น...เจ้าหล่อนถอดแบบมาจากป้าเอ็มไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ)
“อื้ม!!”
“?
“เฮ้อ~~”
“พี่...ทำอะไรอยู่ครับ?”
“ฉันก็คุยอยู่กับแกอยู่ไง...อ้อ!...ไม่นุ่งผ้าซะด้วย”
“อย่าล้อผมเล่นดีกว่า”
“พูดจริงเสือกหาว่าล้อเล่น...คนเรานี่ก็แปลก”
(คุยกับคนที่ตัวเองเกลียดแต่ดันแก้ผ้าล้อนจ้อน!?...ใครเชื่อก็บ้าเต็มที)
“ก็ตามใจแกถ้าจะเอาไปให้ใครดู...ฉันไม่สนใจเพราะยังไงก็ไม่เห็นหน้าแต่แกสิ...อืมมมมมม...ได้ขุนสละเบี้ยมันก็ไม่ขาดทุนเลย”
...ได้ขุนสละเบี้ยอะไรกัน?...คล้ายๆเจ้าหล่อนจะมี “ไพ่ตาย” ที่เกี่ยวข้องกับผมอยู่ในมือ...
“แล้วหากฉันจะทำมั่งก็อย่ามาร้องขอความเมตตา...อื้ม!!”
(อุทานออกมาอย่างไม่จำเป็นอีกแล้ว...ตกลงว่านอกจากคุยกับเราแล้วเธอยังทำอะไรอีก?)
“อือ--...พอแข็งแล้วก็ใหญ่ดีเหมือนกันนี่?...เห็นแล้วฉันก็นึกอยากดูดมันมั่งจัง”
“!?”
“แต่ดูจากสภาพแล้วคงใช้อย่างสมบุกสมบัน...ฉันล่ะสงสัยว่าถ้าวันไหนไม่ได้ล่อหีแล้วแกจะข่มตาหลับได้มั้ย?”
“!!!”
...หล่อนช่างใจกล้าพูดคำหยาบออกมาตรงๆอย่างไม่สะท้านแม้แต่พี่แคทกับฝนก็แทบจะไม่เคยเอ่ย...
(พี่แคทพูดเป็นครั้งคราวเวลาโกรธส่วนฝนเคยน๊อตหลุดเพราะโดนผู้ชายตามตื๊อจึงหลุดด่าออกมาทั้งดุ้น)
“อย่า...อย่าบอกว่า...ได้ขุนสละเบี้ยก็คือ...”
“ฮ่าๆๆๆ...โง่อยู่ตั้งนานเพิ่งจะนึกออกซะทีนะ...ใช่...ฉันกำลังดูรูปที่แกกำลังเอาควยป้อนใส่ปากกวางฤทัยว่าที่แม่ยายในอนาคตไงเล่า!!!”
“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
“เห็นหน้าแกชัดมากด้วย...กล้องสมัยนี้มันยอดจริงๆ”
“พี่...พี่ไปถ่ายมาได้ยังไง?”
“ความลับไม่มีในโลกโว้ย!!!”
...หมาย ความว่าสมุดที่บันทึกไว้กลายเป็น “หางอึ่ง” ไปเลย...ความลับใหญ่หลวงของผมตกอยู่ในกำมือของพี่ศรเพทาย...ถ้า...ถ้าหากเธอ เอาไปให้พ่อผมดู...พัง...พังหมดแน่!!!!...
“ซึมเลยรึ?”
“..............................................”
“เห็น มะว่าจะทำให้แกสิ้นแต้มน่ะง่ายนิดเดียว...ฉันสามารถบอกคุณน้าได้แต่ไม่ทำ... จะป่าวประกาศให้คนทั่วโยนกจัตุรัสรู้ก็ได้แต่ฉัน...ไม่ทำ”
“..............................................
“เพราะ มันน่าเบื่อเกินไปและเป็นการสาวไส้ให้กากิน...ดังนั้นขอเตือนอีกครั้งว่า เลิกซะเถอะ...แกใช้วิธีนี้กับฉันไม่ได้หรอกเพราะคนที่จะล้มในท้ายที่สุดก็ คือแกเอง”
“ตลอดเวลาสินะ”
“หือ?”
“พี่เริ่มจับตาดูผมตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“...ตั้งแต่ แกกลับมาอยู่ที่นี่และฉันก็จับตาดูแกมาตลอด...มองเห็นการเปลี่ยนแปลง ทุกอย่าง...ก่อนที่จะได้กับสองพี่น้องวิชานาถแววตาของแกมีแต่ความน้อยเนื้อ ต่ำใจและเคียดแค้นในโชคชะตา...แกคงมีความตั้งใจที่จะยืนหยัดด้วยลำแข้งตัว เองไม่คิดพึ่งพาใครเพื่อให้พวกที่ดูถูกต้องหุบปากสนิทเป็นแน่...ยอมรับว่า ฉันชอบมองดวงตาคู่นั้นของแกและม่อนก็เช่นกัน...เธอมักจะหาเวลาไปนั่งดูแก บ่อยๆไม่ว่าจะตอนเรียนหรือกินข้าวในโรงอาหาร”
“ทำไมผมไม่รู้?”
“ใครเขาจะมาบอกแกล่วงหน้ากับเผยตัวให้รู้เล่า?...อีกอย่างน้องฉันคนนี้ก็ขี้อายจะตายไป...อุ๊บ!...พูดมากไปแล้ว”
“.................................................
““แต่เสียดายที่มันกลายเป็นอดีตและปัจจุบันแกเป็นได้แค่ไอ้ผู้ชายหื่นกาม...ฮืม--...คนมันมีความสุขขึ้นก็เป็นแบบนี้”
“แรง ไปแล้วนะครับ...ผมจะไม่มีสิทธิ์ได้รับความสุขอย่างใครเขาหรือ?...ผมมี ผู้หญิงมารักและช่วยเยียวยาความน้อยเนื้อต่ำใจกับคอยปลอบใจเวลาเจอ ปัญหา...พี่ศรเพทายจงรู้ไว้นะครับว่าผมไม่เคยเปลี่ยนความตั้งใจจากเมื่อ ก่อน”
“คำพูดนี้ฟังเหมือนดูดีแต่โคตรจะเห็นแก่ตัวสุดๆเลยว่ะ!!...ยกเอา แต่เหตุผลที่ดีต่อตัวเองมาคัดง้างโดยทำเป็นแกล้งลืมความชั่วบัดซบที่ซ่อน อยู่อีกด้าน...แกนึกว่าฉันเป็นเด็กสามขวบเรอะ?...ความสุขที่แกได้รับมันพัง ทลายไปจนเกือบหมดเพราะนิสัยไม่รู้จักพอของตัวแกเองนั่นแหละ!!!...คุณน้าภพ สมัยหนุ่มๆถึงจะเจ้าชู้แต่เมื่อเทียบกันแล้วยังห่างไกลแกเป็นโยชน์เพราะ อย่างน้อยท่านก็รู้จักหยุดและมีผู้หญิงที่รักจริงๆ...อยากให้ฉันยอมรับงั้น ก็จงตอบมาว่าสำหรับแกเนี่ยผู้หญิงคนนั้นมีอยู่จริงหรือเปล่า?”
...คำถามนี้เจ้าหล่อนเคยถามผมไปแล้วเมื่อกลางวัน...ใช่...ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้หรอกนอกจาก...
“มั่นใจแน่นะ?”
“เธอคือผู้หญิงที่ผมรักที่สุด”
“เอ--...แต่ฟังจากเสียงทำไมดูเหมือนไม่ค่อยมั่นใจ?”
“ไม่จริงครับและตอนกลางวันที่ผมตอบไม่ได้เพราะมัวแต่กลัวตาของพี่”
“ศกุนตลาใช่มั้ย?”
“..................................................”
“งั้นบางทีฉันคงจะคิดมากเกินไปมั้ง?”
“?”
“ต่อให้ผู้หญิงพวกนั้นเต็มใจแต่ยังไงแกก็เป็นคนเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจเพราะการรักเดียวใจเดียวคือคุณสมบัติของผู้ชายที่ดี”
“พี่ศรเพทายก็ไม่ต่างจากผม”
“อะไรนะ?”
“ผมรู้มาว่าพี่ก็ชอบจีบคนอื่นไปทั่วแถมเป็นผู้หญิงเหมือนกันซะด้วย”
“...ใครบอกแก?”
“ก็แม่ของพี่ไง”
“แต่ ฉันมีคติส่วนตัวคือจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับคนมีเจ้าของเด็ดขาด...หากรู้ภายหลัง ต่อให้สวยน่ารักสักแค่ไหนก็จะตัดสัมพันธ์อย่างไม่ลังเลแต่แกคืออะไร?...แฟน คนอื่นก็เที่ยวยุ่งไปทั่วแม้กระทั่งเมียพ่อตัวเองยังไม่ยกเว้น...บอกคำเดียว ว่าเลวทรามที่สุด!!!...แกขึ้นชื่อว่ามีแฟนแต่ฉันยังไม่คบกับใครจริงจัง แล้วจะบอกเหมือนกันได้อย่างไร?...อ่ะพอเถอะๆ...ฉันไม่อยากไล่ต้อนแกให้จนมุม ไปมากกว่านี้...เกิดทะลึ่งคิดสั้นฆ่าตัวตายขึ้นมามันจะเป็นภาระคนอื่น”
“ผมไม่อ่อนแอขนาดนั้น”
“ดี--...อยู่ให้ฉันสนุกนานๆหน่อยไม่งั้นน่าเบื่อแย่...อ้อ!!...เหตุผลของน้องฝนวันนี้แกเห็นว่าไง?”
“...ถ้าเป็นเธอ...พี่คงจะวางใจได้”
(“เพราะ...ทุกคนจะมีแต่ความสบายใจไม่ว่าจะป้าเอ็มหรือพี่เซคไงคะ”
“อะไรนะ?”
“น่าสน...พี่ชักอยากจะรู้แล้ว”
“หนูฝนบอกหน่อยซิว่ามีประโยชน์ยังไง?”
“ฝนจะไม่ให้เกิดเรื่องที่ผิดต่อสัญญาของคุณยายค่ะ...บอลจะพาผู้หญิงอื่นมานอนค้างอ้างแรมไม่ได้”
“ถ้าอยู่ข้างนอกหรือกลับไปนอนที่บ้านนั้นล่ะ?”
“หนูจะไปลากคอกลับมาเอง”
“ได้ยินว่าไอ้หมอนี่มันแวบเก่งไม่ใช่เหรอ?...ต้องมีรอดหูรอดตาไปบ้าง”
“ฝนมีเพื่อนเยอะค่ะ...บอลไปไหนมาไหนไม่มีทางตกสำรวจ...พบอะไรเห็นอะไรพวกเขาจะรีบรายงานมาทันที”
“หา!?”
“เธอเงียบซะ!!”
“แล้วพี่เซคก็วางใจได้ว่าบอลจะไม่กล้าล้ำเส้นกับป้าเอ็มเพราะหนูกับพี่แคทอยู่ด้วย”
“................................................”
“จะว่ายังไงคะ?”
“................................................”
“................................................”
“ตกลง...จะไม่มาอยู่บ้านจัตุรัสชุมนุมก็ไม่มีปัญหาอะไร...เอาตามนี้นะคะคุณแม่เพื่อความสบายใจของทุกคน”
“...ก็ได้”)
“น้องฝนกล่อมฉันซะอยู่หมัด...ไม่มีอะไรจะเถียง”
“ก็ดีครับ...อื๋อ?”
“มีอะไร?”
“เปล่า...เปล่าครับ”
(เมื่อกี้มันเสียงอะไรวะ?)
“โอ้ยยยยยย”
“พี่...จะบอกผมหน่อยได้ไหมว่าตกลงแล้วพี่กำลังทำอะไรอยู่กันแน่?”
“อยาก...อยากรู้เหรอ?...หึๆ...รู้แล้วแกอาจจะยิ่งฟุ้งซ่านหนักกว่าเก่านะ”
“รึ...รึว่า...”
“คิดเอาเองเหอะ”
“เดี๋ยวก่อน!!”
“.................................................”
“อะไรของแม่คนนี้?”
...อีกสิบนาทีจะห้าทุ่มผมคุยกับพี่ศรเพทายเสร็จก็ลงไปข้างล่างเพราะได้ยินเสียงแปลกๆคล้ายว่ามีคนเดินอยู่ในบ้าน...
“เพื่อความสบายใจน่า--...แต่...แต่บรรยากาศมันชวนสยองยังไงก็ไม่รู้”
“.............................................”
“อย่าหลอกตัวเองสิไม่มีอะไรหรอกน่ะ!!!...เอ๊ะ?”
(ไฟในห้องน้ำ!?...ก็จำได้ว่าตอนหัวค่ำเราปิดแล้วนะ?)
“อื๋อ?”
“.............................................”
“ปิดแล้วนี่--...เอ้า!!”
“.............................................”
“เอ๋?”
...พอ หันหลังกลับไฟก็ติดขึ้นมาใหม่ทุกครั้ง!?...ผมพยายามคิดว่าสวิทซ์มันคงชำรุด ถึงได้เด้งขึ้นเอง...ผีเผออะไรไม่มีจริงเป็นแค่จินตนาการเท่านั้น...
“บ้านมือสองก็อย่างนี้แหละ...พรุ่งนี้เรียกช่างมาซ่อมก็สิ้นเรื่อง”
“.............................................”
“เอ้า!?...ก็อกน้ำเป็นห่-อะไรอีกวะ?...อย่ามาล้อเล่นนะโว้ย!!!”
“.............................................”
“ผ้าอุดซะเลย...นี่!!”
“.............................................”
“มันชักจะพิกลๆยังไงก็ไม่รู้...เฮ่ย?”
(ประตูบ้านเปิดอ้าซ่าเลย!?...เป็นไปไม่ได้ที่จะลืมใส่กลอนเพราะเราคือคนที่ทำด้วยตัวเองเมื่อช่วงหัวค่ำ!!!)
...เหตุการณ์ ประหลาดเช่นจู่ๆไฟห้องน้ำก็ติดขึ้นมาเองทั้งที่เพิ่งปิดสวิทซ์กับมือ,น้ำไหล ออกจากก๊อกในครัวโดยไม่มีใครไปแตะต้อง,กลอนประตูบ้านคลายล็อคเองอย่างไม่มี ปี่มีขลุ่ย...หากเป็นในหนังสยองขวัญที่เคยดูมันก็จะเป็นสัญญาณเตือนว่านี่ คือปรากฏการณ์ “ผีหลอกวิญญาณหลอน!!!!” หรือก็คือ “ผี” กำลังมาหลอกคุณแล้ว!!?...
“ป้าเอ็มก็จัดของให้เราไหว้เจ้าที่เจ้าทางกับบอกกล่าวแล้วนี่...ไม่มีร่องรอยการบุกรุกซะด้วย”
“คิก”
“ใคร...ใครน่ะ?”
“................................................”
“ฉันถามว่าใคร?”
“................................................”
“เสียง...ตะ...ตะ...ต้องเป็นเสียงลมพัดหน้าต่างแน่...ไม่มีปัญหา...ปิดมันซะ...ปิด”
(เพล้ง!!!)
“ว้ากกกกกกกกกกกก...ช่วยด้วยๆๆ...พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกช้างด้วย”
“...............................................”
“ไอ้เวรเอ๊ย!?...ตกใจหมดที่แท้ก็แก้วหล่นจากโต๊ะ...เฮ้ย!!!”
...ใคร ก็ได้ช่วยบอกทีว่าสิ่งที่เห็นอยู่ในขณะนี้มันเป็นภาพลวงตา!!!!!!... นะ...นี่...นี่กู...กู...กูกำลังเจอ...อะไร?...ผู้หญิง...ผู้หญิงผมยาวใบ หน้าเละเทะมีเลือดไหลออกจากนัยน์ตา,จมูกกับปาก!!!?...
“...............................................”
“...............................................”
“ช่วยด้วยยยยยยยยยยย~~...ผีหลอก!!!!”
“...............................................”
“เปิด...เปิดสิวะ...โธ่ว้อย!!!”
“...............................................”
“พะ...พังออกไปเลย!!!!...ว้ากกกกกกกก--”
“ว้าย!!...อะไรน่ะ?”
“ฝน!!!”
“เกิดอะไรเหรอ?...อุ๊ย!?”
...ผม ตัดสินใจขั้นเด็ดขาดด้วยการยกตีนถีบประตู...ไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงมันผุดขึ้นมา จากไหนถีบผลัวะเดียวเท่านั้นและร่างของผมก็ถลำออกไปข้างนอก...
“บะ...บ้านนี้มีผี!!...ฉะ...ฉันเพิ่งจะเจอเมื่อกี้!!!...ฉันโดนผีหลอกโว้ยยยยยยยยยยยยยย~~”
“จะเป็นไปได้ยังไง?”
“จริงๆ...ผะ...ผู้หญิงยืนอยู่ในห้องรับแขก...หน้าตาเละเทะแถมมีเลือดเต็มไปหมดเลยด้วย”
“ไม่เห็นมีใครเลย?”
“ผมไม่โกหกพี่แคทนะ!!...บ้านหลังนี้มีผีแน่ๆ...จู่ๆหลอดไฟก็ติดขึ้นเองน้ำไหลจากก็อกเองแถมกลอนประตูก็เปิดเองด้วยครับ!!!”
“...............................................”
“...............................................”
“พี่จะเข้าไปดู...รอกับฝนที่นี่”
“...............................................”
“กลัวมากเลยเหรอ?”
“โอ๊ะ!!...ฉะ...ฉันขอโทษ!!!”
“แหม~~...ไม่ต้องผละเร็วขนาดนั้นก็ได้!!”
...ผม พังประตูออกมาได้ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่แคทและฝนมาถึงซึ่งไม่รู้ว่าพวก เธอมาทำอะไรเอาเวลาป่านนี้แต่ที่แน่ๆผมกอดฝนเข้าไปซะเต็มรักเลย...
(ช่วยไม่ได้ก็คนมันกลัวนี่หว่า!!!!)
“บอลไม่เหมาะที่จะอยู่บ้านหลังใหญ่นี้เพียงคนเดียวจริงๆด้วย...ฝนมาแล้ว!!”
“เห?”
“ฝนกับเจ๊จะมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไปจ้ะ”
“ไหง...ถึงเร่งด่วนนัก?”
“อือ--...ที่จริงก็จะรออีกสองสามวันน่ะนะแต่พอคิดอีกที...เค้าอยากมาดูแลตัวเองเร็วๆ”
“...เป็นเพราะ...”
“ไม่เกี่ยวกับพี่เซคหรอก”
“พี่แคท...”
“ทุกอย่างปกติ...เธอคงตาฝาดไป”
“ไม่...ไม่จริง!!!...เมื่อกี้ผมเห็นผีตัวเป็นๆเต็มสองตาเลยนะแล้ว...แล้วมันหายไปไหนเล่า?”
“เลิกกลัวในสิ่งที่ไม่มีจริงได้แล้ว...ฉันกับฝนมาอยู่ด้วยยังจะมีอะไรต้องกังวลอีก?”
“แต่...”
“พี่ตรวจสอบทุกอย่างแล้ว...ก็อกน้ำก็ไม่ได้ชำรุดจะมีแต่ประตูหน้าบ้านนี่แหละที่เจ้าของเขาทำเอง”
“.............................................”
...พี่แคทเดินผ่านผมไปหยิบกระเป๋าสองใบเข้ามาวางที่โซฟารับแขกส่วนฝนขอตัวเข้าห้องน้ำ...
“ยังไม่ได้เอาของมาเยอะนักหรอกแต่จะค่อยๆทยอยขนทีหลัง”
“...สาว่ายังไงบ้างครับ?”
“ก็ไม่พูดอะไรมากแค่บอกว่าช่วยดูแลบอลให้ด้วย”
“.............................................”
“ปกติจริงๆด้วย...ไม่มีอะไรๆ...ผีลองกล้าโผล่มาสิฝนจะไล่เตะให้กลิ้งลงหลุมไม่ทันเชียว...นะเจ๊?”
“.............................................”
...ค่อยยังชั่ว...มีสองคนนี้มาอยู่เป็นเพื่อนผมก็สบายใจขึ้นมามากเลย...
“ขึ้นชั้นสองไปทางซ้ายมีห้องว่าง...เธอกับพี่แคทก็นอนที่นั่นล่ะกัน”
“มีเตียงป่ะ?”
“ยังไม่มีแต่ทำความสะอาดแล้ว...เอ่อ...”
“เค้ารู้ว่าใครมาทำความสะอาดน่าแต่คืนนี้จะไม่นอนห้องนั้น”
“เบาะนอนก็มี”
“ไม่เอา”
“แล้วเธออยากจะนอนที่ไหน?”
“ฮี่!!”
...................................................................................................................................

“หึๆ...ไม่รู้มาก่อนนะเนี่ยว่าเจ้านั่นมันกลัวผีขึ้นสมอง...ทำดีมาก”
“แต่ดิฉันยังอ่อนหัดเจ้าค่ะ...หากเป็นคุณหนู...”
“ไม่ๆๆ...แค่ นี้ฉันก็สะใจแล้วส่วนน้องแคทน่ะสบายใจได้...รับรองไม่พูดหรอกเพราะเธอรู้ เหตุผลของม่อนว่าที่ทำไปก็เพื่อเอาคืนไอ้คนที่กล้าเสียมารยาทกับฉัน...ทั้ง ผลักไสทั้งปาสมุดทิ้งต่อหน้าก็สมควรที่ม่อนจะโมโหละ”
“คุณหมอ”
“จ๊ะ?”
“เปิดไฟเขียวให้สักทีสิคะ”
“แค่นี้ก่อนนะไหม...ฝากดูม่อนด้วย”
“วา~~...กางเกงในแบบผูกเชือกซะด้วย”
“เธอนี่...มือเบาจัง...ถึงว่าเวลาฉีดยาคนไข้ถึงชมว่าแทบจะไม่เจ็บเลย”
“งั้นหรือคะ?”
“จ้า!!”
“เหลือแค่ยกทรงนะคะ”
“ขอบใจที่เมื่อกี้ช่วยถ่ายรูปให้”
“ส่งไปให้...ผู้ชายหรือเปล่าคะ?”
“อื้อ!”
“คนรัก?”
“บ้า!!...ใช่ซะที่ไหน?...คนที่หมอเกลียดต่างหาก”
“?”
“อย่าสนใจเลย...ว่าแต่เธออยากได้อะไรตอบแทนล่ะจ๊ะ?”
“ขอแชะรูปหมอสักรูปนะคะ...สัญญาเลยค่ะว่าจะเก็บไว้อย่างดีไม่ให้ใครดูแน่รับรองค่ะ”
“เอางี้!...หมอจะใส่ไอ้นี่”
“หน้ากากแฟนซี?”
“จะให้ถ่ายก็ได้แต่หลังจากที่พิมพ์เลียจนหมอเสร็จ...โอเค?”
“แล้วจะต้องเลียให้พิมพ์ด้วยนะคะ”
“ไม่พลาดแน่นอน”
“ถ่างขาออกอีกนิดนึงค่ะ”
“อืมมมมมมมมมมมม...ลิ...ลิ้นเธอไวจัง...อู๊ยยยยยยยยยยยยย...สมกับที่หมอแอบเล็งเธอไว้”
“พิมพ์ก็ดีใจค่ะที่คุณหมอจับตามอง”
“โอ้ว!!...สะ...เสียวจังเลยตรงนั้น...อือออออออออ...แล้ว...แล้วทำไมพิมพ์ถึงไม่คบผู้ชาย?...อึ๊ยยยยยยยยย”
“เมื่อก่อนก็เคยคบๆบ้างนะคะแต่ปัจจุบันเบื่อแล้ว...ขออยู่เป็นโสดไม่แคร์ใครไปเรื่อยๆดีกว่า”
“ฮิๆๆ...คะ...ความคิดเราสองคนนี่ไปด้วยกันได้นะจ๊ะ...อือออออออออออ...รับรองคืนนี้คุยกันยาวแน่”
“ค่ะคุณหมอ”
...ที่ ห้องสูทของโรงแรมแห่งหนึ่ง...ศัลยแพทย์สาวในสภาพเปลือยเปล่าสวมหน้ากากแฟนซี สีแดงสดกึ่งนั่งกึ่งนอนกับแหงนหน้ามองเพดานและเงยศีรษะไปข้างหลังที่เป็น หน้าต่างพลางเอ่ยเบาๆว่า...
“คืนนี้พระจันทร์สวยมาก...”
......................................................................................................................................

...รุ่งขึ้นเวลาเจ็ดโมงเช้า...

“อา--...ช่างเป็นอะไรที่นุ่มเนียนและก็หอมเหลือเกิน”
“...............................................”
“หน้าอกสวยมาก...หัวนมก็ชูชัน...อื๋อ?”
“...............................................”
“เฮ้ย!!?...จุกใครวะเนี่ย?”
“หืมมมม~~~”
“เธอ!!...ทำไมเธอ?”
(ฝน มานอนหลับอยู่ข้างๆเราได้ยังไงกัน!?...แถม...แถมใส่เสื้อนอนไม่ติดกระดุม เห็นหัวนมวับๆแวมๆและท่อนล่างก็นุ่งกางเกงในแค่ตัวเดียว!!!)
“ลืมเหรอที่รักจ๋า~~”
“อย่าเรียกแบบนั้นสิ...เธอ...”
“ก็เมื่อคืนเค้าบอกตัวเองอยู่ใช่มั้ย?”
“!?”
(“หะ...ห้องของฉัน?...เป็นไปไม่ได้หรอก!!”
“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้...เตียงก็ออกจะกว้างตัวเองนอนคนเดียวมันขี้โกงนะ”
“ถามพี่เธอซะก่อนเถอะว่ายอมหรือเปล่า?”
“...มีกุญแจห้องคุณป้าไหม?”
“ไม่มีครับ...ท่านจะให้ผมไว้ทำไมล่ะ?”
“...งั้นหรือ?”
“อย่ารบกวนป้าเอ็มเลยพี่”
“งั้นเราก็ไปนอนห้องตรงข้ามสิ”
“ไม่เอา!...หนูจะนอนห้องนี้”
“ฝน!!”
“พี่...บอลเพิ่งโดนผีหลอกมานะคะเพราะงั้นเขาต้องกลัวอยู่แน่...หากไม่มีหนูอยู่ด้วยแล้วเกิดเหตุอะไรขึ้นมายังจะมีหน้าไปบอกสาได้เหรอ?”
“เอาสามาอ้างอีกแล้ว...เหตุผลก็ฟังไม่ขึ้น...ไม่ได้!!”
“ถ้าเจ๊กังวลนักงั้นก็คอยอยู่เป็นกันชนสิจ๊ะ”
“..............................................”
“เดี๋ยวก่อนๆ...จะถามกันสักคำบ้างมั้ยเนี่ยว่า...”
“ก็ได้...หากฉันยังไม่เห็นด้วยต่อไปมีหวังคืนนี้ไม่ได้นอนพักผ่อนกันพอดี”
“เฮ่!!”
“เธอน่ะ...”
“ครับ!...จะให้ผมนอนที่พื้นหรือ?”
“บอลนอนริมฝั่งนี้แล้วพี่จะนอนตรงกลางเอง”
“อ๋า!?...เจ๊ขี้โกง!!”
“เงียบนะ!!...ฉันไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝงอย่างที่เธอเข้าใจเลยสักนิด...ยอมทำตามที่ขอแล้วเพราะงั้นอย่าพูดมากอีก!!!”
“อือ~~”)
“แล้วพี่แคทไปไหน?”
“ทำกิจวัตรตอนเช้าอยู่ล่ะมั้ง?”
(หมายถึงซ้อมฟันดาบน่ะรึ?...ก็ไหนว่าถูกอานิภายึดไปแล้วไง?)
“เค้าพึ่งจะได้นอนข้างๆตัวเองก็ตอนที่เจ๊ตื่นแล้ว”
“ชะ...ช่วงที่หลับฉันได้เผลอทำอะไรเธอไปบ้างหรือเปล่า?”
“เยอะแยะ!!”
“ห๊า!?”
“ที่สำคัญก็คือตัวเองนอนซบอกเค้า~~”
“มะ...ไม่จริง!!”
“จริง!!”
“ไม่เชื่อ!!!”
“เชื่อดิ!”
“อุ!...มีหวังโดนพี่แคทยำเละแน่!!!”
“ก็อย่าพูดออกไปซี่!!...เป็นความลับของเราสองคน...ฮิๆๆ...เดี๋ยวจะลงไปทำอาหารเช้าให้นะ”
...แค่คืนแรกก็เกิดเหตุมหัศจรรย์ขึ้นเสียแล้ว!?...ผมเดินใจลอยลงมาข้างล่างจึงแทบไม่รู้ตัวว่าถึงหน้าห้องน้ำ...
“เฮ้อ!!...ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นบ้างล่ะนี่?...อายุเพิ่งแค่ 19 แต่มันถึงเวลาต้องถอดเขี้ยวเล็บซะแล้วรึ?”
“หากมันเป็นแบบนั้นได้ฉันจะขอแสดงความยินดีจากใจจริงเลย”
“พี่แคท!?”
...นี่ก็อะไรอีก?...สาวเจ้านุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวมายืนอยู่ข้างหลังโดยที่ผมไม่ทันรู้ตัวและในมือขวาถือดาบคงโมเคียวเมด้วย...
(ตกลงมันยังอยู่ใช่มั้ยเนี่ย!?)
“อะไร?”
“.................................................”
“.................................................”
“พะ...เพราะสารรูปของพี่นั่นแหละที่จะทำให้ผมฟุ้งซ่าน”
“...แข็งแล้วเหรอ?”
“อึย!!”
“พี่เข้าใจว่าเธอกำลังหื่นแต่เมื่อคืนเพิ่งตกใจจนขวัญหนีมานะ...มันจะไม่เกินไปหน่อยหรือ?”
“ถ้าเปรียบกันแล้วผมว่าพี่เวลานี้น่ากลัวกว่าผีอีก”
“หากฉันคิดจะใช้ไอ้นี่จิ้มหลังเธอจริงๆก็ไม่มีทางพลาด”
“ใช่สิ!!...ก็พี่โกรธเกลียดผมมากนี่”
“ถูกต้อง...ฉันทั้งโกรธทั้งเกลียดและก็ผิดหวังในตัวเธอมากแต่ถ้าลองนึกถึงอนาคตที่เธอจะต้องเผชิญแล้วฉันก็เปลี่ยนเป็นสงสารทันที”
“สงสาร?”
“ในเมื่ออีกฝ่ายคือพี่เซคแล้ว...โทสะของฉันวันนั้นก็กลายเป็นของเด็กน้อยไปเลย”
“พี่ แคทไม่ต้องมาทำเป็นห่วงใยหรือเวทนาอะไรผม...เชิญไปเข้าพวกกับยัยหมอบ้าอำนาจ แล้วก็รุมกระทืบผมให้จมดินเถอะ...แบบนี้มันคงจะสะใจคอซาดิสต์อย่างพวกพี่มาก ล่ะกระมัง?”
“บอล!!!”
“จะทำไม?”
“ปากพาจนนัก!...ด่าพี่ๆยังทนได้แต่กับพี่เซคนั้นไม่สมควรอย่างยิ่ง!!”
“ช่างเคารพยกย่องกันดีเหลือเกิน...หึ!!...เป็นเทวดานางฟ้าเรอะถึงด่าว่าไม่ได้?”
“...จะเอาอย่างนี้จริงๆหรือ?”
“?”
“พบกันครั้งแรกพี่เซคก็ประกาศตัวชัดเจนว่าเป็นศัตรูกับเธอแต่เธอก็ยังคิดจะผลักพี่ให้กลายเป็นศัตรูอีกคนใช่ไหม?”
“...............................................”
.................................................................................................................

...ตัวอย่างในตอนหน้า...

“บอลจะไปมีผู้หญิงกี่คนพี่เซคไม่สนใจหรอกแต่อย่ามายุ่งกับแม่ของเธอเท่านั้นและนั่นคือสิ่งที่เราต้องป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น”
“หนูถามจริงๆเลยนะ...พี่สงสัยบอลใช่มั้ย?”
“...ทุกขณะจิต”
............................................................
“คนที่พี่เซคเกลียดจะไม่มีวันได้เกิดอีก...ต่อให้มีตำแหน่งใหญ่หรือรู้จักคุ้นเคยสักแค่ไหนแต่เธอก็จะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น”
............................................................
“นายหญิงสั่งให้ศิมาบอกว่าถึงเวลาที่นายท่านจะต้องทำหน้าที่ผู้นำรุ่นที่สามแล้วค่ะ”
“ให้ไปพบกับคนๆนี้?”
“พูดง่ายๆก็คือไปแนะนำตัวให้เขารู้จักน่ะค่ะ”
............................................................
.................................................................................................................

...ตอนนี้นายบอลกำลังอยู่ในช่วงดวงตกจึงแห้งแล้งสาวๆเหมือนอากาศเดือนเมษาครับ...ตอนหน้าคงจะต้องงัดเอาความทรงจำเก่าๆมาใช้...

วันพฤหัสบดีที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 58

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 58 “ผู้กำหนดชะตาชีวิต!?...ป้าของหนูกลายเป็นสาววัย 18 !!!!”

“จะให้พ่อบอลตายต่อหน้า!!!”
“เธอออกตัวว่าไม่ได้มาคุยกับผมในฐานะหมอครับ”
“ต่อให้ไม่ใช่หมอก็ตาม...ประโยคนี้ไม่สมควรพูดออกมา!!!”
“แต่ฝนว่าไม่น่ากังวลนะเพราะป้าเอ็มกับบอลก็ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันสักหน่อย...จริงไหมคะ?”
...ผมอดจะลอบใจหายไม่ได้ทั้งที่อุตส่าห์เตรียมใจกับตั้งสติแล้วว่าจะต้องถูกเอ่ยถึงแน่...
(ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลก็ตามติดเราทุกย่างก้าวแถมชวนแกมบังคับให้เรากับป้าเอ็มมานั่งรถของพวกเธอ!?)
“แต่เซคไม่มองบอลเป็นน้องเป็นนุ่งเลย...ที่น่ากังวลคือตรงนี้”
“ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกค่ะ”
“?”
“คุณป้าจำได้ไหมคะว่าพี่เซคกับน้องม่อนเคยพบบอลหรือเปล่า?”
“เอ...”
“ไม่เคยครับ”
“ใช่...สำหรับสองคนนั้นบอลก็ไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้าที่ไม่มีความสนิทชิดเชื้อ”
“แล้วก็...เอ่อ...”
“หนูฝนมีอะไรก็พูดเถอะ”
“บอล...บอลคบผู้หญิงหลายคนซึ่งเป็นพฤติกรรมที่พี่เซคเกลียดมากๆ...มันก็เลยยิ่งดูแย่ไปกันใหญ่”
“แคทจึงเข้าใจความรู้สึกของพี่เซคและไม่ประหลาดใจเลยที่เธอจะออกมาขู่บอลแรงๆไว้ก่อน”
“แต่มันเกินไป”
“นั่นไง!!”
...พี่แคทขับรถออกจากโรงพยาบาลโดยใช้เส้นทางด้านหลังมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นแหล่งชุมชนขนาดย่อมที่มีทั้งหอพักและร้านอาหารเรียงรายเป็นทางยาว...ที่นี่ผมได้พบพี่ศรเพทายอีกครั้งโดยดวงตาของเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว...พี่แคทกับฝนลงจากรถไปทักทายและได้รับการตอบรับอย่างดียิ่ง...
“โอ้!!...อยู่กันพร้อมหน้าเชียว”
“...แม่มีเรื่องจะพูดกับลูก”
“คะ?”
“ทำไมเราถึงใจร้ายใจดำกับน้องเค้านัก?”
...ป้าเอ็มเรียกลูกสาวคนโตไปคุยสองต่อสองส่วนผมนั่งรอในรถ...ศุกร์ที่ขับรถตามหลังก็เดินมาถามด้วยความสงสัย...
“ก็พี่ศรเพทายน่ะสิ”
“คุณ...คุณหนูใหญ่!?”
“เฮ่!!...อย่าทำหน้าตื่นตกใจอย่างนั้นเดี๋ยวก็ถูกจับพิรุธได้หรอก”
“หึๆ...นึกว่าอะไรซะอีก”
“แล้วนี่ทำไมลูกเซคถึงได้มาเดินทอดน่องถือกระป๋องเบียร์ในเวลางาน?”
“แหม~~...หนูมีผ่ากระเพาะตอนบ่ายก็เลยว่าง...ตรวจคนไข้เสร็จเลยออกมาเดินเล่นและก็...”
...พี่ศรเพทายปรายตามองผมก่อนจะเอ่ยทักศุกร์กับศิส่วนเศกรอในรถเพราะเดินเหินไม่สะดวก...
“สบายดีรึ?”
“...ครับ”
“พวกเราสบายดีค่ะ”
“ทำดีนี่?...รับเงินเดือนจากฉันแท้ๆแต่ไปก้มหัวนอบน้อมให้คนอื่น”
“ไม่...ไม่ใช่อย่างที่คุณหนูใหญ่เข้าใจนะคะ!!!”
“คือ...พวกเรา...”
“ฉันไม่มีปัญหาที่พวกนายไปรับใช้คุณแม่แต่ที่เรียกเจ้าหมอนั่นว่านายท่านน่ะมันหมายความว่าอะไร?”
...สองพี่น้องพากันก้มหน้างุดพูดไม่ออกและฝ่ายป้าเอ็มก็แย้งขึ้น...
“แม่สั่งให้พวกเขาพูดเองและพ่อบอลก็ไม่ใช่คนอื่น”
“ท่าทางคุณแม่จะคาดหวังกับผู้ชายคนนี้ไว้ซะสูงปรี๊ดแต่แน่ใจแล้วหรือคะ?”
“หมายความว่ายังไง?”
“พี่เซค?”
“!?”
...พี่ศรเพทายไม่ตอบผู้เป็นมารดาแต่เปิดประตูรถเข้ามานั่งที่เบาะหลังข้างๆพลางวาดแขนโอบไหล่กับมองหน้าผม!?...ทุกคนต่างแปลกใจกับการกระทำที่เจ้าหล่อนแสดงออกมาแม้กระทั่งป้าเอ็มก็ได้แต่นิ่งงันและสำหรับผมน่ะหรือ?...ใจเต้นไม่เป็นส่ำนั่งตัวเกร็งร่ำๆคล้ายจะเป็นไข้...
(ผมของสาวเจ้าคนนี้ก็มีกลิ่นหอมเหมือนพี่แคทกับฝน...มันเป็นของดอกไม้ชนิดไหนอีกนะ?)
“อะ...อะไรครับ?”
“.................................................”
“.................................................”
“คนอย่างนายนี่เขาเรียกว่า...ไอ้หน้าตัวเมียใช่หรือเปล่า?”
“ว่า...ว่าไงนะ?”
“โดนขู่เข้าหน่อยก็รีบแจ้นไปฟ้องคุณแม่กับน้องๆฉัน...ไม่เรียกหน้าตัวเมียแล้วจะให้เรียกอะไรรึ?”
“ผมไม่ใช่...”
“ไม่!!!...ฉันพูดถูก--”
“!?”
“หลบอยู่ใต้กระโปรงผู้หญิงมีความสุขมั้ย?”
“!!!!!!!!”
“ชอบผู้หญิงนักไม่ใช่เหรอ?...เอ้ามองหน้าสิ!!...สบตากับฉัน!!!”
“ยะ...อย่ามาใกล้!!”
“ทำไมเล่า?...ฉันก็ขาวสวยไม่แพ้ศกุนตลานะ”
“ออก...ออกไป!!!”
“ไม่เอาน่า~~...เลิกทำตัวเป็นคนดีจิตใจสูงซะที...จะกอดฉันก็ได้ไม่ต้องเกรงใจ”
“พะ...พี่เซคทำอะไรเนี่ย?...น่าอิจฉาชะมัด!!!”
“ยังจะอิจฉาลงรึ?...ขืนบอลกอดพี่เซคจริงๆงานนี้ไม่ตายก็คงคางเหลือง”
“ฮะๆๆ”
“ไม่...ไม่เอา!!”
“อื๊อ~~... ไม่สมกับที่ถูกเรียกไอ้บ้ากามเลย...นี่--...หน้าอกฉันก็อวบใหญ่แถมนุ่มมือไม่แพ้พวกสาวๆของนายเลย...ลองจับดูและนายจะต้องติดใจแน่ๆ...มามะ!!”
“ว้ากกกกกก!!!!!!!!”
“อ๊ะ!”
“เลิก...เลิกแกล้งน้องซะที!!”
...ผมพลั้งมือผลักพี่ศรเพทายก่อนจะรีบเปิดประตูออกมายืนใจเต้นโครมคราม...ให้ตาย เถอะ!!!...แค่กระพริบเพียงครั้งเดียวลูกตาดำก็แดงฉานไปด้วยเลือดอย่างรวดเร็ว!!!!...สารรูปอย่างนี้ใครจะไปกล้าแตะต้องได้?...อีกอย่าง...อีกอย่างเสียงของพี่ศรเพทายก็ทุ้มต่ำราวกับเสียงผู้ชาย...
(เสียงของพี่แคทตอนอยู่ในภาวะตะวันเลือดยังจะน่าฟังซะกว่า)
“บอล...บอลผลักพี่เซค!!!”
“ก็...ก็ฉันตกใจ”
“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?...เจ็บตรงไหนบ้าง?”
“คุณหนูใหญ่ครับ!!”
“หึๆ...หึๆๆๆ”
(หลังจากถูกเราผลักหญิงสาวก็นอนนิ่งที่เบาะและพอศิกับศุกร์ถามก็หัวเราะในลำคอก่อนที่จะเปิดประตูรถออกมา)
“นอกจากจะขี้ขลาดหน้าตัวเมียก็ยังไร้มารยาท”
...เฮ้ย!?...ตากลับเป็นเหมือนเดิมอีกแล้วสุ้มเสียงก็ด้วย!!!...สามารถควบคุมเลือดให้เข้าไปอยู่ในตาหรือจะให้ไหลออกไปก็ได้ตามต้องการ...หล่อนเป็นคนบ้าจำพวกไหนวะเนี่ย?...
(อ้า!?...ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่ายังมีเลือดหลงเหลืออยู่ในตาดำแต่ไม่มาก)
“เจอแบบนี้เป็นใครก็ตกใจ...ลูกเซคนิสัยเสียไม่เปลี่ยนชอบเอาตะวันเลือดมาหลอกน้องๆ”
“ก็เหมือนคุณแม่สมัยเด็กแหละ”
“อึ๊!!”
“แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ...คุณแม่ต้องการอะไรจากหนูกันแน่?”
“ละ...เลิกจงเกลียดจงชังพ่อบอลสักที”
“หนูทำไม่ได้”
“เพราะอะไร?...พ่อบอลก็เป็นน้องของลูกเหมือนหนูฝนหนูแคท”
“ไม่เป็นไรครับ”
“ตาหนู?”
“คนเราเมื่อเกลียดขี้หน้ากันแล้วจะให้มาดีกันก็คงทำได้ไม่สนิทใจ...ไม่สู้เปิดเผยความรู้สึกตรงๆออกมาเลยดีกว่า”
“...................................................”
“...................................................”
“ดี--...ถึงเวลาถอดหน้ากากกันแล้ว...ต้องการรู้สาเหตุที่ฉันเกลียดแกใช่ไหม?”
...ในที่สุดพี่ศรเพทายก็เปลี่ยนสรรพนามกับล้วงหยิบสมุดบันทึกจากกระเป๋าเสื้อกาวส์แล้วส่งให้ผม...พอฝนกับพี่แคทเห็นมันก็อุทานเกือบพร้อมๆกัน...
“นั่น?”
“สมุดที่...”
“เซค!!...ลูกทำอะไร?”
“ทุกคนอย่าเพิ่งตื่นเต้น”
“...............................................”
“รับไปซะ...ถือซะว่านั่นคือของขวัญจากฉัน”
“...............................................”
“...............................................”
“บัดซบ!!!!...ถือวิสาสะอะไรมาล่วงละเมิดสิทธิส่วนตัวของผม?”
...ในสมุดเล่มนี้บันทึกรายชื่อของผู้หญิงที่ผมเคยมี “ความสัมพันธ์สวาท” เอาไว้อย่างครบถ้วนไม่ตกหล่นแม้กระทั่ง “ภรณ์” หมอนวดสาวที่ปัจจุบันเปลี่ยนอาชีพไปขายผลไม้ก็ไม่ยกเว้น...บอกหมดว่าชื่อนามสกุลอะไรอาศัยที่ไหนมีญาติพี่น้องกี่คนและที่ร้ายที่สุดคือมันเขียน “วันเวลาสถานที่” ที่ผมเจอกับพวกเธอด้วย...มันสุดจะทนไหวผมจึงปาสมุดลงพื้นพร้อมกับตวาดใส่พี่ศรเพทายดังลั่นที่เธอส่งคนมาแอบสอดแนมการดำเนินชีวิต...ใครที่ไม่โมโหผมว่าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ...โดนล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวกันถึงขนาดนี้มันน่าแจ้งความฟ้องศาลนัก...
“ไอ้หน้าตัวเมียกล้าขึ้นเสียงใส่ฉันหรือ?”
“เออ!!!...ผู้ชายหน้าตัวเมียคนนี้แหละ!!!!”
“จะเถียงหรือไงว่าข้อมูลนั่นมันเป็นเท็จ?”
“ผมไม่เถียงว่าเป็นข้อมูลเท็จแต่ที่ทนไม่ได้ก็คือพี่ไม่มีสิทธิ์...แค่สามัญสำนึกพื้นฐานของมนุษย์พี่ยังทำไม่ได้ฉะนั้นไม่ต้องมาสั่งสอนคนอื่น!!!”
“บอลพอแล้ว!!...พอ”
“ฉันไม่หยุด!!...นี่เหรอฝนพี่สาวที่เธอเคารพยกย่องนักหนา?...พฤติกรรมอย่างนี้ไม่น่าจะเป็นหมอแต่ไปเป็นหัวหน้าโจรก่อการร้ายจะเหมาะซะกว่า!!!!”
“เก็บ...”
“หา?”
“เก็บขึ้นมา--”
“อย่ามาสั่ง!!!”
“คิกๆ”
“!!!!!!!!!”
“พี่เซค!...ได้โปรดอย่าทำร้ายบอลเลยค่ะ”
“คุณหนูใหญ่!?”
“แกจะทำร้ายฉัน...งั้นฉันก็มีสิทธิ์ป้องกันตัว”
...ลูกสาวคนโตของป้าเอ็มเคลื่อนไหวมาอยู่ข้างหลังผมอย่างรวดเร็วและยิ่งน่าตกใจมากขึ้นเมื่อในมือสองข้างของเธอถือมีดกับกรรไกร...
“ขวาจับมีดซ้ายกุมกรรไกร...ตำแหน่งที่คมมีดจะเฉือนเป็นหลอดลมและปลายแหลมของ กรรไกรก็คือกลางขมับ...ฮึ!!...เลือกซิว่าจะให้เฉือนหลอดลมขาดสะบั้นหรือโดนแทงให้สมองไหลออกมากองข้างนอก?”
“ไม่...ไม่นะ!!...แม่ขอเถอะลูก~~”
“แคทเก็บสมุดให้แล้ว...พี่ยกโทษให้บอลเขาเถอะนะคะ”
“..............................................”
“..............................................”
“อือ--...เห็นแก่ใบหน้าสวยๆของแคทและแววตาซุกซนน่ารักของฝน...พี่จะทำเป็นมองไม่เห็นความจองหองอวดดีของไอ้นี่สักครั้ง”
...พี่ศรเพทายพูดจบก็ถอยออกไปพร้อมเก็บ “อาวุธ” ไว้ในแขนเสื้อ(?)เป้าหมายของมีดและกรรไกรที่มุ่งตรงไปล้วนเป็น “จุดตาย” ทั้งนั้น...
“ครั้งนี้จะไม่ว่าอะไรแต่ถ้าต่อไปภายหน้า...ฉันจะไม่พูดมาก”
“จะฆ่าผมงั้นเรอะ?”
“สำหรับผู้ชายอย่างแกแค่ตายเฉยๆมันจะสบายไป...จงจำไว้ว่าอย่าให้ถึงวันที่ฉันได้เป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของแก...มันมีนรกบนดินที่น่ากลัวซะยิ่งกว่าความตายอยู่...อยากรู้ว่ามันคืออะไรก็จงทำบาปกับผู้หญิงให้มากกว่านี้เหอะ”
“ใจร้ายเกินไปแล้ว!!...ไหนลูกเซคเคยพูดว่าสุริยะโลหิตจะมีไว้เพื่อช่วยชีวิตคนเท่านั้นไง?”
“ถูกต้อง...หนูพูดอย่างนั้นแต่มันขึ้นอยู่กับเจ้าหมอนี่ว่าจะทำให้หนูแหกกฏหรือไม่?...ฝน”
“คะ?”
“เหตุใดเธอจึงไม่ย้ายไปอยู่กับพี่แต่อยากไปอยู่กับไอ้บ้ากามนี่?”
“เพราะ...ทุกคนจะมีแต่ความสบายใจไม่ว่าจะป้าเอ็มหรือพี่เซคไงคะ”
“อะไรนะ?”
“น่าสน...พี่ชักอยากจะรู้แล้ว”
....................................................................................................................................

...ช่วงหัวค่ำวันเดียวกัน...
“คุณแม่อรนิภาสุดสวยพูดจ้า!!”
“หงะ!...ม๊ามี๊ไปอารมณ์ดีมาจากไหนเนี่ย?”
“ก็จากลูกฝนไงล่ะ...แม่ดีใจมากๆที่ลูกโทรมาหา”
“อยู่บ้านเหรอ?”
“จ้ะ...แต่สักครู่แม่จะออกไปกินข้าวเย็นกับพ่อ”
“ห้องอาหารสุดหรูในโรงแรมสินะ”
“ร้านข้าวต้มริมถนนตังหาก”
“ห๊า!?”
“พ่อเค้าบอกว่าอยากเปลี่ยนบรรยากาศ...ฮืม~~...แต่ไม่มีถามกันสักคำเลยว่าจะไปไหม”
“ฮะๆ...สุดท้ายแม่ก็ต้องตามไปอย่างไม่ปริปากแหละเนอะ”
“ทำไงได้...ใช้เงินเขานี่”
“?”
“งงอะไรจ๊ะ?...เงินเดือนแม่ยกให้หนูๆใช้หมดก็เลยต้องพึ่งของพ่อไง”
“ฝนบอกหลายครั้งแล้วว่าจะใช้เงินตาไม่ต้องลำบากแม่”
“อย่าไปรบกวนตาเลยลูก”
“ถึงหนูกับพี่ไม่ขอคนอื่นก็เอาไปใช้อยู่ดียิ่งเฉพาะยัยตัวเล็ก...ไม่รู้จะเอาไปใช้อะไรนักหนา?”
“บ้านเราไม่ได้ขัดสนปานนั้น...ว่าแต่ลูกฝนโทรหาแม่มีอะไรหรือเปล่า?”
“แม่ช่วยอธิบาย...ปรากฏการณ์หวนคืนสู่วัยสาวให้หน่อยค่ะ...เอาแบบจริงๆไม่หลอกเด็กนะ”
“ละ...ลูกฝนจะรู้ไปทำไมเหรอ?”
“น่าช่วยบอกหน่อย...ถามพี่ๆก็ไม่ตอบ”
“...พี่เราก็ไม่ค่อยรู้หรอก”
“งั้นแม่ต้องพูด”
“ไม่!”
“โธ่แม่จ๋า~~”
“ไม่ก็คือไม่”
“ไม่บอกจริงอ่ะ?”
“จ้า!!”
“ได้!...งั้นฝนจะฟ้องพ่อว่าแม่มีหนุ่มมาตามจีบถึงโรงพยาบาล”
“เออะ!?...ลูก...ลูกฝนรู้ได้ยังไงเนี่ย?...ไม่จริงสักหน่อยไม่จริง!!!”
“ฮี่~~”
“แย่แล้ว!!...ตีขลุมหลอกแม่เรอะ?”
“โวยเสียงดังขนาดนี้แสดงว่าเป็นความจริง”
“ใคร...ใครว่า!!”
“เป็นเรื่องปกติของคนสวยน่า--”
“....................................................”
“โอเค๊?”
“แม่...แม่จะพูดก็ได้แต่อย่าบอกพ่อนะ...เอ่อ--...มีผู้ชายมาจีบแม่จริงๆแต่แม่ไม่เคยสนสักนิด”
“เขาเป็นใคร?”
“ญาติของคนไข้ที่เคยนอนโรง’บาล...ยังเป็นนักศึกษาอายุพอๆกับลูกฝนอยู่เลย”
“หวา!!”
“หน้าตาก็ไม่เลวหรอกแต่แม่จะชอบเขาได้ไงในเมื่อมีพ่อกับหนูๆสองคน?”
“หึๆ...แม่ก็เสน่ห์แรงไม่เบาที่มีหนุ่มน้อยตามจีบ”
“ใช่เรื่องน่าดีใจตรงไหนมิทราบเรอะลูกขา?”
“ฮะๆๆ”
“...แล้วไหงถึงไม่ถามป้าของหนู?...กำลังอยู่ในภาวะนั่นพอดีเชียว”
“เอ๋?...ที่วันก่อนแม่ถามป้าเอ็ม”
“นั่นล่ะปรากฏการณ์หวนคืนสู่วัยสาว...ลำพังแค่แต่งตัวเหมือนวัยรุ่นอย่างเดียวไม่มีทางได้ผลเพราะความเปล่งปลั่งสดใสน่ะมันออกมาจากภายใน”
“ตกลงคืออะไรกันแน่?...แม่เคยเป็นบ้างหรือเปล่า?”
“เคยสิจ๊ะ...เดือนหนึ่งก็จะครั้งสองครั้งแล้วแต่โอกาสแต่นี่หมายความว่า...พี่เอ็มยอมให้ผู้ชายหลั่งข้างในแล้วเหรอเนี่ย?”
“หลั่งข้างใน!?”
“ปรากฏการณ์หวนคืนสู่วัยสาวคือการมีเพศสัมพันธ์และได้รับน้ำกามจากผู้ชายผ่านทางช่องคลอด...มันคือผลข้างเคียงอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นได้เฉพาะผู้หญิงในตระกูลของเราและต้องเป็นช่วงวัยของแม่กับป้าด้วย...ลูกฝนพอจะเข้าใจบ้างหรือยัง?”
“เฉพาะทางจิ๋มอย่างเดียว...ทางก้นไม่ได้ใช่มั้ยคะ?”
“จ้ะ...หลั่งน้ำกามเข้าทางประตูหลังไม่มีผลอะไรนอกจากความเสียว...ฮิๆ”
“แหม!!...บรรยายซะหนูเคลิ้มตามอ่ะ”
“เด็กใจแตกนะเรา”
“อืม--...เฉพาะในตระกูลของเราน่ะฝนเข้าใจแต่ทำไมต้องอยู่ในวัย 40 ขึ้นด้วย?
“ก็ไม่เชิงอายุจะต้อง 40 ขึ้นเสมอไป...อันที่จริงแม่เริ่มมีปราฏการณ์นี้ตั้งแต่ 25 แล้วจ้ะ”
“...ช่วงนั้น...ฝนอายุราวๆ 3 ขวบ”
“.................................................”
“ปรากฏการณ์นี้เกี่ยวข้องกับแม่ที่ถ่ายทอดสุริยะโลหิตมาให้หนูซึ่งเป็นลูกคนสุดท้อง...ใช่ไหมคะ?”
“ว้าย!!!...ลูกฝนของแม่ฉลาดจังเลย”
“โอ้โฮ!?...นึกไม่ถึงว่าสุริยะโลหิตของตระกูลเราจะยังมีความลับนี้ซ่อนอยู่”
“แต่ช่วงนั้นไม่ค่อยมีใครดูออกเพราะอายุแม่ยังไม่มาก...ที่สังเกตได้ชัดๆคือใบหน้าเต่งตึงผิวพรรณผุดผาดเลือดลมไหลเวียนสะดวกร่างกายมีเรี่ยวแรงคล่องแคล่วกระฉับกระเฉงเหมือนกับว่าได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อตอนอายุ 17-18 ยังไงยังงั้น”
“ว้าว!!...นี่มันยอดเยี่ยมยิ่งกว่าได้กินยาอายุวัฒนะขนานเอกสูตรใดๆบนโลกนี้...ถือเป็นความใฝ่ฝันของผู้หญิงทุกคนเชียวนะคะ!!!...ปีนี้ป้าเอ็มอายุ 49 ย้อนไปถึง 18 ก็...สะ...สามสิบเอ็ดปี...พอๆกับหนูเลยเรอะ!?...เนื้อหนังมังสาเนียนนุ่มเหมือนสาว 18 แน่นะ?”
“แน่นอน...แต่...แต่ตรงนั้นยังเหมือนเดิมนะจ๊ะ”
“แค่นี้ก็ดีเหลือหลายสุดๆแล้วค่า!!...สรุปป้าของหนูกลายเป็นสาวน้อยวัย 18 ซะแล้วพูดไปใครจะเชื่อเนี่ย?”
“เอ้ออีกอย่าง!!...ปรากฏการณ์นี้จะคงอยู่ได้ประมาณอาทิตย์เดียวเท่านั้น”
“ถ้าอยากเป็นต่อก็ต้องอึ๊บๆกัน”
“ใช่จ้ะ”
“ของดีนี่นา!!...อย่างนี้พ่อก็หลงแม่หัวปักหัวปำสิ”
“เป็นบ่อยๆไม่ค่อยดีเดี๋ยวคนนอกจับได้แล้วจะหาว่าเราเป็นตัวประหลาดแต่ป้าของเราจู่ๆนึกอะไรขึ้นมา?...เปลี่ยนไปจนแม่ตกใจเลย”
“ทำไมเหรอ?”
“ก็แม่จำได้ว่าป้าเค้าเป็นครั้งล่าสุดเมื่อช่วงหกเดือนสุดท้ายก่อนคลอดหนูป้อมและก็ไม่เคยเป็นอีกเลย”
“อ๋อ!!”
“ขานั้นน่ะยืนยันเด็ดขาดว่าแม้จะนอนกับนายเศกกับนายศุกร์แต่ก็ไม่เคยยอมให้พวกเขาหลั่งน้ำอสุจิเข้าในช่องคลอด”
“โอเค!...มีอีกอย่างหนึ่งค่ะ”
“จ๊ะ?”
“หนูอยากย้ายไปอยู่กับบอลเพื่อสร้างโอกาส...น่าจะเป็นสักสองสามวันนี้”
“ตกลงเอาจริงหรือ?...ลูกฝนปรึกษาพี่เค้าหรือยังและไหนจะหนูกุนหนูสาอีก...จะเร็วไปหน่อยมั้ย?”
“ไม่หรอกแม่และบอลก็ตกลง”
“หมายถึงแคท”
“เจ๊ยอมอยู่แล้วค่ะส่วนพี่กุนกับสาน่ะไม่ต่องห่วง...ฝนมีวิธีดีๆ”
“วางแผนเก่งจังนะลูกคนนี้”
“แม่จะเห็นว่าไง?”
“................................................”
“................................................”
“ทำอะไรให้รอบคอบอย่าด่วนใจร้อน...แม่พูดแค่นี้แหละ”
“เฮ!!!...ฝนรักแม่ที่สุดในโลก”
“อ๊ะ!...พ่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว”
“ขอให้มีความสุขนะคะ”
“หงึ!!...แม่กับพ่อแค่ไปกินข้าวกันจะมีความสุขอะไรหึ?...ไม่ใช่จีบกันสักหน่อย”
“อือ--...แต่ฟังจากน้ำเสียงของแม่ไม่น่าจะแค่กินข้าวเย็นกันเฉยๆ...บอกมาซะดีๆว่าพ่อชวนแม่ไปที่ไหนต่อ”
“ไม่...ไม่บอก!!”
“บอก!”
“ไม่พูด!!”
“พูด!”
“โธ่~~...ลูกฝนอย่าแกล้งแม่สิ”
“เปล่านา--...แต่หากแม่ไม่พูดหนูก็เดาได้อยู่ดี”
“ฮึ!!...เรื่องเรียนน่ะขอให้เก่งอย่างนี้เหอะ”
“จะไปสวีทกันต่อใช่ไหมล่า?”
“................................................”
“หืม?”
“หะ...ห้ามเสียงดังไปนะ!...พ่อ...พ่อชวนแม่เข้าม่านรูด”
“วี้ดวิ้ว~~”
“อะไรห๊ะ?”
“นี่แหละการเปลี่ยนบรรยากาศที่แท้จริงละ!!!”
“พอๆ...แม่จะไปสร้างปรากฏการณ์หวนคืนสู่วัยสาวมั่ง”
“คิกๆๆ...ขอให้มีความสุขสมหวังมีน้องให้หนูอีกสักคนนะคะ”
“ทำหมันเรียบร้อยย่ะ!!...แม่มีแค่สองคนก็ปวดหัวพอแรงแล้ว...แค่นี้นะคะลูกรัก”
“บายจ้า!!”
“ขอให้มีความสุขสมหวังอะไร?...คุยกับใครอยู่?”
“โทรหาแม่...กำลังจะออกไปสวีทกับพ่อ...ฮิๆ...กว่าจะกลับก็คงรุ่งเช้าแหละ...อาบน้ำแล้วใช่ป่ะ?...ฝนอาบมั่ง”
“นี่!...จู่ๆก็มาจับนมพี่...ทะลึ่ง!!”
“ฮะๆ...ม่านรูดเหรอ?...ฝนเองก็อยากลองเข้าบ้างจัง”
“เราเนี่ยชอบยุ่งเรื่องผู้ใหญ่เหลือเกินแต่คิดจะเข้ากับใคร?”
“มีแค่คนเดียวแหละ”
“นึกรึว่าพี่จะยอมง่ายๆ?”
“โฮ่~~...ต้องอย่างพี่ใช่ไหม?”
“อะไร?”
“ก็พี่เซคไงจ๊ะ...ฮิๆๆๆ”
“................................................”
“...เจ๊ยังโกรธบอลอยู่หรือเปล่า?”
“ก็โกรธแต่มันจะมีประโยชน์อะไร?...ตอนนี้พี่สงสารบอลมากกว่า...จากตะวันเลือดของพี่เซคในวันนี้ก็รู้ได้เลยว่าเธอไม่ปล่อยให้เขาลอยนวลไปเฉยๆ”
“แล้วบอลจะต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า...นั่นจึงเป็นเหตุผลที่หนูขอไปอยู่ที่บ้านหลังนั้น”
“ข้ออ้างที่เธอยกขึ้นมาอธิบายให้คุณป้ากับพี่เซคฟังรวมทั้งน้องสาเมื่อครู่นี้...มองเผินๆก็จะดูมีน้ำหนักและน่าเชื่อถือแต่พี่รู้ใจน้องดี”
“...............................................”
“ฉะนั้นจะปล่อยให้เธอไปอยู่กับบอลตามลำพังสองคนไม่ได้”
“นึกแล้ว--...ฝนก็รู้ใจพี่ดีเหมือนกันค่ะ”
..................................................................................................................

“ช่างเป็นวันที่สุดแสนจะเหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ...ถูกข่มขืน,ถูกเปิดโปงความ ลับ,ถูกเอามีดกับกรรไกรจี้คอหอยและขมับ...ทำไมกูถึงไม่ตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไปซะเลย?...เฮ้อ!!!”
(โดยเฉพาะมีดที่เราโดนจี้ถึง 2 ครั้ง 2 คราแถมคนจี้ยังเป็นผู้หญิงทั้งคู่!?)
...คืนแรกของการย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่ผมต้องนอนคนเดียวเพราะป้าเอ็มเกรงว่าพี่ศรเพทายจะยิ่งระแวงหนักขึ้นดังนั้นการอยู่ห่างๆกันไว้ก่อนจึงเป็นหนทางที่เหมาะสมแต่พอนึกถึงใบหน้ากับดวงตาคู่นั้นของเธอทีไรก็รู้สึกขนพองสยองเกล้าทุกทีไป...
(“จะฆ่าผมงั้นเรอะ?”
“สำหรับผู้ชายอย่างแกแค่ตายเฉยๆมันจะสบายไป...จงจำไว้ว่าอย่าให้ถึงวันที่ฉันได้เป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของแก...มันมีนรกบนดินที่น่ากลัวซะยิ่งกว่าความตายอยู่...อยากรู้ว่ามันคืออะไรก็จงทำบาปกับผู้หญิงให้มากกว่านี้เหอะ”
“ใจร้ายเกินไปแล้ว!!...ไหนลูกเซคเคยพูดว่าสุริยะโลหิตจะมีไว้เพื่อช่วยชีวิตคนเท่านั้นไง?”)
...พอตกกลางคืนถนนสายนี้ที่เป็นเส้นทางไปถึงโครงการสร้างเขื่อนจึงไม่ค่อยมีรถวิ่งแถมร้านค้าก็ไม่ค่อยมี...ช่วงเย็นก่อนจะกลับป้าเอ็มสั่งให้ศุกร์ไปซื้อของกินของใช้หลายอย่างมาตุนไว้และห้ามไม่ให้ผมขี่รถออกไปไหนเพราะกลัวจะเกิดอันตราย...
(บ้านกว้างชะมัดยาดและพอไม่ต้องไปทำงานที่ร้านพี่แก้วก็รู้สึกเซ็งจริงๆ...นี่แผ่นอะไร?)
“โอว~~...ที่...ที่เราเคยดูตอนอยู่บ้านพักนี่นา?...ยอดเลย!!!”
(ได้ดูจนจบแล้วแต่ดูอีกก็ไม่เสียหาย...ใครนะเอาไปซ่อนไว้หลังกระจก?...วะ!!...ช่างมันเหอะมีหนังโป๊ไว้ดูแก้เซ็งแล้ว)
...................................................................................................................................

“อะ...เอาล่ะ...ที...ทีนี้ก็ต้องไปจัดการในห้องน้ำให้สบายตัวก่อนจะเข้านอน”
(TRRRRRRRRRRRR~~)
“บ้าเอ๊ยรังควานไม่เลิก!!...ยังด่าผมไม่พออีกเหรอ?...ยังกระทบกระเทียบแดกดันไม่สะใจใช่มั้ย?...แค่นี้ครับ!!!”
...พี่ศรเพทายคิดจะปั่นหัวผมไปถึงไหน?...ขนาดป้าเอ็มลงทุนซื้อบ้านให้อยู่โดยไม่เกี่ยวข้องกับเงินของตระกูลแต่ก็ยังตามราวีกันอีก...
“แค่นึกก็กระดอหด...คนอะไรตาเปลี่ยนสีแถมเปล่งแสงได้?...มันน่าจับไปออกงานวัดนัก!!!”
(คงจะได้เงินมากโขทีเดียว...เสียงข้อความเข้า?)
“ยะ...ยังจะส่งข้อความด่า?...จะจองล้างจองผลาญกันเกิน...ไฟล์แนบ?”
“................................................”
“เฮ้ย!?...ส่ง...ส่งรูปโป๊มาทำไมวะ?”
(TRRRRRRRRRRRR~~)
“ได้รับแล้วใช่มั้ย?”
“พี่จะเล่นตลกอะไรอีก?”
“แค่ส่งของที่แกชอบเท่านั้นเอง”
“ของชอบ?”
“ก็แกชอบผู้หญิงมากไม่ใช่รึ?”
“เฮอะ!!...ขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งแต่หากผมอยากดูก็จะหาในเน็ตเอาเองไม่ต้องรบกวนพี่ให้ยุ่งยากหรอกครับ”
“ผิดแล้ว...รูปนี้ไม่มีทางหาได้ในเน็ตเพราะฉันเพิ่งใช้กล้องของมือถือถ่ายมาเมื่อครู่”
“อะ...อะไรนะ?”
“ฉันคือเจ้าของยกทรงสีเหลืองลายวาบหวิวกับหน้าอกคู่งามนั่น...แกจำสีเสื้อเชิ้ตที่ฉันใส่วันนี้ไม่ได้หรือไง?”
“ฮ้า!!!”
“ทีนี้...แกจะฟังภาษาคนรู้เรื่องและคุยกับฉันได้หรือยัง?”
“รูป...ขะ...ของ...ของพี่!?”
“มีวาสนาได้ดูอะไรสวยๆงามๆของฉันแล้วยังบังอาจตัดสายกลางคันอีกเป็นครั้งที่สองรับรองแกจะซวยสุดชีวิตแน่...คืนนี้ฉันไม่ได้เข้าเวรรู้สึกเซ็งๆก็เลยโทรมาคุยด้วย”
“ระ...ระหว่างเรายังมีอะไรจะต้องพูดครับ?”
“มีสิ...เรื่องสนุกๆน่ะมีเยอะแยะ...ฉันเพิ่งนึกออกเมื่อกี้นี้เอง”
...ที่แท้รูปถ่ายท่อนบนในระดับอกที่ไม่เห็นช่วงศีรษะก็เป็นของพี่ศรเพทาย...เธอปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกหมดเผยให้เห็นยกทรงสีเหลืองอ่อนที่ห่อหุ้มหน้าอกขาวอึ๋ม!!!...ใช่แล้ว!?...วันนี้หญิงสาวผมหยิกสวมเสื้อเชิ้ตสีเขียวดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้...
(ว่าแต่ถ่ายที่ไหนและใครเป็นคนถ่ายให้?...ไม่สิ!!...จุดประสงค์ที่แท้จริงของหล่อนคืออะไร?)
..............................................................................................................................

...ตัวอย่างในตอนหน้า...

“พี่เริ่มจับตาดูผมตั้งแต่เมื่อไหร่?”
..........................................
“ขอเตือนว่าเลิกซะเถอะ...แกใช้วิธีนี้กับฉันไม่ได้หรอกเพราะคนที่จะล้มในท้ายที่สุดก็คือแกเอง”
..........................................
“บอลไม่เหมาะที่จะอยู่บ้านหลังใหญ่นี้เพียงคนเดียวจริงๆด้วย...ฝนมาแล้ว!!”
..........................................
“พบกันครั้งแรกพี่เซคก็ประกาศตัวชัดเจนว่าเป็นศัตรูกับเธอแต่เธอก็ยังคิดจะผลักพี่ให้กลายเป็นศัตรูอีกคนใช่ไหม?”
..........................................
“บะ...บ้านนี้มีผี!!...ฉะ...ฉันเพิ่งจะเจอเมื่อกี้!!!...ฉันโดนผีหลอกโว้ยยยยยยยยยยยยยย~~”
..............................................................................................................................

...แค่เริ่มต้นเซคก็เป็นฝ่ายคุมเกมส์ซะแล้ว...ซื่อๆอย่างบอลจะรับมือได้หรือไม่?...

วันเสาร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 57

ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 57 “สถานที่ๆคู่ควร?...หนึ่งคำที่ถูกใจ!?”

...หวัด ดีค่า!!!...คิดว่าทุกคนคงรู้จักป้อมกันแล้วแน่ๆใช่มั้ยคะ?...สำหรับตอนนี้จะ ขอลัดคิวมาเป็นคนเริ่มต้นแทนพี่ชายสักหน่อยนะส่วนตอนพิเศษสำหรับป้อมที่มี ชื่อว่า “Garnet Sidestory” นั้นได้โปรดอดใจรออีกนิดค่ะ...รับรองสนุกสนานไม่น้อยหน้าคนอื่นแน่โดยเฉพาะ พี่ฝน(ฮึ!!)หลังจากที่นั่งรถออกจากโยนกประจิมมาตั้งแต่ตีสามต้องวิ่งผ่านป่า เอยข้ามห้วยข้ามลำธารเอยกับลัดเลาะไปตามเขาลูกเตี้ยๆเอยในที่สุดเราสามคนก็ มาถึงบ้านจัตุรัสชุมนุมในเวลาหกโมงเช้า...
“จะขับให้เร็วกว่านี้ก็ไม่ได้!”
“ช่วงเช้ามืดหมอกลงจัดมากอ๋อมก็รู้...ความปลอดภัยสำคัญอันดับหนึ่งขอรับ”
“น่าพี่--...กว่าเราจะได้เจอพี่ชายก็เที่ยงแน่ะ”
“อย่างไรกระผมก็พามาถึงก่อนเวลาร่วมๆหกชั่วโมงเช่นนั้นหยุดบ่นสักทีนะขอรับ”
“งั้นฉันต้องเปลี่ยนเป็นชมแกใช่มะ?...น่าเอาเหล้ากรอกปากจริง!!”
...ป้อม หลับมาเกือบตลอดทางแต่พี่อ๋อมไม่นอนสักงีบ...รู้สึกตัวทีไรก็ได้ยินเสียงเธอ เถียงกับพี่เอ้ทุกครั้งไปแต่สองคนนี้เขาซี้กันมากๆ...
“คุณสุริยาวรรณ,คุณศรบุษราคัม,คุณศรโกเมน...สวัสดีค่ะ”
“อ๋า!?”
“ไม่เอาๆ”
(คือพี่อ๋อมน่ะไม่ชอบให้ใครเรียกชื่อจริงมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว)
“กระผมจะไปล้างหน้าล้างตาก่อน...เธอช่วยเตรียมอาหารเช้ามาให้สองคนนี้ที”
“เชิญทางนี้ค่ะ”
“เดี๋ยว!...พี่เซคกะพี่ม่อนอยู่ป่ะ?”
“คุณหนูใหญ่เข้าเวรตอนเช้าต่อค่ะส่วนคุณหนูรองเพิ่งจะกลับมาเมื่อครู่นี้”
“ยัยซกมกแอบจิตสอง?...ดี!!”
...พี่ เซคน่ะไม่เท่าไหร่เผลอๆเป็นเพื่อนซดเหล้ากับพี่อ๋อมได้แต่พี่ม่อนนี่ สิ?...พูดถึงโจโฉๆก็มา!!...นุ่งกระโจมอกยืนโชว์ความขาวมองพวกเราบนระเบียง ชั้นสองอย่างไม่เกรงอกเกรงใจสายตาผู้ชายแถวๆนี้...ฮึ!!!...ถือว่าตัวเองรูป ร่างดีเรอะ?...คอยดูเหอะคอยดู~~...อีกสองสามปีป้อมจะเทียบรุ่น...
“นึกว่าใครหลงทางมาเสียอีก...ยังจำบ้านหลังนี้ได้อยู่รึ?”
“ที่นี่ก็บ้านฉัน...อย่ามาตีฝีปากดีนัก!!”
“แลที่ออกจากถ้ำวันนี้มิทราบว่าจะมาก่อความเดือดร้อนอะไรอีกฤา?...นางพญาเสือศรบุษราคัม”
(ดอกสอง!?)
“พูดงี้มันหาเรื่องกันนี่หว่า?...ลงมา!!!”
“อย่าค่ะพี่อ๋อม!!...เราไม่ได้มาเพื่อทะเลาะ”
“สักนิดจะเป็นไร?...ถือว่าฆ่าเวลา”
“เออะ!...พี่...พี่เอ้ช่วยห้ามหน่อยซี่~~”
“กระผมมิขอยุ่งด้วยแล้ว”
“ใจร้าย!!”
“แกอย่าเสือกเป็นดี...เฮ้ยยัยโรคจิตชอบโชว์...ลงมาสิว้อย!!!”
...เสียงตะโกนท้าทายของพี่อ๋อมดังลั่นจนบรรดาคนรับใช้ต่างทยอยออกมาดูพลางป้องปากวิจารณ์กัน...
“คุณหนูศรบุษราคัม!?”
“งั้นก็เป็นเรื่องแล้วเพราะเก้าในสิบครั้งที่เจอหน้าจะต้องตีกัน”
“ขนาดนั้นเลยเหรอลุง?”
“เออ สิ!!...ก็กูเห็นคุณหนูสองคนมาแต่เล็ก...ว่าแต่เอ็งน่ะทีหลังอย่าเอ่ยชื่อ จริงของคุณหนูอีกเดี๋ยวจะซวยไม่ใช่น้อย...ให้เรียกคุณหนูศรรัตน์...จำไว้”
“ลงมาเดี๋ยวนี้!!”
“เก่งจริงก็ขึ้นมาเองสิ...เจ้าเด็กจองหองปากกล้าเอ๋ย~~”
“...ย่อมได้!!!”
“!!!”
“!?”
“ทำได้ยังไงเนี่ย?...สุดยอด!!!”
“บันไดไม่มีความหมายสำหรับเธอเลย”
“ใจถึงนัก”
“ประเมินฉันต่ำรับรองเจ็บตัวแน่”
...ป้อม จะอธิบายให้ฟัง...พี่อ๋อมใช้ประโยชน์จากต้นทองหลางหน้าบ้านโดยปีน(กระโดด )ขึ้นไปข้างบนนั้นจนสูงถึงระดับระเบียงแล้วใช้ขาถีบลำต้นเป็นแรงส่งซึ่งพอ เท้าแตะพื้นก็เป็นฝ่ายชิงจู่โจมก่อนแต่ทว่า...
“ไรห์!!!”
“ฮึ!”
“เสือโจนทะยานถูกหยุดไว้ได้!!!”
“เมื่อเผชิญกับพลังเทเลคิเนซิสของน้องนางศรมุกดาก็ต้องเป็นเช่นนี้...ทุกอย่างจะถูกตรึงเอาไว้แลย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง”
“พี่อ๋อมรีบถอนมือไม่งั้นโดนบีบกระจุยแน่!!!!”
“...หนอย~~”
“น้องนางศรโกเมนกล่าวถูกต้อง...หากเธอยังฝืนต้านต่อไปเบาะๆเล็บจะหลุด...”
“เรอะ?”
“?”
“!!!”
“นี่เธอ!?”
“ฉันจะทำอย่างนี้แต่แรกแล้วว้อย!!!”
“ดึงผ้าเช็ดตัวออกหรือ?...โอ้!!”
“คุณพี่เอ้ขา~~...ช่วยเก็บๆอาการหน่อยค่า!!!”
“อะ...อื้ม!!...ขาวผ่องเป็นยองใยนะขอรับ”
“ทะลึ่งที่สุด!!”
“บังอาจ~~...ฉันเพียงตรึงพลังไว้เท่านั้นหาได้คิดจะทำร้ายเธอไม่”
“งั้นก็พลาดแล้ว...เป็นยังไงเล่าความรู้สึกที่ต้องมาเปลือยกายล่อนจ้อนต่อหน้าประชาชี?”
“.......................................................”
“และที่ให้อภัยไม่ได้คือหล่อนไปช่วยนังจุนแล้วก็เล่นงานฉันกับป้อมเพราะอยากจะเป็นศิษย์มันจนตัวสั่น”
“ฉันจะทำอะไรหรือไปเป็นศิษย์ผู้ใดจำเป็นต้องบอกกล่าวให้เธอทราบก่อนรึ?”
“งี่เง่า!!...พูดอย่างกะคนอื่นเขาอยากยุ่งซะเต็มประดา”
“เด็กที่ถูกตามใจจนเคยตัว!...ฉันจะดัดนิสัยอวดดีของเธอแทนท่านแม่”
“เข้ามา!!”
“โทษที่ทำให้ฉันต้องอับอาย...”
“เฮอะ!!...แต่ฉันไม่เห็นเธอจะรู้สึกอายตรง...อื๋อ?”
“......................................................”
“อะไรกัน!?...เปลี่ยนสุริยะโลหิตเป็นจันทรกานต์ขั้นที่หนึ่งได้ไวขนาดนี้เชียวหรือ?”
“นางพญาเสือผู้อหังการเอ๋ย~~...เธอมิอาจจะเอาชนะฉันได้”
“ฮึ!!...ถ้าฉันหลบพ้นก็ชนะ...จะหวดให้กระเด็นเลย!!!!”
(หาก พี่ม่อนไม่ออมมือก็จะยิงจันทรกานต์ได้รวดเร็วมากแม้พี่อ๋อมจะคล่องแคล่วว่อง ไวแต่ตอนนี้หลบทันแน่เหรอ!?...เมื่อต้นปียังโดนยิงเข้าที่ขาจนต้องนอนสลบไสล เกือบอาทิตย์)
“พี่เอ้!!”
“ล้อเล่นจนเลยเถิดจะต่อกรกันอย่างจริงจัง...ท่าจะมิได้การเสียแล้วล่ะ”
“ทั้งสองคนหยุดเดี๋ยวนี้!!!”
“!?”
...เฮ้อ~~... หากจะหาคนที่พี่ทั้งสองนี้ให้ความเกรงใจที่สุดก็ย่อมหนีไม่พ้นแม่...โล่งอก ไปที...บอกตามตรงว่าหนูไม่มั่นใจเลยว่าพี่อ๋อมจะเอาชนะได้...เวลาเธอออกนอก โยนกทักษิณเคยถูกศัตรูที่ไม่พอใจทางตระกูลปองร้ายหลายครั้งแต่ก็เอาตัวรอด ได้ซึ่งไม่น่าหนักใจเท่าสู้กับพี่ม่อน...
(ในอดีตพี่อ๋อมแพ้,พี่แคทแพ้,พี่ฝนก็แพ้,พี่เอ้ยังไม่ทันรู้ผลเพราะบาดเจ็บทั้งคู่ส่วนป้อมไม่ต้องพูดถึงฝีมืออ่อนหัดกว่าใครเขาหมด)
“ครั้ง ที่เท่าไหร่แล้วห๊ะอายพวกเด็กๆมันซะบ้าง?...ลูกอ๋อมเก็บไม้พลองส่วนลูกม่อน ก็วางกระถางลงซะแม่เสียดายต้นเศรษฐีวิลสัน...กว่าจะโตได้ขนาดนั้น”
“...เจ้าค่ะ”
“แค่เอาคืนนิดๆหน่อยๆเอง”
“เอา คืนนิดหน่อยอะไรแม่เห็นพวกลูกต่างจะใช้ตะวันเลือด?...หากไว้สู้กับศัตรูจะ ไม่ว่าเลย...ที่เรียกเรามาเพื่อไม่ใช่ให้ทะเลาะกับคนอื่น...ลูกม่อนจะอาบน้ำ ก็รีบไปแล้วแม่จะอาบต่อ”
“หึ!!...แก้ผ้า”
“ยังอีกนะ!”
“โหแม่ก็!!”
“เราน่ะพอเลย...ลูกป้อมกับหลานเอ้เข้าบ้านสิจ๊ะ...ขอบใจมากนะที่พามาส่ง”
“มิเป็นไรขอรับท่านป้า”
“จะอยู่เจอพ่อบอลมั้ย?”
“เอ่อ--...ทานข้าวเช้าเสร็จกระผมต้องขอตัวกลับเลยขอรับ”
“งั้นช่วยแวะไปส่งอ๋อมกับป้อมที่บ้านหลังใหม่แล้วค่อยกลับ...ขามาก็เห็นแล้วใช่มั้ย?”
“ขอรับ”
“พวกเราต้องทำอะไรบ้างล่ะแม่?”
“ทำความสะอาดห้องหับให้พ่อบอลไง...วันก่อนคนของแม่ทำไปรอบนึงแล้วลูกสองคนก็ไปทำอีกทีล่ะกัน”
“หนูกับพี่เนี่ยนะ?”
“หัดทำงานบ้านมั่ง...เอะอะก็ชี้นิ้วใช้คนอื่นทำมันจะเข้าท่าเหรอ?...ผู้หญิงแบบนั้นพ่อบอลไม่ชอบหรอก”
“อ้า!!...รู้แล้วน่ารู้แล้วแต่แม่อย่าลืมที่สัญญา”
“ใช่...นั่นสำคัญมากๆเชียว”
“ไม่ลืมหรอกจ้ะ”
“ดีจัง...ป้อมกับพี่อ๋อมอยากเจอพี่ชายเร็วๆแล้ว”
“ที่ต้องระวังคืออย่าให้ยัยสองแอบจิตรู้”
“ชอบว่าพี่ๆเค้าในทางไม่ดีอยู่เรื่อยเลยนะลูกอ๋อมเนี่ย...สองคนนั่นแม่จัดการได้”
“หึๆ...อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะได้เจอกันแล้ว...ว่าที่สามีของฉัน”
“ของหนูด้วย!!!”
.......................................................................................................................

...แปด โมงเช้าพี่เอ้พาป้อมกับพี่อ๋อมมาถึงบ้านที่แม่ซื้อให้พี่ชายสดๆร้อนๆ...ระยะ ทางจากบ้านจัตุรัสชุมนุมมาถึงนี่นับว่าไกลใช้ได้เลยซึ่งก็เข้าใจเหตุผลของ แม่ที่ต้องการให้พี่ชายมีความเป็นส่วนตัวไม่โดนคุกคามจากพวกผู้หญิงน่ารำคาญ ทั้งสาวทั้งแก่รวมไปถึงบรรดากิ๊กชั่วคราวนอกบ้านอีกไม่รู้กี่คน...
(บางครั้งมานึกๆดูพี่ชายเนี่ยก็ทำตัวน่าตีชะมัด!!!...ไปหลงผู้หญิงพวกนั้นได้ยังไงแถมแม่ก็ยังเกลียดมากอีกด้วย!?)
“โชคดีนะขอรับ”
“แกจะรีบกลับทำไมนักหนา?”
“กระผมก็มีกิจธุระเหมือนกัน”
“เอ้าๆๆ...ไปเถอะ”
“ฝากบอกน้านีย์ด้วยว่าต้มข่าไก่อร่อยม๊ากมาก~~”
“นั่นท่านแม่เป็นผู้ปรุงเองเชียวขอรับ”
“หนูประชด!!”
“ฮะๆๆ”
“......................................................”
“บ้านหลังใหญ่”
“ใช่ม๊า?...พวกฉันจะมาอยู่ที่นี่”
“......................................................”
“สีหน้าแบบนั้นมันอะไรฟะ?”
“กระผมว่า...ที่นี่...หาได้เหมาะกับทั้งสองไม่”
“หา!?”
“ไหงพี่เอ้พูดแบบนี้?”
“สถานที่ๆคู่ควรกับสองนางพยัคฆ์มีเพียงโยนกทักษิณเท่านั้น...อา--...ก็แค่ความคิดส่วนตัว...อย่าใส่ใจเลยขอรับ”
“......................................................”
“เจ้านี่พูดแปลกๆ...บ้านหลังนี้ไม่เหมาะกับฉันงั้นรึ?”
“แรกๆอาจยังไม่คุ้นแต่นานไปเดี๋ยวก็ชินเองจ้ะพี่”
“...อือ”
.........................................................................................................................

“ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยปัดกวาดเช็ดถูห้องให้ใคร...สำนึกไว้เลยบอล”
“ดีที่มีคนทำความสะอาดไว้ก่อนเราเลยเบาแรงขึ้นเยอะ”
“เหลือแค่ห้องในสุดชั้นสองให้ป้อมทำส่วนพี่จะไปตัดกิ่งไม้หลังบ้าน...เลื่อยกับมีดพร้าอยู่ไหน?”
“เอ--...หนูเห็นวางอยู่ในครัวนะ”
“เวรเอ๊ย!!...ใครเสือกไปไว้นั่น?...เก้าโมงแล้วรีบๆทำเข้าจะได้เสร็จซะที”
“พี่อยากดูไอ้นั่นเต็มแก่แล้วสิท่า?”
“ก็ใช่สิ”
“ในห้องพี่ชายมีทีวีที่แม่เพิ่งซื้อให้...จอใหญ่ด้วยค่ะ”
“จะไปดูที่นั่นแหละ”
“....................................................”
“....................................................”
“โอเคจ้ะพี่แต่หนูขอดูก่อนนะ...ฮี่!!”
...ก็ ป้อมอยากรู้เร็วๆนิว่ามันมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้างที่บ้านพักกลาง ภูเขา?...ใช่แล้ว!!!...สิ่งที่แม่สัญญาไว้ว่าจะมอบให้พวกเราก็คือวีดีโอ บันทึก “บทรัก” ลับเฉพาะระหว่างแม่กับพี่ชายที่ป้อมกับพี่อ๋อมจะเอามาศึกษาเพื่อประโยชน์ใน อนาคต...
“แม่ถึงกับออกปากชมว่าพี่ชายเอาเก่งและก็อึดขึ้นกว่าเดิมเยอะ...ต้องขอดูให้เห็นด้วยตาตัวเองซะหน่อยแล้ว”
(อีกอย่างเราก็ยังซิงไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนด้วย...ถ้าลีลาของพี่ชายเด็ดดวงซะอย่างก็จะช่วยได้เยอะ...ฮิๆ)
“เอ๋?... ทิวทัศน์คุ้นๆ...นี่...นี่หลังบ้านราศีกาญจนาไม่ใช่เรอะ?...เฮ้ยห้องลับใต้ ดิน!?...จำได้ที่เตียงมันรูปทรงนี้และข้างในก็มีอ่างอาบน้ำ”
(ยะ...อย่าบอกนะว่า...)
“ผิดแผ่น!?...วีดีโอชุดนี้มันในห้องใต้ดินไม่ใช่ที่บ้านพักสักหน่อย!!!!”
...โธ่~~... อดดูลีลาเด็ดๆกับความแข็งแรงบึกบึนยาวใหญ่ของพี่ชายเลยอ่ะแต่ไม่ เป็นไร...เคยดูแล้วแต่ดูอีกทีก็ไม่เสียหายถือซะว่าแก้เซ็ง...
(“นางแบบหนังเอ๊กซ์เนี่ยนะ?”
“ครับ”
“ไอ้บ้า!!!”)
“ขนาด จะ 50 อยู่แล้วแต่แม่ยังสวยเริ่ดไม่บันยะบันยังและนี่เกิดปรากฏการณ์หวนคืนสู่วัย สาวด้วย...หน้าตาที่เห็นวันนี้คงจะย้อนไปสักเมื่อตอนอายุสิบเก้าปีได้ มั้ง?...ย๊ะ!!!...หมาย...หมายความว่าอ่อนวัยกว่าพี่อ๋อมอีกเหรอเนี่ย?”
(“เห่อจริ๊ง!!!...ตลอดทางมานี่ฉันเห็นนายขับรถแต่มือก็คอยลูบมันไปด้วย...เวลานอนก็อย่าลืมเอาไปกอดด้วยล่ะ?”
“โห~~...ผมลำบากแทบตายกว่าจะเก็บเงินซื้อกล้องตัวนี้ได้...นายหญิงยิ้มหน่อย~~”)
“ช่วงหลังๆเวลาแม่จะถ่ายนู้ดก็มักให้นายศุกร์เป็นตากล้องแต่ถ้าวีดีโอจะผลัดกันถ่ายหรือไม่ก็ตั้งกล้องอัตโนมัติถ่ายตอนที่เอากัน”
...ตรง นี้ต้องขออธิบายหน่อย...แม่เอ็มน่ะมีรสนิยม(ลับๆ)คือชอบถ่ายรูปตัวเองเหตุผล ก็เพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก...แรกๆก็ถ่ายแบบปกติหรอกนะคะแต่หลังๆ...ไม่ สิ!!...ก่อนหนูจะเกิดซะอีกที่แม่มีความสุขกับการถ่ายรูปนู้ดไม่ว่าจะสวมชุด ชั้นในหรือเปลือยหมดจดและนอกจากนี้แม่ยังมักถ่ายวีดีโอตอนที่กำลังมีเซ็กส์ เก็บไว้ดูเล่นด้วย...
(แล้วป้อมล่ะเคยถ่ายหรือเปล่า?...ฮึๆ...ไม่บอกปล่อยให้งง!!!)
...แต่ สำหรับพี่อ๋อมเขาไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะบอกว่ามันเหมือนเป็นการประจานตัวเอง แล้วจะน่าอับอายมากถ้าเกิดมีใครอื่นมาล่วงรู้แต่ส่วนตัวหนูเห็นว่าถ้าทำแล้ว มีความสุขไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครก็ช่างเหอะ...
(“ตอนนี้เศกคงอยู่โรงพยาบาล?”
“ครับ...พี่ดวงเพิ่งคลอดได้ลูกชาย”
“พี่นายอายุแค่ 17-18 ก็เป็นพ่อคนซะแล้ว...เฮ้อ!!...แต่ว่ากันไม่ได้หรอก”
“เพราะเขาเลินเล่อเอง”
“ไม่รู้จักป้องกันไว้ก็แบบนี้...นายก็อีกคน”)
...เรื่อง ที่แม่ไปมีความสัมพันธ์กับสองหนุ่มนี่นับว่าน่าเหลือเชื่อมากที่พวกเราสี่ พี่น้องต่างมีความเห็นตรงกันแต่ทีแรกป้อมไม่เห็นด้วยกับโกรธมากๆเลยเพราะ ช่วงนั้นยังเด็ก(10 ขวบ)ไม่เข้าใจอะไรมากนัก...จำได้ว่าโกรธจนไม่พูดกับแม่ไปเกือบเดือนแต่ต่อมา เริ่มจะเข้าใจเพราะพี่อ๋อมช่วยอธิบายเหตุผลให้...เมื่อสี่ปีก่อน...
(“นี่พวกพี่จะไม่ว่าไม่ห้ามอะไรกันอีกแล้วใช่มั้ย?...พี่เซค!!!”
“จะห้ามยังไงในเมื่อมันเกิดแล้วและพี่ก็เข้าใจหัวอกของแม่ที่ยังมีความต้องการอยู่”
“...ความต้องการ?”
“ป้อมยังเด็กเกินจะรู้”
“ตกลงเรียกพวกฉันมาเพื่อจะพูดเรื่องไร้สาระเหรอ?...จบซะทีเหอะ”
“ท่านพี่ต้องการให้พวกเรามีความเข้าใจที่ตรงกัน...นี่หาใช่เรื่องไร้สาระแต่อย่างใดไม่”
“ก็ฉันบอกไปแล้วไงโว้ยว่านี่คือเรื่องส่วนตัวของแม่!!”
“พี่อ๋อม”
“ป้อมจ๊ะ...แม่อดทนเลี้ยงดูเราสองคนมาด้วยความยากลำบากดังนั้นปล่อยให้ท่านมีความสุขเสียบ้างจะเป็นอะไรไปเล่า?”
“.................................................”
“อีกอย่างมันย่อมดีกว่าที่แม่จะไปหาผู้ชายจากที่ไหนไม่รู้แล้วเราต้องเรียกเขาว่าพ่อเป็นไหนๆไม่ใช่หรือ?”)
...แต่ อยู่ต่อหน้าพวกเราหรือคนอื่นแม่จะวางตัวปกติไม่แสดงออกกับสองหนุ่มพี่น้องใน เชิงชู้สาวแม้สักนิดเพื่อหลีกเลี่ยงคำครหากับให้พวกเราสบายใจ...ตายล่ะ1?... นึกเพลินจนลืมดูทีวีไปเลยถึงไหนแล้วเนี่ย?...อ้อ!!...แม่กำลังกอดนายศุกร์ นี่เอง...
(“วันนี้ฉันจะให้นายเอาตูดด้วยนะ”
“ไม่ขัดข้องครับ”
“หึ!!...เด็กดี”
“แต่ปกตินายหญิงจะไม่ค่อยให้พวกผมร่วมทางประตูหลังนี่นาแล้วทำไม?”
“นานๆทีฉันอยากโดนอัดตูดบ้างไม่ได้เรอะ?...อุตส่าห์ออกปากขอแล้วนายก็อย่าถามมากน่า!!”)
...ถึง ตรงนี้ทีไรป้อมจะอดสงสัยไม่ได้ทุกทีว่าไอ้การร่วมเพศทางประตูหลังเนี่ยมันมี มาตั้งแต่เมื่อไหร่และใครเป็นคนริเริ่ม?...เคยถามแม่แต่ก็ตอบไม่ได้และพอถาม ต่อว่าความรู้สึกเป็นยังไงแม่ก็เอ่ยแบบไม่เต็มเสียงว่า...
(“เจ็บน่ะสิ”
“อ้าว!?...แล้วให้เย็ดทำไม?”
“ก็เพื่อความมันส์ไงลูก”
“ความมันส์?”
“เย็ดหีมันก็มีเบื่อบ้าง...ลองอะไรใหม่ๆมันจะช่วยสร้างอารมณ์...อืม--...พ่อของหนูก็ชอบเอาตูดแม่เหมือนกัน”
“พ่อน่ะเรอะ?”
“นี่เห็นว่าลูกป้อมอายุ 14 จะโตเป็นสาวแล้วแม่ถึงพูด...รู้แล้วก็ห้ามไปบอกใครแม้แต่พี่ๆเราล่ะเข้าใจไหม?”
“จ้ะแม่”)
“คิดมากปวดหัวดูหนังต่อดีกว่า”
(“มา!!...จะดูดควยให้...ตรงพื้นนี่แหละ”
“อ้า!!...เนียนนุ่มเหลือเกิน”
“อะไรเนียนนุ่ม?”
“มือของนายหญิง...ซีดสสสสสสสสสสสสสสสส
“รู้สึกดีมากใช่ม้า?”
“มะ...มากเลยครับ”)
...แรกๆ ป้อมเห็นควยนายศุกร์(ในวีดีโอ)ก็รู้สึกตื่นเต้นจนหน้าแดงแต่ตอนนี้เริ่มจะ ชินเพราะเห็นหลายครั้งแล้ว...ฮื่อ!!...ที่อยากเห็นมากๆก็คือควยของพี่ชาย ต่างหาก...เสียดายแม่ดันหยิบมาให้ผิดแผ่น...
(“.................................................”
“ซีดสสสสสสสสสสสส...โอ๊ออออออออออออออออ”
“.................................................”
“อูววววววววววววววววววว...โอ้ววววววววววววววววววว”)
...ดู กี่ทีๆหนูก็คิดว่าต้องใช้เวลาไม่น้อยแน่กว่าจะใช้ปากดูดควยให้เก่งเท่า แม่...อา--...เริ่มเสียวที่ท้องน้อยแล้ว...จะช่วยตัวเองบนเตียงพี่ชายเลยดี มั้ย?...ไม่ได้นี่ยังเพิ่งเริ่ม!!...อูย~~...แล้วพี่อ๋อมก็ต้องดุแน่ถ้ารู้ ว่าหนูโดดงาน...
(“พอ...พอซะทีเถอะครับได้โปรด~~”
“อื้ม!!...รอดตัวไปนะยะ”
“แฮ่กๆ...นะ...น้ำควยแทบพุ่ง”)
...เวลา ผู้ชายโดนอมควยมันจะเสียวมากขนาดไหนกันและจะเท่ากับที่ผู้หญิงเอานิ้วเขี่ย แตดหรือเปล่านะ?...ตามองทีวีสมองคิดส่วนมือก็ขยับไปตามร่างกายก่อนจะไปหยุด ที่เป้ากางเกงขาสั้นโดยแทบจะไม่รู้ตัวเลยว่าเอานิ้วปลดตะขอกางเกงหลุดไป ตั้งแต่ตอนไหน?...แม่จูบหัวควยนายศุกร์และนอนตะแคงยกขาเอานิ้วแหวกรูหีกับ กวักมือเรียกให้หนุ่มคู่ขาเข้าไปหา...
“มาจูบของฉันสิ”
“ด้วยความยินดีอย่างยิ่งครับ”
...พอ นายศุกร์ขยับเข้าใกล้แม่ก็ดึงหน้าของเขาไปประกบจูบอย่างรวดเร็วกับสอดลิ้น ใส่คู่ขาหนุ่มอายุคราวลูก...นายศุกร์ทีแรกก็ดูท่าทางจะตั้งตัวไม่ทันเหมือน กันแต่ด้วยความที่วัวเคยขาม้าเคยขี่เขาจึงเอื้อมจับแก้มของแม่และมอบรสจูบ ที่แฝงไว้ด้วยพลังหนุ่มตอบกลับไป...
(“อึ๊!...อือออออออออ”)
“ตกลงงานนี้ใครหลงใครกันแน่?...แม่ตาปรือยังกะคนละเมอ”
...มือ ซ้ายนายศุกร์โอบหลังคอแม่ในขณะมือขวาก็ล้วงต่ำไปหยุดที่รูสวาทพลางใช้เปลา ยนิ้วขยี้เม็ดแตดแม่ๆสะดุ้งเฮือกคิ้วขมวดบดบี้ริมฝีปากสู้หนุ่มรับใช้หนัก ขึ้นโดยแขนเธอข้างหนึ่งลูบไล้แผ่นหลังชายคู่ขาส่วนอีกข้างกุมท่อนควยกระทอก เบาๆ...
“กระดกควยสู้มือแม่ใหญ่เลย...ท่าทางจะเสียวมาก...พี่ชายก็ต้องชอบให้ทำอย่างนี้แน่ๆ”
(“เลียหีฉัน”
“ผมไม่เกรงใจแล้วนะ”
“อื้อ!!...อยากทำอะไรก็เอาเลย...ไม่ต้องถือว่าฉันเป็นเจ้านาย”
“ขอเป็นเมียได้ไหม?”
“เฮอเหอ?...คิดจะจับฉันทำเมียระวังยัยศิเขวี้ยงหัวแตกนะยะ!!”
“ฮะๆๆ”)
...นาย ศุกร์เริ่มต้นกรีดนิ้วไปตามรอยแยกผ่านลงไปถึงรูก้นจนแม่เม้มฟันกัดริมฝีปาก พลางแอ่นโคกหีขึ้นให้ชายคู่ขาเชยชม...ศุกร์ตาลุกวาวรีบซุกหน้าบรรจงวาดลิ้น เลียตามแคมหีสองข้างของแม่ๆเริ่มมีทีท่ากระสับกระส่ายมากขึ้นเมื่อจุดสำคัญ ถูกโจมตีและในที่สุดดก็ทนไม่ไหวต้องครางออกมา...
(“นายนี่มัน...อ๊ยยยยยยยยยย...ลิ้นไวดีจริงๆ”
“..................................................”
“อ๊าวววววววววววว...อู้วววววววววววว...ดีๆ...ตรงนั้นเลียนานๆ...อาาาาาาาา”)
“ป้อมก็อยากให้พี่ชายได้เลียของป้อมจัง...เฮ้อ!!!”
...หนู มีประสบการณ์ครั้งแรกเมื่อตอนอายุ 12 แต่ไม่ใช่กับผู้ชายและคนนั้นๆก็คือพี่อ๋อมซึ่งอย่างมากแค่ทำกันด้วยปากกับ เอานิ้วสอดใส่ไม่เคยใช้อวัยวะเพศปลอมเหมือนพี่เซคเพราะเราตั้งใจไว้ว่าพี่ ชายจะต้องเป็นคนแรกและคนเดียวเท่านั้น...
(“อือออออออออออออ...อื้มมมมมมมมมมมมมม”
“น้ำหีออกเยอะจริงๆ”
“ซีดสสสสสสสส...เลีย...เลียไปเรื่อยๆ...ห้ามหยุดจนกว่าฉันจะสั่ง...อื๊ออออออออออออออ...ลิ้นนายมันสากจัง”)
...ต่อ มาศุกร์จับแม่ให้นอนตะแคงแล้วเอาน้ำเมือกที่ล้นเอ่อจากรูหีไปละเลงที่รูตูด แม่ๆรู้ดีว่าหนุ่มคู่ขาจะทำอะไรจึงได้แต่สบตาหวานกับยิ้มกริ่มปล่อยให้นาย ศุกร์ทำตามใจชอบ...พอเห็นรูก้นของแม่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นได้ที่แล้วเขาก็ เริ่มต้นจูบกับแลบลิ้นเลียอย่างไม่ลังเล...ขอยอมรับว่าครั้งแรกที่ได้ดูถึง ตรงนี้ก็ออกอาการรับไม่ได้...
(“แม่!!...ตรงนั้นน่ะเลียเข้าไปได้ยังไงอ่ะ?”
“ของแบบนี้มันต้องทำใจให้กว้างจ้ะ...อีกหน่อยลูกก็จะเข้าใจ”
“มันเสียวมากเหรอ?”
“ขนลุกเกรียวเลยละ”
“แต่หนูก็ยังไม่...”
“เพราะอะไรแม่จึงให้สองหนุ่มเขาใช้ปากใช้ลิ้นกับรูก้นล่ะจ๊ะ?”
“ความมันส์ใช่มั้ย?”
“นั่นก็ใช่แต่ยังมีอีกเหตุผล”
“?”
“ความมั่นใจไงจ๊ะ...แม่มั่นใจว่าก่อนจะมีเซ็กส์น่ะแม่ทำความสะอาดร่างกายทุกซอกทุกมุมไม่ให้มีกลิ่นอับกลิ่นเหม็น”
“อืม”
“แต่เราก็ต้องรู้ก่อนนะจ๊ะว่าผู้ชายเค้าชอบแบบไหนเพราะการใช้ปากกับรูตูดเนี่ยใช่ว่าทุกคนจะชอบ”
“งั้นหนูแค่ทำความสะอาดอย่างดีทุกครั้งก่อนจะมีอะไรๆก็ใช้ได้แล้วใช่มั้ยจ๊ะ?”
“ดีมากๆเลยจ้ะ”)
...ปัจจุบัน ป้อมไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจอีกแล้วแต่อยากลองมากกว่าและหวังว่าพี่ชายจะช่วย ทำให้ความต้องการนี้เป็นจริง...แม่เกร็งกระตุกสูดปากครางเมื่อนายศุกร์ฉก ลิ้นวนรอบๆรูตูดจากนั้นก็กดนิ้วตามเข้าไปช้าๆจนลึกจมเกือบครึ่ง...
(“เป็นไงครับ?”
“อืมมมมม...สู้ควยไม่ได้หรอก...แต่...แต่ก็ดีเหมือนกัน...ซีดสสสสสสสสสสส”
“โก่งตูดสิครับ”
“ได้...ได้จ้ะ...อู๊ยยยยยยยยยยยยยยย...ฉันเสียวตูดจังเลย...อ๊าวววววววววววววว”)
...แม่ ส่ายบั้นท้ายไปมาอ้าปากค้างร้องลั่นเอามือตบที่นอนป้าบๆๆฝ่ายนายศุกร์เห็น ดังนั้นก็ยิ่งแยงนิ้วลึกเข้าไปจนมิดแล้วชักเข้าชักออกอย่างถี่รัวจนป้อมอด ที่จะรู้สึกสยิวที่รูหีกับลอบขมิบก้นตามไปด้วยไม่ได้...
“เราเจอแค่นิ้วก็แทบขาดใจแล้ว...ฮือ”
(“อ๊า!!!...ฉันจะทน...ไม่ไหว...พะ...พอเถอะ”
“อะไรนะครับ?”
“ศุกร์จ๋า~~...หยุดได้แล้ว...น้ำหีฉันไหลออกมาเต็มเลย...ไม่...ไม่เห็นเหรอ?”
“แล้วจะให้ผมทำอะไรต่อดีครับ?”
“ตอน...ตอนนี้ฉันอยาก...ได้ควยนาย...มากระแทกหีให้สะใจ...ช่วยฉันหน่อย”
“เพื่อความสุขของนายหญิงแล้วผมยินดีทำตามอย่างไม่บิดพลิ้วครับ”
“อะ...เอาล่ะ...มาอยู่หลังฉัน”
“เริ่มก็เล่นท่าที่ใช้พลังมากเลย?”
“อย่าบ่นมากน่า!!...ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ”
“ครับนายหญิง”)
...นาย ศุกร์พูดจบก็จับท่อนควยถูปากรูเสียวของแม่ก่อนดันพรืดเข้าไปช้าๆ...แม่หลับ ตาอ้าปากค้างครางเบาๆเมื่อโดนควยหนุ่มรับใช้อายุคราวลูกลำเขื่อง...หนูเห็น แคมหีแม่ถูกควยยัดยู่เข้าไปด้วยจนมิดดุ้นก็อดจะใจสะท้านไม่ได้...
“ฮื่อ~~...ดอแข็งไม่มีหดเชียวนะเจ้าศุกร์บ้า!!!”
(“โอ้ววววววววววววว...อ๊อยยยยยยยยยยยยยยย”
“ถึงใจมั้ยครับ?”
“เย็ดไปเรื่อยๆ”)
...นาย ศุกร์แลบลิ้นเลียริมฝีปากขยับควยเข้าออกหีแม่ๆก็จับมือเขามาบีบนมตัวเองบ้าง สบตาหวานกับคู่ขาหนุ่มบ้างก็ชะม้ายชายตามองกล้องประหนึ่งว่าสักวันจะเอาไป ขายเป็นหนังเอ๊กซ์ชั้นยอด...
(“ข้างในร้อนไปหมด...อูววววววววววววว...ควยนายนี่มันคับรูดีจัง...อ้า~~...อย่างนั้นแหละ!!!”
“เสียวมั้ยครับ?”
“อื้อ!!...อึ๊ยยยยยยยยย”
“สะ...สาวรุ่นๆยังสู้นายหญิงไม่ได้สักนิด...โอววววววววววววววว”
“ยัยศิเรอะ?”
“ไม่...ไม่ใช่ครับ”
“งั้นก็ดวงพี่สะใภ้นาย”
“ไม่ครับ”
“เอ๊!!...ก็พูดมาสิว่านายไปเย็ดกับใคร...อืมมมมมมมมมมมม...กะ...กล้านอกใจยัยศิรึ?”
“นายหญิง...อูยยยยยยยย...อย่า...อย่าบอกมันนะครับ!!!”
“อืมมมมมมมมม...นายต้องพูดมาว่าเป็นใคร?”
“ผม...ผมไปเที่ยวไซด์ไลน์ในเมืองครับ”
“หนอยไอ้นี่หาเรื่อง...อ๊ะ...อาาาาาา”
“โอววววววววววววววว...ที...ทีนี้จะได้รู้สักทีว่าผู้หญิงคนไหนก็สู้นายหญิงของผมไม่ได้”
“หมั่นไส้!!”
“นายหญิงงอนแล้วน่ารักจัง”
“ใครว่ายะ!?”)
...นึกว่าเป็นผัวเมียกันอยู่เหรอไงเนี่ย?...หยอกเอิ้นกันสนุกสนานเชียว...
(“อูยยยยยยยยยยยยย...เบาๆก่อน...ตายอดตายอยากมาจากไหนหึ?”
“ซีดสสสสสสสสสสสสส...ผมไม่ได้เย็ด...ไม่ได้เย็ดหีมาหลายวันแล้วครับ”
“เก็บน้ำไว้ให้ฉันเหรอ?”
“คือมัน...สังหรณ์ใจว่านายหญิงจะเรียกใช้ผม”
“โอ๊ยยยยยยยยยยย...ฉันคงไม่ผิดหวังนะ”
“หายห่วงครับ...ผมจะทำให้นายหญิงมีความสุขที่สุด
“งั้นเรอะ?...เอาล่ะ...นายทำตามที่ฉันขอได้แล้ว”
“?”
“ยังมาตีหน้าซื่อ...ฉันพูดไว้แล้วนี่ว่าวันนี้จะให้นายเย็ดประตูหลัง”
“ได้ครับ...ผมพร้อมรบเสมอ”
“เดี๋ยวซี่!!...เอาท่าที่ถนัดๆหน่อย...ขย่มตอละกัน”)
...สองนายบ่าวขยับตัวนอนขวางเตียงจากนั้นแม่เปลี่ยนท่าลุกนั่งยองๆโดยนายศุกร์ช่วยประคองท่อนควยให้ตั้งโด่อย่างแข็งขันเพื่อรอมุดเข้าอีกรู...ป้อมเห็นแม่ก้มหน้าสลับเงยดูนายศุกร์แล้วก็ยิ้มให้จากนั้นขยับไปใกล้กะเล็งให้กระดอนายศุกร์ตรงกับรูตูดและค่อยๆกดตัวลงมา...
(“จับเจ้าตัวร้ายไว้ก่อนซิ”
“ครับ”
“อึ๊!!...โอ๊วววววววว...เข้า...เข้าไปแล้ว”
“รู...รูตูดนายหญิงยังฟิตเหมือนเดิม...ซีดสสสสสสสสสสส”
“อาววววว...ฉันจะทำค่อยๆ...อูยยยยยยยยยยยยยย...เจ็บตูดจัง...อื้ม!!!...แน่นเหลือเกิน”)
...ป้อม เองก็พลอยลุ้นไปด้วยถึงแม้จะเคยดูถึงตอนจบแล้วก็ตาม...แม่หน้าเหยเกเม้มปาก ส่วนศุกร์ก็สูดปากครางไม่หยุด...บ่าวรับใช้หนุ่มล่อตูดนายผู้หญิงตัวเองช่าง เป็นภาพที่หาดูไม่ได้ง่ายๆเลย...
(“ควยแกนี่มันยาว...โอยยยยยยยย...ลำบากฉันจริงๆ”
“ไม่ต้องสุดก็ได้ครับถ้านายหญิงเจ็บมาก”
“อย่าดูถูกฉันนะยะ!!”)
...แม่ เอามือยันบนหน้าอกนายศุกร์และค่อยยกตัวขึ้นลงช้าๆให้รูก้นที่แสนกระชับคุ้น เคยกับเจ้าสิ่งแปลกปลอมซะก่อนโยกขึ้นโยกลงสักพักก็เริ่มเพิ่มความเร็ว ขึ้นๆ...ถึงตรงนี้ควยนายศุกร์ก็ถูกกลืนหายไปในรูตูดของแม่มิดลำแล้ว...
(“อือออออออออออออออ...ขนาด...ขนาดเคยมาหลายครั้ง...อื้ออออออออออ...แต่ฉันก็ใจหายทุกที”
“ผมด้วยครับ”
“อืมมมมมมมมมมมมม...เดี๋ยวนี้ของฉันยังสู้ศิได้หรือเปล่า?”
“ของนายหญิงดีกว่ายัยศิเป็นสิบเท่าครับ”
“ต๊าย!!!...ปากหวาน...อู๊ยยยยยยยยยยยย”
“ผมพูดจริง...อูววววววววววววว...สุดยอดเหลือเกิน”
“พะ...เพื่อตอบแทนคำชม...ฉันจะแสดงสุดฝีมือเลย”
“เป็นบุญของผมแล้ว”)
...นาย ศุกร์เคยมีอะไรกับแม่มาหลายครั้งจึงรู้จังหวะจะโคนเป็นอย่างดี...เขาเด้งควย อัดใส่รูก้นแม่ดังปั๊กๆๆพลางยกมือบีบหน้าอกเคล้นไปเคล้นมาด้วยความมันส์สุด จะบรรยายส่วนแม่ก็เสียวซ่านไม่ต่างกันกระดกบั้นทายขึ้นลงๆถี่ยิบตาม ลำดับ...สองนายบ่าวขย่มเย็ดกันอย่างถึงลูกถึงคนจนบางครั้งหัวควยหลุดออก จากรูตูดเล่นเอาแม่ถึงกับร้องอู้...
(“เร็วๆสิครับ”
“แป๊บหนึ่ง”
“รู้สึกฝืดเหรอครับ?”
“นิดหน่อย...นายก็ทาควยด้วย”)
...แม่ บีบของเหลวใสๆออกจากหลอดแล้วป้ายรูตูดนายศุกร์ก็รับมาทาที่หัวควยกับรอบๆ ท่อนลำจากนั้นทั้งสองก็เริ่มบรรเลงเพลงกามวิตถารกันอีกครั้ง...
(“อ้า!!...มันต้องอย่างนี้...ขะ...เข้าง่ายกว่าเก่าอีก...อูยยยยยยยยยยยย”
“ลื่นควยมากๆครับ...โอออออออออออออออ”
“เซคแนะนำให้ใช้ยี่ห้อนี้น่ะ...ไม่มีขายทั่วไปหรอกนะ...ต้อง...ต้องสั่งซื้อเอา”
“คุณหนูใหญ่สั่งให้?”
“อื้อ!!...เซคเขาก็ใช้อยู่...ดีๆมากเลยล่ะ”
“โอ้โห!?”
“ทำไม?”
“คือผมเข้าใจว่าคุณหนูใหญ่จะใช้ตอนไหน...ผู้ชายก็ไม่คบด้วยนี่นา”
“นายนี่มันแกล้งโง่หรือไง?...ใช้คนเดียวก็ได้ย่ะ!!”
“อ๋อ!!”
“หยุดคิดลามกกับลูกสาวฉันเลย!!!”
“ผมเปล่า”
“ฮึ!!...ฉันเห็นนายมาตั้งแต่กระดอเล็กเท่านิ้วก้อยจนป่านนี้มันมาแข็งโด่ในตูดฉันยังจะแก้ตัว”)
...สำหรับ พี่เซคผู้รังเกียจเพศตรงข้ามที่มีดุ้นทุกตัวตนก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่ แล้ว...มีครั้งหนึ่งป้อมเคยเห็นแท่งอวัยวะเพศปลอมวางอยู่ในห้องนอนของเธอที่ บ้านบูรพาและไม่ใช่แค่อันเดียวแต่มีเป็นคอลเลคชั่นทั้งใหญ่ทั้งเล็กรูปทรงก็ ประหลาดแถมยังมีของอะไรแปลกๆอีกมากมายซึ่งป้อมเองก็ไม่รู้ว่ามันไว้ใช้ทำ อะไร...
(“ซีดสสสสสสสสสสสสส...ฉันเสียวตูดเหลือเกินศุกร์จ๋า~~”
“กระแทกแรงๆครับ...โอวววววววววววว...นายหญิง...โออออออออ...แม่ทูนหัวของผม”
“เสียวอะไรอย่างนี้...อื๊ออออออออออ...ควยนายมัน...อ๊อยยยยยยยยยยยยยย”
“เอาหัวใจผมไปเต็มๆครับท่านี้...อูววววววววววว”
“มะ...มีท่าที่เด็ดกว่านี้จ้ะ...ลองมั้ย?”
“ครับ”)
...เมื่อ นายศุกร์รับคำแม่ก็ลุกยืนและเซนิดๆก่อนจะลงจากเตียงเดินไปเกาะพนักเก้าอี้ พลางโก้งโค้งตัวส่ายบั้นท้ายยั่วเย้า...นายศุกร์เข้าใจได้ทันทีรีบลุกเดิน แกว่งควยตามไปโอบกอดซุกไซ้ซอกคอแม่อ้าปากแลบลิ้นจูบกันอย่างดูดดื่มส่วนท่อน ล่างก็ขยับควยรุกคืบเข้าหารูทวารหนักที่แม่เอามือขยำแก้มก้นรอท่าอยู่ แล้ว...
(“ใส่มาเลยพ่อหนุ่ม”
“ครับ”
“เป็น...เป็นไง?...ถนัดหรือเปล่า?”
“อืม”
“...งั้นฉันแยกขาอีกนิดนะ”
“เยี่ยมครับ”
“อู๊ยยยยยยยยยยยยยย”
“เจ็บหรือครับ?”
“นิด...นิดหน่อย...ดันเข้ามาอีก”
“จะมิดแล้ว”
“อืออออออออออออ...อย่ามัวช้า...ความ...ความสนุกกำลังรออยู่”)
...แม่ ให้นายศุกร์เย็ดรูหน้าไม่ทันไรก็เปลี่ยนเป็นรูหลังแสดงว่าอยากโดนเอาทางตูด มากกว่าทุกที...นายศุกร์สาวท่อนควยใส่แม่ที่ก้มหัวดูพื้นแต่สังเกตมือเธอบีบ พนักเก้าอี้แน่นเชียวท่าทางจะเสียว(ปนเจ็บ)มาก...เย็ดกันได้สักพักแม่ก็บ่น เมื่อยแล้วทรุดตัวคลานเข่าที่พื้นฝ่ายนายศุกร์ก็ย่อตัวตามแบบไม่ให้ควยหลุด จากรูเสียวของแม่...
(“ถ้าเอาตรงพื้นกล้องมันถ่ายชัดไหม?”
“ไม่ต้องห่วงครับ...ผมตั้งในจุดที่พอเหมาะรับรองครับ”
“เหรอ?”)
...แม่ พยักหน้าพลางส่ายก้นไปมาเป็นการเร้าให้หนุ่มคู่ขารับรู้ว่าเธอกำลังเงี่ยน นายศุกร์จึงเริ่มแทงควยกระเด้ารูตูดแม่ด้วยความหื่นกระหายอีกครั้ง...ภายใน ห้องตอนนี้มีแต่เสียงร้องครวญครางกับเสียงหายใจหอบกระเส่าของทั้งคู่แต่นอก จอก็มีเช่นกันนะ...ป้อมรูดกางเกงในลงไปที่ปลายเท้าแล้วนอนหงายเอานิ้วเขี่ย จิ๋มผงกหัวดูทีวีมองแม่บังเกิดเกล้าเสพกามกับหนุ่มคนใช้อย่างเพลิดเพลิน...
“อืมมมมมมมม...หะ...ให้ตายสิ...สุดท้ายก็ทนไม่ไหว...อูยยยยยยย...เมื่อไหร่เราจะรู้จักรสควยจากพี่ชายสักทีน๊า~~”
(“โอ๊อออออออออออ...ฉันเสร็จแล้วศุกร์...ซีดสสสสสสสสสสสส...นายล่อตูดแต่หีฉันน้ำแตก...อ๊าวววววววว”
“กรอด!!!...ผม...ผมไม่ออกตามนายหญิงหรอกครับ...ซีดสสสสสสสสส”
“อ๊อก!!...ควยนายมัน...เข้าลึก...อึ๊ก...อื๊ออออออออออ”)
...แม่ ก้มหน้างุดส่ายก้นร่อนสู้ควยนายศุกร์เป็นระวิงมือก็บีบผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ ร้องเสียงแหบเสียงแห้ง...คู่ขาหนุ่มชักท่อนเอ็นออกมาจากรูตูดที่กลวงโบ๋ก่อน จะยัดกลับเข้าไปใหม่แล้วออกแรงกระเด้าอย่างถี่ยิบจนเตียงลั่นเอี๊ยด...
แม่ตบก้นตัวเองพลางร้องสั่งว่า...
(“อู๊ยยยยยยยยยยย...อย่าหยุด...เย็ดฉันไปเรื่อยๆ...นายเงี่ยนอยากเอาตูดฉันมานานแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“คะ...ครับนายหญิง”
“งั้นจะรอช้าทำไม...ของหวานของดีมาประเคนอยู่กับควยแล้ว...นาย...นายช่วยส่งฉันขึ้นสวรรค์ที”)
...นี่น่ะหรือศรมรกตผู้เย่อหยิ่งคนนั้น?...พอเป็นเรื่องใต้สะดือแม่ก็เปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ที่ปากเอาแต่ร่ำร้องหาควยผู้ชายไม่หยุด...
(“โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย”
“ซีดสสสสสสสส...นายหญิงสุดที่รักของผม”
“อืมมมมมมมม...อืออออออออออออออ”)
“อุ๊ก!!...นี่...นี่...ฉันก็ออกเหมือนกันเหรอ?”
...หนูกัดฟันหลับตาปี๋ตัวเกร็งทันทีที่ถึงจุดสุดยอดด้วยนิ้วของตัวเองแต่ถ้าเป็นนิ้วของพี่ชายล่ะก็จะยิ่งมีความสุขมากกว่านี้อีกแน่...
“เป็นเด็กไม่ดีเลยนะเรา...แต่ยัยอ้อยอายุก็พอๆกันเสือกรู้รสควยผู้ชายซะแล้ว...ฮึ่ม!!...นึกแล้วเจ็บใจ”
(“อ้า~~”
“...นายหญิงออกอีกแล้วนะครับ”
“อืม--...สองครั้งติดๆเลย”
“ผมจะซ้ำหีนายหญิงอีกแน่”
“ฮิๆ...ก็ตามใจสิจ๊ะ”)
...ศุกร์ ทิ้งตัวประกบอยู่ข้างหลังแม่พลางสอดมือลูบคลำหน้าอกปากก็แลบลิ้นไปตามแผง ไหล่ลงไปถึงแก้ม...แม่ตาปรือเอียงคอจูบตอบและพูดกระเซ้าเย้าแหย่หนุ่มคู่ ขา...เวลานี้พวกเขาทั้งสองดูมีความสุขมากๆเลยและคงจะลืมฐานะของตัวเองไปหมด แล้ว...
“มิน่าถึงได้เชื่อฟังกันเหลือเกิน...ก็แม่บริการให้ซะสุดฝีมือแบบนี้”
(“อูยยยยยยยยยย...ตะ...ต่อบนเตียงเถอะ...ฉันชักเจ็บเข่าแล้ว”
“ครับ”)
...พอ ขึ้นเตียงนายศุกร์ก็จับขาแม่วางพาดที่หัวไหล่แล้วย่อเข่าโขยกท่อนควยทะลวง ตูดดังปั๊บๆๆพลางเงยหน้าดูเพดานขบเขี้ยวเคี้ยวฟันส่วนแม่ก็หายใจหอบ ครางกระเส่าเอื้อมมือบีบท่อนแขนคู่ขาหนุ่มเป็นรอยแดง...
(“เร็ว...เร็วกว่านี้อีก”
“นายหญิงจะเจ็บนะครับ”
“เอาน่า!!!...ทำตามที่ฉันสั่ง...โอวววววววววววววว...ระ...แรงๆเลยพ่อทูนหัว...ฉันทนได้...ไม่...ไม่ต้องกลัวฉันเจ็บหรอก”)
...ที นี้นายศุกร์จึงเพิ่มความเร็วกระทุ้งควยอัดเข้าใส่รูก้นของแม่อย่างถี่ยิบ ชนิดดูตามไม่ทันทีเดียว...ควบไปได้สักพักแม่ก็ดันให้เขานอนลงบ้างแล้วจัดการ ขย่มต่อทันที...
(“โอ้ๆๆๆ...ท่านี้ถึงใจมั้ยจ๊ะ?”
“ครับ”
“คะ...ควยแกยาวดีจริงๆ...ซีดสสสสสสสส...ขนาดก็กำลังดีด้วย”
“กำลังดีหรือครับ?”
“ซีดสสสสสสสสส...ใหญ่เกินก็ไม่ดีเดี๋ยวเสียศูนย์...มันต้องพอดี”)
...แม่ โน้มจูบนายศุกร์โดยที่บั้นท้ายยังขยับขึ้นลงๆ...สองนายบ่าวคู่นี้กอดรัดคลึง เคล้ากันอย่างกับเป็นผัวเมีย...หากหนูเป็นคนนอกที่ไม่รู้เรื่องราวจะต้องไม่ เชื่อแน่ถ้ามาเห็นภาพนี้...
(“อูยยยยยยยยยย...เย็ด...เย็ดเก่งขึ้นเยอะนี่?”
“พะ...เพราะได้นายหญิงช่วยสอน”
“หืมมมมม...เป็นยัยศิมากกว่าม้าง~~”
“โออออออออออ...ยะ...ยัยนั่นลีลายังไม่เท่านายหญิงหรอกครับ”
“ฮิๆ...เห็นแก่ที่ปากหวานฉันจะหันหน้าโชว์กล้อง...อึ๊ยยยยยยยยยย...เย็ดให้ถึงใจฉันนะ”
“ครับ”
“อือ อออออออออออ...ฉะ...ฉันจะเอาวีดีโอนี้ให้ตาหนูดูด้วย...ว่า...ว่าป้าของเขา น่ะร้อนแรงกับเรื่องบนเตียงขนาดไหน...อืมมมมมมมมมม...ดะ...โดยเฉพาะตอนที่ ถูกผู้ชายทะลวงประตูหลัง...ซีดสสสสสสสสสส”)
...แม่นั่งคร่อมยองๆกระเด้ง ตัวขึ้นลงแข่งกับนายศุกร์ที่ก็กระดกท่อนล่างนำดุ้นเอ็นทะลวงเข้าออกรูตูด อย่างไม่ยอมละสายตา...เธอหลับตาปี๋เม้มปากสลับกับร้องครางเสียงดังประสานกับ คู่ขาที่ก็โหยหวนประดุจจะถูกเชือดยังไงยังงั้น...แม้นี่จะเป็นเรื่องที่ไม่ ถูกต้องที่แม่บังเกิดเกล้ามีสัมพันธ์ทางเพศกับชายอื่นที่ไม่ใช่สามีตัวเอง อีกทั้งยังร่วมเพศวิตถารอย่างการเอาทางตูดแต่หนูก็อดจะใจสั่นสะท้านกับ จินตนาการตามไปด้วยไม่ได้...
“พี่ชายจะเก่งเท่านายศุกร์แน่หรือเปล่า?...อืม--...ที่แม่บอกมาก็จะเพื่อทำให้เราไม่กังวลมากใช่ไหมนะ?”
(“โอ๊ยยยยยยยยยย...ฉัน...อูยยยยยยยยย...ฉันจะไม่ไหวแล้วศุกร์...อ๊าวววววววววว”
“ผมก็แย่เหมือนกัน...เงี่ยนจะปริ่มหัวควยแล้วววววว”
“อ้า!!...มะ...ไม่ต้องดึงออก...แตกคาตูดฉันเลย”
“ได้...หรือครับ?”
“ซีดสสสสสสสสสสส...ไหนๆก็ไหนๆ...ฉันไม่...ฉันไม่สนอะไรอีกแล้ว...อูยยยยยยยยยยยยยยยยยย”
“งั้น...งั้นผมจะทิ้งทวนล่ะ”
“โอ๊ยยยยยยยย...ฉะ...ฉันก็จะขย่มส่งท้ายด้วย...อึ๊บบบบบ”
...จากนั้นแม่กับนายศุกร์ก็ร้องออกมาพร้อมๆกัน...ดีนะที่หนูเบาเสียงทีวีไว้ก่อนไม่งั้นพี่อ๋อมได้ยินล่ะเป็นเรื่อง...
(“อื๊อออออออออออออออออออ”
“โอ๊ววววววววววววว...สุด...สุดยอดอะไรอย่างนี้...อาาาาาาา~~...รูตูดนายหญิงมันรัดควยผมมากเลย...ซีดสสสสสสส”
“กรอดดดดดด...กี่ปีแล้ว...กี่ปีแล้วที่ฉัน...ไม่เคยให้ผู้ชายหลั่งน้ำควยเข้ามา...โออออออออ”
...หนู อยากเข้าใจความรู้สึกของแม่เร็วๆจังเลยทว่าปัจจุบันคงได้แต่ช่วยตัวเองไป พลางๆก่อนอย่างเช่นขณะนี้ที่แฉะเยิ้มเต็มเป้าเลยอ่ะ!?...แม่ยกบั้นท้ายขึ้น ลงช้าๆอีกสองสามครั้งก่อนจะเอนตัวนอนหงายทับร่างนายศุกร์และก็กอดจูบดูดปาก กันทั้งที่รูก้นยังมีดุ้นควยเสียบคาอยู่ก่อนที่มันจะค่อยๆอ่อนตัวแล้วหลุด ออกมา...นายสาวกับบ่าวหนุ่มงี้เหงื่อไหลไคลย้อยผมเผ้ายุ่งเหยิงกันทั้งคู่ เชียวละโดยเฉพาะแม่ที่ทรงผมแทบไม่เป็นสี่แฉกแล้ว...
(อ้อ!!...เคยถามแม่ ว่าตอนที่ควยนายศุกร์กำลังกระฉูดน้ำอสุจิเข้ารูก้นทำไมต้องยกตัวขึ้นลง ด้วย...เธอก็เฉลยว่าเป็นกลเม็ดส่วนตัวที่ทำให้ผู้ชายรู้สึกเสียวซ่านถึงที่ สุดกับเพื่อรีดพิษที่เหลือออกมาส่วนจะจริงหรือเปล่านี่หนูไม่ขอรับประกันนะ คะ)
“ถูก...ถูกใจมั้ยจ๊ะพ่อหนุ่ม?”
“ที่สุด...ใน...ในโลกเลยครับ”
“ปากหวานไม่มีเปลี่ยน...ฮิ!!”
“ที่ผมพูดมาจากใจจริงครับ”
“จ้า~~...ฉันก็สนุกมากๆจ้ะแต่เราต้องพักกันหน่อย...อู้ววว~~...ประตูหลังเนี่ยตอนเย็ดก็เสียวดีหรอกแต่พอเสร็จแล้วมันเจ็บระบมไปหมด”
“เหมือนกับว่าผมฝันไปแน่ะครับ”
“อะไร?”
“ผมเคยล่อตูดนายหญิงมาแล้วสามครั้งแต่ไม่ได้แตกคารูเลย”
“...เหรอ?”
“แล้วทำไมครั้งนี้...”
“ฉันไม่อยากให้นายอารมณ์ขาดช่วงก็แค่นั้น”)
...แม่ พูดพร้อมขยับลุกเบี่ยงตัวไปนั่งตรงขอบเตียงพลางหยิบทิชชู่มาส่งให้นายศุกร์ เช็ดควย...ดูถึงตรงนี้ทีไรหนูจะสังเกตเห็นรูก้นของแม่มีรอยแดงชัดเจนทีเดียว แถมบริเวณหูรูดยังหุบไม่ค่อยสนิทด้วย...
(“เอ่อ--...คุณเอกคเชนทร์จะกล้ามีอะไรกับนายหญิงหรือครับ?”
“ถึง ไม่กล้าฉันก็จะทำให้กล้า!!...ขนาดเหี่ยวๆดำๆอย่างนังกวางฤทัยพ่อบอลยังเย็ด ได้เลยและฉันก็ขาวสวยอวบอัดกว่าเป็นร้อยเท่าแล้วทำไมเขาจะบอกไม่ล่ะ?...แม้ จะยังไม่ได้เจอกันแต่ฉันก็รู้ว่าตาหนูน่ะเหมือนพ่อของเขามากดังนั้นคำตอบจึง ไม่ใช่ได้หรือไม่ได้แต่เป็นช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง”
“.....................................................”
“ว่าแต่จะนอนแผ่ถึงเมื่อไหร่ห๊ะ?...ลุก!...ไปอาบน้ำพร้อมฉัน”)
...พอ นายศุกร์ประคองกอดแม่คุยกระหนุงกระหนิงเดินเข้าห้องน้ำพร้อมกันแล้วภาพก็หาย ไป...ฮ้า~~...ป้อมเสร็จติดๆกันตั้งสามครั้งแน่ะแถมเปียกเลอะเต็มกางเกงในเลย ด้วย...หวา!!!...นี่แม้กระทั่งที่นอนของพี่ชายก็...
“ตายๆๆ...ต้องรีบเปลี่ยน!!”
“ป้อม”
“ว้าย!!!”
“เดี๋ยวเหอะ!!...ห้องก็ไม่ทำความสะอาดแล้วยังมาเปิดดูหนังโป๊อีก...เสร็จแล้วสิท่า?”
“เห?”
“ช่วยตัวเองจนเสร็จแล้วใช่มั้ยเล่า?”
“ปละ...เปล่า!!”
“อย่าโกหกพี่...นับวันเรายิ่งแก่แดดนะ”
“อือ--...ก็มันอยากดูนิ”
“แต่ไม่มีเวลาอีกแล้ว...เราต้องกลับโยนกทักษิณเดี๋ยวนี้”
“กะ...เกิดอะไรขึ้นหรือคะ?”
“...พ่อได้รับบาดเจ็บที่ขา”
“เมื่อไหร่?”
“เช้ามืด...หยกเพิ่งติดต่อมาเมื่อกี้”
“แล้วทำไมถึงไม่บอกตั้งแต่แรก?...นี่มันผ่านมาตั้งกี่ชั่วโมง”
“ดูเหมือนช่วงเช้ามืดพ่อจะแอบออกไปข้างนอกและหยกก็เพิ่งเห็นเมื่อตอนเอาอาหารไปให้”
“แอบออกไป!?”
“...ตามนั้น”
“เหลือเกินเลย!!...อายุก็มากแล้วยังจะออกไปข้างนอกตามใจตัวเองอีก...ต้องดุหน่อยแล้ว!!!”
“คงจะอยากออกมาตามหาเราก็ได้”
“.........................................................”
“จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยเดี๋ยวแม่จะส่งคนมารับ...รีบสักหน่อยก็ถึงก่อนเที่ยงแน่”
“จะบาดเจ็บมากหรือเปล่านะ?”
“ไม่รู้สิเพราะพ่อไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้แต่คิดว่าน่าจะเจ็บแผลมากเหมือนกัน”
“พี่เอ้ก็ดันกลับไปก่อน...อื๋อ?”
“?”
(“กระผมเห็นว่า...ที่นี่...หาได้เหมาะกับทั้งสองไม่”
“หา?”
“ไหงพี่เอ้พูดแบบนี้?”
“สถานที่ๆคู่ควรกับสองนางพยัคฆ์มีเพียงโยนกทักษิณเท่านั้น...อา--...ก็แค่ความคิดส่วนตัว...อย่าใส่ใจเลยขอรับ”)
“มีอะไร?”
“หรือนี่คือ...ความหมายของคำพูดที่พี่เอ้ต้องการบอกพวกเรา”
“...ไม่ผิด”
.....................................................................................................................................

... 10 โมงเช้าผมแต่งตัวอยู่ในห้องรอป้าเอ็มไปจ่ายเงินค่ารักษาสบโอกาสที่อยู่คน เดียวก็ล้วงหยิบหลักฐานสำคัญที่ช่วยตอกย้ำว่าตัวเองถูกข่มขืนจริง...ใช่ แล้ว!!!...กางเกงในสีน้ำตาลเข้มที่หญิงสาวปริศนาทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า!?... ดีที่เห็นแล้วรีบเอาซ่อนไว้ซะก่อนไม่งั้นอาจโดนข้อหาโรคจิตอีกกระทง...ฮึ่ม ยัยตัวแสบ!!!!...
“ยังมีกลิ่นเหมือนเพิ่งแกะออกจากถุง...ปกติต้องซักก่อนเอามาใส่นี่นา?”
...จริงๆ ด้วย...ที่ขอบยังเหลือเศษเอ็นที่ยึดกับถุงแสดงว่าหล่อนซื้อมาก็ใส่เลยคงกะ ว่าเสร็จภารกิจแล้วจะเอาไปทิ้งเพื่อทำลายหลักฐานแต่ดันรีบร้อนจนทิ้งเอาไว้ ซะนี่...
“เค้าจะถึงโรง’บาลแล้ว...รอก่อนนะ”
“รู้แล้ว...ฉันจะลงไปชั้นล่างพอดี”
...พี่แคทกับฝนจะตามผมไปดูบ้านหลังใหม่และยิ่งเฉพาะคนหลังร่ำๆอยากย้ายไปอยู่ด้วย!?...
(“ถ้าเค้าไปอยู่ด้วย...ตัวเองจะมีแต่ได้กับได้”
“ยังไง?”
“ก็...มีคนทำกับข้าวให้กินไง”
“แค่นั้นเองเรอะ?”
“ใครว่าล่ะ?”)
“โอ๊ะ!!”
“ขอโทษค่ะ”
“ครับ...ไม่เป็นไร...”
(แม่บ้านคนนั้นนี่นา!!!...จะ...จะเป็นพี่ม่อนแปลงโฉมมาอีกหรือเปล่า?)
“ดะ...เดี๋ยวก่อนครับ!!”
“คะ?”
“ไม่ทราบว่าคุณ...”
“มีธุระอะไรกับฉันหรือ?”
“เอ่อ--”
“หยุดก่อนๆ”
“ฝน!?”
“นั่นตัวจริงต่างหาก”
...หมายความว่าใบหน้าบุคคลที่พี่ “ศรมุกดา” ยืมมาใช้นั้นมีตัวตนอยู่จริง...นึกทีไรใจหายวาบ...โชคดีมหาศาลที่หล่อนแค่มาคุยด้วยเฉยๆ...
“เธอคนนั้นหรือ?”
“...ครับแต่ไม่รู้เพราะอะไร”
“ม่อนก็คงจะมีเหตุผลของเขา”
“ระหว่างเธอกับพี่...ใครเหนือกว่ากันครับ?”
“ไม่มีใครดีพร้อมทุกอย่าง...คำถามนี้ออกจะไม่ค่อยมีสาระนะ”
“.................................................”
“...แต่ถ้าจะให้ตอบแบบรวมๆก็คือมีหลายสิ่งที่ม่อนมีแล้วพี่ไม่มีกับบางสิ่งที่มีเหมือนกันและไม่อาจวัดได้ว่าของใครดีกว่า”
“สรุปคือเธอเหนือกว่าพี่...งั้นผมจะได้ระวังตัวและไม่เข้าใกล้เธอมากจนเกินไป”
“...ทำพูดดี...เห็นตัวจริงเมื่อไหร่จะปากอ้าตาค้าง...ขนาดฉันเป็นผู้หญิงเหมือนกันก็ยังอดชอบน้องม่อนไม่ได้เลย”
“.................................................”
“ได้เรื่องแล้วๆ!!!”
“นี่พวกคุณทำอะไรกันคะ?...ฉันจะรีบไปสัมภาษณ์งานนะ”
“สัมภาษณ์?”
“ตำแหน่งแม่บ้านน่ะ...คุณคะ...ถ้าตอบคำถามของพวกเราแล้วคุณจะได้ทำงานที่นี่แน่”
“จริงเหรอคะ?”
“อื้อ!!...หนูช่วยได้”
“เฮ้ยฝน!?”
(ไปรับปากสุ่มสี่สุ่มห้าได้ไง?)
“เอาเป็นว่าให้คุณตอบมาตามตรงแล้วจะได้ในสิ่งที่ต้องการ...ที่จริงคุณต้องมาสัมภาษณ์งานตั้งแต่เมื่อวานแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“เมื่อวาน?”
“................................................”
“ฉัน...ได้รับโทรศัพท์ว่าขอเลื่อนการสัมภาษณ์จากเมื่อวานเป็นวันนี้ค่ะ”
“ใครโทรมาหาคุณ?”
“ไม่รู้แต่เป็นผู้หญิงค่ะ...บอกว่าโทรมาจากฝ่ายบุคคล”
“พอรู้มั้ยว่าอายุประมาณเท่าไหร่?”
“อือ--...ฟังเสียงแล้วคิดว่าอายุคงยังไม่มากค่ะ”
“แล้วเธอบอกอะไรคุณอีก”
“ก็...ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ...อ๊ะใช่ๆ...บอกว่าขอให้ทำตามที่บอกแล้วจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า”
“ผลตอบแทนที่คุ้มค่าหรือครับ?”
“งั้นต่อให้หนูไม่พูดแต่คุณก็ได้ทำงานที่นี่แล้วล่ะ...รีบไปติดต่อที่ๆคุณสมัครเถอะ”
“เอ๊ะ!?...ฉันไม่ต้องสัมภาษณ์อีกเหรอ?”
“ไม่ต้อง...ไปรายงานตัวแล้วก็ทำสัญญากับเริ่มงานได้เลย”
“แต่ว่า...”
“พวกเรารู้จักกับคนที่รับคุณน่ะ...ไม่มีปัญหาใดๆทั้งสิ้นแต่หากคุณยังสงสัยก็ไปสอบถามได้”
“ขอบ...ขอบพระคุณมากค่ะ!!!”
“แล้วคนรู้จักของหนูยังฝากมาบอกคุณว่าขอโทษที่ทำให้ยุ่งยาก”
“ค่ะ?”
“...................................................”
“เล่นซะถึงขนาดนั้นแล้วยังไม่รับเขาอีกก็ใจร้ายเกินไปละ!!...แอบอ้างชื่อนามสกุลยังพอว่าแต่นี่ฉกใบหน้ามาเลย”
“ไม่ๆๆ...ยังไงก็ต้องพิจารณาประวัติส่วนตัวกับประสบการณ์ทำงานด้วยแหละแต่พี่ม่อนสบช่องยืมมาเล่นสนุกเฉยๆ”
“ค่ะพี่”
“...................................................”
“เข้าใจแล้วค่ะ...ฝน”
“?”
...พี่แคทเรียกน้องสาวไปคุยกันครู่นึงจากนั้นฝนเดินมาบอกผม...
“มีคนอยากคุยด้วย...เค้ากับเจ๊จะไปรอที่รถก่อน”
“ใคร?”
“เดี๋ยวก็รู้...เขาจะโทรมาหาเธอ”
“ทำใจสบายๆนะไม่ต้องกลัว...ไม่ใช่ยักษ์ใช่มารมาจากไหน”
“พูดอะไรของเธอ?”
“เอาเหอะน่า~~”
“...................................................”
...ถึง เวลานี้มั่นใจจริงๆว่า “แม่โจรสาวล่าสวาท” ต้องเป็นคนที่ผมรู้จักแน่นอนและก็พยายามสังเกตว่าใครจะเผลอแสดงพิรุธออกมา เริ่มจากฝนกับพี่แคทมาที่ห้องก่อนเจ็ดโมงเช้าทว่าทั้งสองไม่เห็นมีอะไรน่า สงสัยยังทำตัวเหมือนเดิมทุกอย่างส่วนป้าเอ็มที่มาถึงตอนเก้าโมงครึ่งผมขอไม่ ติดใจเพราะมันไร้เหตุผลสิ้นดีเลย...
(มาแล้ว!?)
“ครับ”
“..................................................”
“ฮัลโหล”
“..................................................”
“ฮัลโหล?”
“..................................................”
“ฮัลโหลๆ”
“...ยินดีที่ได้ออกจากโรงพยาบาล”
“เอ๊ะ?”
“และขอแสดงความยินดีที่ได้ไปอยู่บ้านหลังใหม่...ดีใจด้วย”
“คุณรู้จักผมหรือ?”
“บุตรสาวคนโตของคุณแม่ศรมรกต...ฉันชื่อศรเพทาย”
“!!!!”
...ที่แท้ก็เป็นลูกสาวที่ป้าเอ็มเล่าให้ฟังว่ามีอาชีพเป็นหมอ...ตั้งแต่จำความได้เราไม่เคยติดต่อหรือไปมาหาสู่กันแล้วเหตุใดวันนี้?...
(ไม่...ไม่ใช่ว่าระแคะระคายเรื่องของเรากับแม่ของเธอแล้วนะ!?)
“ทำไมเงียบไป?”
“..................................................”
“เอคเชนทร์!”
“ครับๆ!!...ผม...ผมไม่รู้มาก่อนว่านอกจากฝนกับพี่แคทแล้วยังมีลูกพี่ลูกน้องคนอื่นอยู่ในจังหวัดนี้...คือแปลกใจ”
“...ก็ฉันสั่งสองคนนั่นว่าอย่าบอกเรื่องของฉันให้นายรู้”
“แล้วเหตุใดวันนี้พี่จึงเป็นฝ่ายโทรมาหาผม?”
“หากนายเป็นคนที่ไว้ใจได้ฉันก็ไม่สนหรอก...ไม่มีเวลามากแล้วเข้าเรื่องกันเลย...นายจงอยู่ห่างๆคุณแม่ฉันซะ”
“ทำไมครับ?”
“เพราะฉันไม่ไว้ใจนาย...ฉันไม่เชื่อเลยแม้สักวินาทีเดียวว่านายจะไม่เคยคิดอะไรชั่วๆกับคุณแม่”
“......................................................”
“ขอเตือนเพียงครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย...ห้ามนายล่วงเกินคุณแม่อย่างเด็ดขาดถ้าไม่เชื่อฉันจะทำให้นายตายต่อหน้าเลย”
“พี่...พี่เป็นหมอไหงถึงพูดจาข่มขู่จะฆ่าจะแกงกันแบบนี้ครับ?”
“จะว่าขู่ก็ไม่ปฎิเสธแต่ฉันไม่เคยพูดสักคำว่าจะมาคุยกับนายในฐานะหมอ”
“งั้นในฐานะอะไร?”
“อะไรก็ช่างไม่สำคัญนายทำตามที่ฉันบอกก็พอ...เรื่องที่คุยมีเท่านี้”
“เดี๋ยวครับ”
“?”
“ผม ได้ยินจากป้าเอ็มว่าถ้าผมจะขึ้นเป็นนายใหญ่ของตระกูลได้ก็ต้องผ่านการยอมรับ จากลูกพี่ลูกน้องอย่างน้อยสี่...ไม่สิ...ถึงห้าคนจะดีมาก”
“...รู้ดีเหมือนกันนี่...แล้วไง?”
“หากผมประพฤติตัวดีกับทำตามที่สั่งแล้วพี่จะสนับสนุนผม...”
“มันคนละเรื่อง...อย่ามั่ว!!”
“.................................................”
“นายเลิกฝันได้เลย...ตราบเท่าที่ฉันกับม่อนยังอยู่ความหวังลมๆแล้งๆของคุณแม่จะไม่มีวันเป็นจริง”
“พี่สองคนคงจะเกลียดผมมาก?”
“นั่น เพราะการกระทำของตัวนายเองทั้งหมดแต่วิธีที่จะไม่โดนเกลียดไปมากกว่านี้ฉัน ก็บอกนายแล้ว...หึ!!...สีหน้าเคร่งเครียดเชียว...กำลังคิดอะไรรึ?”
“เอ๊ะ!?...นี่พี่...มองผมอยู่เรอะ?”
“ใช่แล้ว...อยากเห็นฉันบ้างไหม?”
“ถ้างั้นก็ถือว่าไม่เสียเปรียบ”
“ไม่เสียเปรียบอะไร?...อธิบายมาหน่อยซิ”
“สมมติ...พี่เป็นศัตรูอย่างน้อยผมก็จะได้รู้ตัว”
“อืม--...ประโยคนี้มีหนึ่งคำที่ถูกใจฉัน...ดี...ดีมาก!!...หันหน้ากลับมา”
...เท่า นั้นแหละผมก็แทบช็อค!!!...เบื้องหลังปรากฏร่างหญิงสาวผมหยิกสีน้ำตาลแดงผิว ขาวรูปร่างสูงโปร่งแต่งกายเสื้อเชิ้ตสีเขียวนุ่งกระโปรงสั้นสีดำสวมชุดกาวส์ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋าส่วนอีกข้างถือโทรศัพท์แนบหู...เธอจะเหมือนคนปกติ อย่างเราๆท่านๆทุกประการถ้า...
“คงเคยเห็นจากแคทแล้ว”
“...............................................”
“แต่ฉันจะไม่เปลี่ยนใจกลางคันเหมือนเด็กคนนั้นแน่”
...น่า สยดสยอง!!!!...ตาดำของผู้หญิงคนนี้ถูกโลหิตกลืนกินจนหมดสิ้นแล้วยังจ้อง เขม็งราวกับจะมองให้ทะลุผ่านร่างกายผม...ประสบพบพานความน่ากลัวก่อนเข้าโรง’ บาลพอถึงคราวออกยังจะอุตส่าห์เจอเรื่องเขย่าขวัญอีก...จังหวะที่เดินผ่านผม ไปเจ้าหล่อนกระซิบว่า...
“หากนายบังอาจ ล่วงเกินคุณแม่ของฉันแม้เพียงปลายเส้นผมก็เตรียมบอกลาคนรักได้...เอ๊ะ!?... แต่คนที่ไอ้บ้ากามอย่างนายจะมีใจรักจริงๆเนี่ยมีอยู่ด้วยหรือ?”
..........................................................................................................................

...นับแต่นี้บอลจะถูกจับตามองมากขึ้น...แต่ล่ะก้าวที่เดินอาจตัดสินชะตาชีวิตของเขาได้